Vluchteling

vluchtelingenEen golf van vluchtelingen overspoelt Europa. Het brengt een gigantische stroom van emoties naar de oppervlakte. De vluchtelingen zijn niet de oorzaak, het hele gebeuren is slechts een gevolg van een wereldwijde omwenteling die we niet langer kunnen ontkennen…

Iedereen schijnt plotseling een mening te hebben en deze te willen ventileren. De Sociale Media ontketent een oorlog tussen voor en tegenstanders. Wouw wat gebeurt er? Verwondering…

Hoe is het mogelijk dat wij een mening kunnen hebben over iets wat we niet hebben ervaren. Zelfs al menen we in de huid van een vluchteling te kunnen kruipen, het blijven slechts ideeën in ons hoofd. Maar elke oorlog start in ons denken en elke verandering start eveneens in datzelfde hoofd.
Hart en Ziel

Een onderwijzer in Hongarije ziet dat een groep skinheads een meisje uit Syrië van vier beschimpt en ontfermt zich over haar. Als dank lacht het meisje en begint ze voor hem te dansen. Zijn gezichtswereld verandert in één klap. Hij is niet langer dezelfde en besluit zich met Hart en Ziel in te zetten voor deze vluchtelingen…

Lesbos

De Kustwacht van Lesbos kan alleen maar doen wat zijn hart hem ingeeft. Hij bevindt zich te midden van een stroom vluchtelingen en heeft geen tijd om daar ideeën over te vormen of te verkondigen. Hij doet wat ieder mens doet in zo’n situatie: hij steekt zijn handen uit zijn mouwen en redt honderden vluchtelingen…

Iedere situatie biedt een mogelijkheid: een nieuwe kans. Je moet het alleen kunnen zien en er voor durven te gaan…

We kunnen ons hart sluiten en onze kop in het zand steken, helaas is er geen weg terug. De nieuwe wereld ontvouwt zich stap voor stap. Volkeren vermengen zich, goedschiks of kwaadschiks…

Licht en Donker

Of we nu onze haat koesteren, of zo nodig liefde menen te moeten sturen, we kiezen nog steeds partij. De ene pool trekt de andere aan. Demonstreren voor vrede ontketent uiteindelijk een oorlog. Pas als we in het midden zijn – het midden tussen Licht en Donker – dan kunnen we neutraal zijn zonder te oordelen en kunnen we liefdevol uitstromen naar anderen. Op dat moment zij we authentiek. We durven te kiezen omdat we weten dat wij zelf – en niemand anders – verantwoordelijk zijn voor ons handelen. We doen wat we te doen hebben, maar we hechten daar geen enkele waarde meer aan.

We laten ons ook niet misleiden door mensen zoals Geert Wilders. Ook hij doet zijn taak. Wat hij uitsluitend kan doen omdat hij de stem vertegenwoordigt van al die mensen die hun stem niet openlijk durven te laten horen…

Actie en reactie

Elke re-actie vraagt om actie. Het is de kunst van Leven om je mond dicht te houden als dat nodig is – en hem open te trekken als dat nodig is. Dat kan alleen als je de wereld kunt bezien zonder oordeel – zonder voor en tegens. Kortom, als alleen die mensen zouden spreken, zou het STIL zijn. Doodstil…

Zaadjes

Ik volg de media niet. Ik ben een digibeet. Ik plant hier en daar een zaadje in de aarde en maak me niet langer druk of het opkomt, ja dan nee. Dat is immers niet aan mij. Ik onderscheid maar oordeel niet, wat niet wil zeggen dat mensen mijn uitspraken niet als een oordeel kunnen ervaren…
Probleem

‘Yasmin ik heb een groot probleem’. ‘O ja vertel’. ‘Ik kan zoo ontzettend kwaad worden…’ ‘Maar dat is toch geen probleem – dat is natuurlijk!’ Ik hoor dat ze aan de andere kant van de lijn haar adem inhoudt. ‘Maar de leiding heeft er zo’n problemen mee’. ‘Lieverd, dat is hun probleem! Als je over een week nog kwaad bent, dán is het een probleem…’

Goed en kwaad

We zijn opgevoed vanuit de overtuiging dat sommige emoties goed zijn en andere slecht, afhankelijk van onze gender. We leren al jong onze emoties te beheersen en ze vooral niet te tonen.
Maar dat is even zozeer een grote leugen als dat de farmaceutische industrie ons moedwillig belazerd en dingen in stand houdt die alleen in stand gehouden kunnen worden omdat wij mensen niet zelf durven te kiezen, laat staan zelf verantwoordelijkheid durven te dragen voor ons eigen lijf en welzijn.

