Op zekere dag…

Pireaus-Griekenland-VluchtelingWanneer we ontwaken zullen we begrijpen dat niet iedere moslim een terrorist is en niet ieder christen een heilige. Wanneer we ontwaken en ons realiseren dat angst ons weerhoudt om Liefde te zijn, zullen we meer en meer ons Hart durven te openen om die ander te ontmoeten. Eens zullen we begrijpen dat alles wat we in die ander waarnemen een weerspiegeling is van ons diepste Zelf…

Op zekere dag

Op zekere dag zal er een wereld zijn waar grenzen niet langer nodig zijn. Op zekere dag zal er een wereld zijn waar wetten overbodig zijn geworden. Maar op dit moment zijn we zover nog niet en hebben we nog grenzen en wetten nodig. Kortom, we zijn doorgaans nog niet zover IN onszelf afgedaald dat we zonder begrenzing kunnen leven. Dus grenzen hebben hun nut.

Op het moment dat ik besloot een contact te verbreken wat me zeer dierbaar is, kreeg ik de beschikking terug over een enorme hoeveelheid energie. De Liefde tussen ons blijft eeuwig bestaan en als de tijd rijp is zullen we elkaar weer ontmoeten, zonder verwachtingen. Inshallah – Als God het wil…

Vertaald naar de vluchteling

Op het moment dat we mededogen voelen kunnen we ons hart openen en de vluchteling in onszelf en buiten onszelf verwelkomen. Dit gebaar vraagt niet alleen om mededogen maar ook en vooral om wijsheid. Naarmate we meer evolueren en onze grenzen dus verleggen, word ik meer en meer mijZelf. Ik laat mijn verwachtingen los en kan ook de ander met een open Hart verwelkomen. Tegelijkertijd groeit mijn inzicht en verwerf ik de wijsheid om te constateren dat het onmogelijk is om iedereen die in nood verkeerd naar Europa te laten komen. Het is nu eenmaal ook onmogelijk om iedereen waar ik van houd een plekje te bieden in mijn bescheiden huisje.

Bescheiden

En JA Nederland is in dat opzicht ook bescheiden en klein. En helaas, de culturen mixen niet zo snel. Integratie blijft een groot probleem. Als je terug kijkt op ons verleden dan kun je niet zeggen dat Turken, Marokkanen en Antillianen volledig geïntegreerd zijn in onze samenleving. Het blijven afgescheiden werelden zolang die afscheiding in ons zelf er nog is. En dat ligt niet alleen aan ons – dat ligt ook aan de migrant. Het heeft doorgaans niet te maken met onwil – het is onvermogen.

Rechten

Er zijn vluchtelingen die verwachten dat wij voor ze zorgen en hen alles geven wat zij denken nodig te hebben. Er zijn even zovele vluchtelingen die dat niet verwachten. Zij verwachten gewoon een stuk medemenselijkheid.

Er zijn vluchtelingen die hun land moeten verlaten vanwege de onveiligheid. Er zijn er vele malen meer die dat niet kunnen omdat ze niet over de middelen beschikken. Kortom, het is ook een voorrecht om te kunnen vluchten.

Afghanen en Pakistanen staan elkaar naar het leven. Syriërs kunnen niet overweg met Eritreeërs. Om deze problemen niet onder ogen te hoeven zien, omzeilen wij ze door dan maar te zorgen dat ze in aparte kampementen komen. Het is het creëren van een tijdbom die op elk moment tot ontploffing kan komen…

Er was een suggestie om een eiland aan te kopen en daar migranten neer zetten. Geen gek plan naar mijn idee. Kunnen mensen met onze hulp hun eigen samenleving creëren. Het plan roept luide protesten op. Het is tegen de conventie van Geneve. Migranten behandelen of het criminelen zijn door ze op te sluiten in detentiekampen en hun te beletten de eilanden te verlaten, is dat niet tegen de conventie van Geneve?

Oplossing

Ik beoog niet een oplossing te weten. Die weet ik niet en die is er volgens mij ook niet. We zullen met vallen en opstaan een weg moeten bewandelen en gaandeweg zullen we meer en meer ontdekken wat werkt en wat niet werkt. Flexibiliteit hierin is geboden.

Pireaus-Griekenland-VluchtelingTherapie

Ze komt uit Israël, is fysiotherapeute en spreekt Farsi. Kreeg een contract aangeboden voor drie maanden om de mensen hun trauma’s te helpen verwerken. Ze voelt zich gefrustreerd, de therapie werkt meestal niet. Vluchtelingen blijken anders dan Westerlingen…

Fathya – de moeder van velen – komt terug uit SkaraMagas waar geen plek voor haar was. Wij komen toevallig langs om de restanten van kamp Piraeus te bekijken. Ik zie de wanhoop in haar ogen en sla mijn armen om haar heen. Ze begint te janken alsof het uit haar tenen komt. Na pakweg vijf minuten laat ze me los, begint de plek die ze verlaten hadden op te ruimen en gaat koffie zetten…

Ik zit naast Satwa. Mijn hand ligt op haar onderrug. We spreken niet. Ik voel de koude in haar lijf. Ik voel de stroming – ik voel dat ze loslaat. Na verloop van tijd kijkt ze me aan, geeft me een zoen en zegt in haar gebrekkige Engels: ‘I love you’.