Om daar een helder beeld over te kunnen vormen, moeten we naar de basis gaan. De basis van ons menszijn: de puurheid van ons kind-zijn welke ons is ontnomen – met alle goede bedoelingen – door onze opvoeders en opvoeding.

Traditie

We ontkomen er niet aan dat we worden ingekaderd in de traditie, de religie en noem maar op, waar we geboren en getogen zijn. Dat kun je ervaren als een ramp, het is tegelijkertijd een kans, een mogelijkheid. Zoals elke uitdaging in dit leven een kans ofwel een mogelijkheid in zich draagt. Dat bepalen wij zelf en niemand anders…

Projectie

De tijd lijkt nu rijp dat we ons niet langer kunnen verschuilen achter vluchtelingen of welke situatie buiten ons dan ook. We kunnen onszelf blijven ontkennen of besluiten om eerlijk en oprecht naar onszelf in de spiegel te kijken. Durven te zien waar we niet heel zijn en dat verwelkomen, omarmen en accepteren. We hoeven er niet voor in therapie, we hoeven er zelfs niet langer aan te werken, laat staan het te verdienen. Op het moment dat we beseffen dat wij zelf niet heel zijn – zonder daar een oordeel over te hebben, hoeven we onze onvrede niet meer op anderen te projecteren en begint ons helingsproces.

Verschil

Fijn als er mensen zijn die dat kunnen ondersteunen. Belangrijker is dat je iedereen uit de weg gaat die jouw nieuwe zijn onderuit wenst te halen. Afijn, je hoort niet meer bij de groep. Je bent outcast en daar ben je bang voor. Maar helaas, het is niet de kudde die het leven hier op aarde initieert en inspireert, het is die éne man in de gevangenis, die éne vluchteling met zijn open blik, die éne Nederlander die opgehouden is zich te verschuilen achter de publieke opinie, die wezenlijk het verschil uitmaakt…

Zo’n mens wens ik te zijn – en het maakt me niet langer uit wat JIJ daar van vindt…

Op het moment dat ik onvoorwaardelijk van mezelf houd – respecteer ik ook mijzelf. Ik sta niet toe dat anderen mijn huis komen bevuilen met gore ideeën of meningen die niet van hunzelf zijn. Ik houd van iedereen, maar niet iedereen is welkom in mijn huis…

Nederland

Dat principe mogen we ook hanteren in het huis dat Nederland heet. Wij Nederlanders hebben een enorm gebrek aan eigenwaarde. We proberen voortdurend anderen te plezieren, zonder ons af te vragen wat we zelf nodig hebben. Kortom, we geven onszelf weg en zijn daarin aardig uit balans geraakt. We hebben respect voor onszelf en eigenwaarde ingeleverd voor het goedje dat materie heet en waar we meenden ons leven veilig mee te kunnen stellen. We zijn vergeten wie we waarachtig zijn.

Groot Hart

Hoe dan ook, ik zie meer en meer dat wij een prachtig volk zijn met een groot hart. Ik laat me dan ook door niemand meer wijsmaken dat ik discrimineer of niet sociaal genoeg ben. Degene die dat beweren discrimineren ongetwijfeld zelf…

Respect

Vertaalt naar het huis wat Nederland heet, vraag ik van mensen die dit huis binnenkomen, dat zij onze verworvenheden respecteren. Er is in Nederland plaats voor anders denkenden, voor kleine groeperingen zoals vluchtelingen, moslims, etc. Maar als zij hier de dienst uit willen maken zonder onze verworvenheden te respecteren, dan heb ik er geen enkele moeite mee om ze op het vliegtuig te zetten en terug te sturen. Kortom, ik heb geen zin om de witte Piet te spelen en om datgene wat waarachtig is te laten verzieken…

Gelijk

Discussiëren is dodelijk voor de ziel. Discussies gaan uitsluitend over gelijk hebben. We overschreeuwen onszelf, we overschreeuwen elkaar. Maar we luisteren niet. Elke discussie is het begin van een oorlog. Op het moment dat we ieders mening respecteren, zonder daar een mening over te moeten vormen, zonder dat te etiketteren naar goed of kwaad, kunnen we elkaar zien zoals we zijn. Anders, prachtig, allemaal verschillende kleuren in de regenboog die Mensheid heet…

De vraag of we iets moeten doen aan de stroom vluchtelingen, is niet relevant. Die vluchtelingen zijn er. Ze staan aan onze voordeur en we kunnen slechts handelen naarmate ons eigen hart open is. Alle shit die nu omhoog komt heeft niets met onze vluchtelingen te maken, maar met ons zelf. As always!

Op het moment dat ik bereid ben die ander te ontmoeten is er geen probleem meer. Dan raken twee of meerdere harten elkaar en ontdekken we ter plekke dat er geen verschil is tussen het interne en externe hart…

Regels en structuren

Het gaat uitsluitend om de ideeën en vooroordelen in ons hoofd, die grappig genoeg niet de onze zijn, maar gevormd door onze opvoeding en samenleving. We hebben na de 2e wereldoorlog besloten een maatschappij op te bouwen waarin we ons veilig kunnen voelen en alles kunnen verwerven wat materieel mogelijk is. We vertalen dat naar steeds meer regels en structuren en vooral naar recht hebben op. En daarin zijn we ook een aardig eindje gekomen, mag ik wel zeggen. Maar ergens langs de weg zijn we meer en meer vergeten waar het uiteindelijk om ging.

Op het moment dat we vanuit geest onze reis aanvingen hier op aarde, was het onze intentie om het leven te ervaren, om onszelf in alle diepte te leren kennen, om alles wat niet onszelf was te ONT-mantelen en uiteindelijk terug te keren naar de essentie van ons wezen, naar de bron van Heelheid en Eenheid, die LIEFDE heet of hoe je die ook wenst te noemen. Kortom, die ene plek waar ieder mens hier op aarde naar verlangd en die we ter plekke in de stof kunnen beleven in de kern van ons wezen: het Hart wat klopt in ieder levend wezen.

Dankbaar

Ieder morgen wanneer ik mijn ogen open word ik overspoelt door dankbaarheid voor het geschenk dat Leven heet en wat ik nu in al haar volheid durf uit te pakken. Ik realiseer me dat de meesten onder ons zijn vergeten om dankbaar te zijn voor het geschenk dat leven heet. Het is niet ons recht maar een voorrecht dat wij leven in een maatschappij die ogenschijnlijk zoveel ruimte en vrijheid in zich draagt.

Pure Liefde

Ik zit in de gevangenis tegenover Jos en zie achter hem een mooie Aziatische vrouw. Ik kijk tegen de rug van haar man. Ze zet haar zoontje van 1,5 over de afscheiding. Ik zie alleen dat goddelijke smoeltje. Mijn wereld verdwijnt in de zijne – pure liefde – onvoorwaardelijk. Hij heeft geen enkel oordeel over zijn vader – geen oordeel over niets en niemand – en banjert door de gevangenis alsof het zijn thuis is. En dat is op dit moment ook zo…

Ingekaderd

En dat is zoals wij waren voordat we ingekaderd werden binnen alle ideeën en structuren die ons meer en meer hebben verwijderd van onze essentie en uit onze verbinding hebben getrokken. En we hebben dat laten gebeuren omdat we onszelf zo graag wijs maakten dat wij het zo goed voor elkaar hadden en zoveel beschaafder waren en zijn als al die andere culturen om ons heen. Maar de waarheid is dat de rol van het rijke westen allang is uitgespeeld. Het is de hoogste tijd voor een andere rol.

Vervangen

We hebben God – of hoe we dat ook noemen – de deur uit gedaan en onze ziel en zelfs onze zaligheid verkocht aan dat wat tijdelijk en vergankelijk is. We willen dingen veranderen. We willen God vervangen, we willen geld vervangen voor een ander betalingsmiddel. Lachen! Alsof dit alles niet de waarde heeft die wij er aan toe kennen en een nieuwe vorm van betalen binnen korte tijd dezelfde emotie oproept als ons huidige betaalmiddel. Geld is niet vies – de manier waarom we er mee omgaan kan goddelijk of vies zijn. Kortom, onze ideeën over God, geld, seks en noem maar op zijn niet koosjer. We kunnen alles doen om onze gedachten te controleren – maar helaas onze ware aard kunnen we niet verbergen. Zolang we de driehoek van geld – liefde en macht niet evenredig bemannen, zijn we niet in balans.

Verworvenheden

Kortom, als ik bereid ben mezelf te ONT-moeten en te OM-armen is het een automatisch gevolg dat ik iedereen wens te ONT-moeten en wil OM-armen, ongeacht kleur, religie of wat dan ook. Want iedereen is deel van mij. We kunnen de aarde niet bezitten of claimen. Vandaag kunnen we rijk zijn in materie en morgen leven we op straat. Vandaag zijn wij degenen die de vluchtelingen opvangen, morgen zij wij de vluchteling zelf. Niemand heeft recht op zogenaamde verworvenheden. We worden naakt geboren en naakt verlaten we deze aarde. Hier op aarde valt van alles te ervaren maar niets te verwerven. Dat wat eens waarheid voor ons was valt op dit moment als een kaartenhuis in elkaar.

Aanraken

En alsjeblieft. Laten we elkaar weer aanraken. Jos teert dagen op de omhelzing die ik hem geef wanneer ik hem bezoek in de gevangenis. Want hij voelt dat ik JOS accepteer zoals hij is. En wat hij is heeft niets te maken met wat hij deed…
Laten we onze leerkrachten het recht terug geven om onze kinderen aan te raken en te knuffelen. Laten we onze kinderen waarderen voor hun unieke zijn – en niet voor de punten die zij scoren of de rugzakjes die we hen toebedelen. Laten we elkaar geen tradities ontnemen maar elkaars tradities omarmen, mits die geen schade toebrengen aan de ander. En vooral: Laten we elkaar elke dag vertellen dat we van elkaar houden en daar niet mee wachten totdat we doodgaan of dit reserveren voor iemand met een zichtbare beperking. We hebben immers allemaal onze beperkingen en dus ook onze specifieke mogelijkheden.
Waarheid

Voor mij is de waarheid die ik met de paplepel heb ingenomen al lang geen waarheid meer. Ik kijk naar de wereld en ik glimlach. Medelijden heeft plaats gemaakt voor mededogen. Schuldgevoel voor ruimte…

– Vanuit die ruimte kan ik zijn en handelen zonder nog te willen handelen…

Anders denken

Verandering begint bij anders denken. Verandering begint bij het besluit om jeZelf te zijn en jeZelf te ontdoen van alles wat je is opgelegd en aangeleerd. En waar velen van ons zich ongetwijfeld nog steeds achter verschuilen als excuus om te kunnen wijzen naar anderen en zelf niets te hoeven doen, laat staan naar jezelf te kijken…

Helaas, het is te laat. Alles wordt ONT-manteld. Goedschiks of kwaadschiks. Moeder Natuur neemt terug wat wij haar in al onze onwetendheid en hebzucht hebben ontnomen. Of we het nu fijn vinden of niet, de wereld is een plaats voor iedereen… De mens is een zwerver, een zigeuner. Hij gaat in oorlogstijd daar waar hij gedwongen wordt om te gaan of in tijden van vrijheid daar waar zijn voeten hem wensen te dragen. En als de ervaring ervaren en geïntegreerd is, is het tijd voor een ander hoofdstuk.

Veiligheid

Veiligheid bestaat niet in deze aardse vorm. Veiligheid ontstaat niet door het maken van regels en structuren. Nog sterker, er IS geen veiligheid in deze aardse realiteit. Leven is verdraaid ONveilig. Veiligheid is niets anders dan een innerlijke staat van zijn waarin angst plaats heeft gemaakt voor Liefde. Liefde voor mijzelf – dus ook liefde voor de ander. Liefde voor mijn eigen huis – dus ook Liefde voor Moeder Aarde…

Namasté

Yasmin
20 oktober 2015

 

Agenda
Boeken
– gratis dowloaden E-boeken Yasmin Nederlands/Engels
– OF bij: Bol.com
   Video Yasmin Non-dualiteit – ‘Zonder wrijving geen glans…’

 

Share

32 comments to Vluchteling

  • Yvonne

    Lieve Yasmin

    Prachtig beschreven!
    Tja we zijn allemaal vluchtelingen.

    Liefs, geniet waar je bent
    Yvonne

  • yvonne

    Hoi lieverd!
    Wat een heldere beschrijving van een ander geluid.
    Dankbaar 😉 Heb het goed in Kenia.
    xxx Yvonne

  • Kitty Olearnik

    Wat een geweldig geschreven stuk!
    Ik was en ben zo kwaad maar vooral verdrietig hoe de mensen in ons land omgaan met mensen in nood die geholpen moeten worden. Ik probeer niet meer in discussie te gaan, want dit veranderd niets aan het denken van de mensen die tegen de vluchtelingen zijn. Het is zo triest dat ze mee hobbelen achter een persoon (partij) en niet zelf nadenken en lezen wat er echt aan de hand is. De liefde voor de mens is hierin ver te zoeken…

  • Petra

    Yasmin, dit is weer zo perfect verwoord. Ik ben er stil van.
    LOVE YOU!!

  • Yasmin, dank voor het prachtige verwoorden, recht uit mijn hart. Dit ga ik kopiëren en zoveel mogelijk aan mensen laten lezen.
    Lang was zwijgen goud en spreken zilver, maar dit spreken is kristallijn met gouden schittervonkjes waar je hart door wordt geraakt en al je cellen een extra licht-flitsje toegediend krijgen…

  • Hanke de Vries

    Dank je voor je wijze, relativerende woorden, Yasmin, ze doen me goed.

  • Godelieve

    Lieve Yasmin,
    Je “geschreven” woorden hebben me stil gemaakt!
    Dank je daarvoor!
    Lieve groet.

  • Cornelia

    DANK aan jou, aan het verspreiden van jouw zaadjes.

  • Elisabeth Steur

    De moeite genomen om dit lange verhaal helemaal te lezen en kan me er tot in ieder detail in vinden. Fijn om te weten dat re mensen zijn in Nederland die ook mijn binnenste zo goed kunnen vertolken.

  • Gerda

    Lieve Yasmin, Prachtig verwoord.Het ga je goed. Nederland zal je missen. LOVE YOU.

  • Devroye

    Dag Yasmin,
    Ooit ontmoette ik jou op een boekenbeurrs en workshop.
    Het inspireerde me dat je zei dat we ons bezig houden met puntjes en zegeltjes te vergaren in de winkels.
    Dat is wat de doorsneemens nog doet…. en terwijl verandert de hele wereld boven onze kop.
    Puntjes en zegeltjes vergarend… gazetje lezend in een makkelijke zetel…
    FIJN dat jij het ANDERS doet. Je hebt MOED.
    Het nieuws brengt natuurlijk alleen dat wat ze kwijt willen.
    Dit hele vluchtelingendrama is reeds lang in scène gezet door enkelingen die belust zijn op macht en met mensenlevens spelen.
    Of je daar nu een oordeel over hebt of niet…. het maakt geen reet uit. We moeten ja…in onze kracht en liefde blijven staan…Niet-oordelen is net zo goed “ego”… het “ego” van ik mag niet oordelen belet mensen om liefdevol naast mij te blijven staan. Dit heb ik ervaren toen ik jarenlang gepest werd in de religieuze site waar ik woonde. Verhuizen… daarvoor zijn centen nodig. Door de kracht van het gebed heb ik dan de juist energie aangetrokken om me uit dat Begijnhofnest te halen.
    Dank voor jouw wijze kracht.
    Els

    • Natuurlijk Els ken ik deze geruchten. Ik kan ze niet bewijzen. En ook al zou ik ze kunnen bewijzen, dan veranderd er voor mij niets. Als MENS help je een mens in NOOD – whatever het verhaal er achter ook moge zijn – DAAR kunnen ZIJ niets aan doen tenslotte… XXXxxxxxx

  • Rien

    Hallo Yasmin,
    Mooi gesproken. Vluchten kan niet meer.
    Het ga je goed, waar je ook bent.
    Groeten,
    Rien

  • Anne

    Lieve Yasmin
    Ik ben geroerd door je verhaal. Het is zo als jij het verwoord.
    Het zet ons allen aan het denken. Ik ben je dankbaar daarvoor.
    Ik wens je een hele fijne Liefdevolle tijd in Kenia
    Goede vlucht en in mijn hart ga ik met je mee.
    Met liefde voor jou,
    Dikke knuffel van mij. xxxx
    Anne

  • Iena

    Lieverd Yasmin,

    Tot tranen toe geroerd!

  • Wat duidelijk omschreven… en voor mij puur en waar. Dank je*

  • Janet

    Positief verhaal tegenover al die negatieve verhalen in de media!
    Ik deel graag dit verhaal.

  • Danielle

    Mooi!

  • Ellen

    Lieve schat een dikke dikke dikke knufff, heb het heerlijk!!

  • Johannes

    Dit is wie jij bent. Dank je en heb een goede tijd in Kenia. Liefs, Johannes

  • Lieve Yasmin, Dank je…woorden naar mijn hart…
    Dank je voor je Zijn en in gedachte zal ik zo nu en dan ook met je mee reizen en je natuurlijk blijven volgen.
    Fijn dat jij bent hoe je Bent: mooi voorbeeld voor velen. Knuffels.
    Goede reis en graag ook ’n plekje in jouw grote hart.
    In liefde en licht, Karin

  • Lieve Yasmin,
    Dank voor je uiterst heldere woorden die zo goed mijn en misschien wel ons aller gevoel en gedachten weergeven dat het “Een zijn” hierdoor ervaren wordt.
    Ik voel me diep bedroefd maar dat is maar tijdelijk. Andere momenten ben ik hemels gelukkig. Altijd ben ik dankbaar voor alles wat het leven me geeft. Dus wie doet me wat. Dat is het leven ten volle leven.
    Het ga je goed in Kenia, geniet ervan en kom weer heel en gezond terug. Heel veel liefs en een warme knuffel,
    Anne

  • Ik hou van jou!! Goede vlucht, mooie reis, veel zonnigs.
    Angela

  • Dieuwertje

    Ha lieve Yasmin, dank voor het delen en goeie reis. Hartelijke groet
    Dieuwertje

  • Linda

    Puur, eerlijk en echt… Dat ben jij in de ogen van mij…
    Goede reis… In gedachte reis ik met je mee, voor even.
    Love you

  • Sandra

    Lieve Yasmin, zoals vaak en zeker nu laat jij je stem horen die ook mijn stem is.
    Ben je dankbaar voor je zijn en je liefde.
    Heb het goed waar je ook gaat want waar jij bent is altijd “thuis”.
    Van waar wij een zijn, groet ik je en koester je in omarming, hold space for you
    Sandra

  • Paula Pot

    Hallo Yasmin,
    Je hebt het weer mooi verwoord, ik word er ook stil van.
    Weer een hele mooie tijd in Kenia.
    Liefs, Paula

  • Nettie

    Lieve Yasmin
    With Love!
    Hartegroet,
    Nettie

  • marleen

    Ja, deze tekst is te belangrijk…
    Dankje dat je het weer zo open en duidelijk uitspreekt.
    Dat is echt je gave: onderscheid maken, en verwoorden, vanuit een zuiver hart.

    Veel liefs en alvast goede reis!
    Marleen

  • Hennie

    Lieve lieve Yasmin…..ik ben STIL!

  • Alain Nolens

    Lieve Yasmin,
    Dit is voor mij een hemelse tekst die ik van harte deel met jou!!!
    Hartengroet,
    Alain.