Nee, ik kan hun situatie niet veranderen. Ik kan er alleen maar zijn in al mijn kwetsbaarheid en zonder oordelen…

Liefde

Medelijden is geen liefde. Vanuit medelijden mensen binnen halen en ze behandelen als slachtoffers is betuttelend en degenererend. Er zijn mogelijkheden genoeg, ook hier in Nederland, waar mensen in gemeenschap kunnen leven totdat ze een zelfstandig bestaan hebben opgebouwd en een eigen huis kunnen betrekken. In die tijd kunnen ze elkaar leren kennen en wie weet gaan ze elkaar zelfs waarderen. Dit proces geldt immers ook voor ons, dus waarom niet voor hen.

Ik houd van iedereen. Maar ik accepteer niet het gedrag van iedereen. De vluchteling vraagt om begrip. Dat heb ik. Maar ik verwacht dat zij zich inleven in onze situatie en zich gaan realiseren dat het opvangen van vluchtelingen ook haar prijskaartje heeft.

Dankbaar

Als je uit een oorlogsgebied komt en alles hebt achtergelaten, lijkt het mij dat je grenzeloos dankbaar bent voor elke opvang, voor elke maaltijd, ook al is die anders dan jij gewend bent. Dan tel je je zegeningen en realiseer je jezelf hoe gezegend je bent om op een plek te mogen zijn waar vrede is.

Terwijl ik maar al te goed begrijp dat je moreel breekt wanneer je jezelf letterlijk en figuurlijk niet kunt bewegen en niet weet wat er boven je hoofd hangt…

Grenzen

De meeste vluchtelingen zijn dankbaar. Ze ontdekken dat de buren die ze meenden te haten, omdat dit met de paplepel werd ingegoten, ook liefdevolle mensen zijn. Velen leren hun grenzen te verleggen en samen te leven. Een aantal zonder familie elders wil in Griekenland blijven, zij proberen vanaf het allereerste begin in hun levensonderhoud te voorzien. Anderen willen zo snel mogelijk het arme Griekenland inwisselen voor een rijk land omdat ze nu eenmaal onmiddellijk een huis willen, een uitkering en onderwijs voor hun kinderen.

En wij hebben hen dat voorgespiegeld. Wij hebben migranten ontvangen, niet direct met een open hart, maar vaak uit medelijden en schuldgevoel. Onze onbewust niet oprechte houding maakte dat er nogal misbruik werd gemaakt van onze sociale voorzieningen door migranten en uiteraard ook door niet migranten. Door de nadruk te leggen op welzijn in de zin van materiële welvaart, vergaten we meer en meer onze menselijke waarden…

Uitdagingen

Vol-ledig mensZijn kan alleen in verbondenheid met onze Goddelijke essentie. Vol-ledig Menszijn is jouw potentie, jouw spirit volledig leven en ontplooien. Geluk heeft weinig of niets met geld te maken. Geluk heef geen oorzaak. Geluk IS.
Jouw verworvenheid, jouw Spirit is het enige dat je meeneemt wanneer je jouw lichaam verlaat om jouw reis naar huis, jouw reis terug naar je oorsprong te aanvaarden. Het lijkt er op dat we oorlogen en uitdagingen nodig hebben om opnieuw in contact te komen met die Spirit die achter zoveel sluiers verborgen is dat we die alleen maar door uitdagingen kunnen bevrijden.

Zonder wrijving geen glans…

Ik zie deze situatie als een mogelijkheid om de wereld te doen samensmelten tot een Eenheid. Maar as always – het proces begint in jeZELF. Ben je bereid de vluchteling te ontmoeten als MENS en in jezelf dat deel wat vluchteling is te onderzoeken?

Kans

Misschien is deze hele vluchtelingengolf wel een kans om te evolueren naar waarachtig Mens-zijn. Dat vraagt openheid en oprechtheid. Dat vraagt erom duidelijk een NEE te laten horen op talloze verzoeken van die migranten die we geen thuis kunnen bieden. Liefde heeft niets te maken met alles toestaan. Liefde heeft ook en vooral te maken met NEE te durven zeggen wanneer we NEE voelen en bedoelen.
Het is goddelijke en zinvol om ons te vermengen. Andere culturen brengen kleur aan onze maatschappij. Zij verfraaien en verdiepen onze Samen-Leving mits zij onze verworvenheden kunnen respecteren. Het is niet zinvol en zeker niet helend om onze maatschappij te laten overnemen door tradities en gewoonten die wij inmiddels achter ons gelaten hebben.

Respect

Respect geeft ruimte aan iedereen. Als ik de ander respecteer ontmoet ik doorgaans ook respect. Wanneer ik zie dat migranten zich niet wensen te verdiepen in onze gewoonten en zich niet wensen in te voegen in bepaalde verworvenheden, dan zijn ze hier niet op hun plaats. Van mij hoeft Nederland niet een grote moskee te worden. We kunnen rustig de reeds bestaande kerkgebouwen met elkaar gaan delen. Ook dat is integratie…

‘Als je hier al niet in vrede met elkaar kunt leven, dan lijkt het me beter dat je terug gaat naar de oorlog in je eigen land’, zeg ik.

Oordelen

Je kunt niet oordelen als je niet ervaren hebt. Ik ben net terug van Griekenland en Lesbos en heb het een en ander aan den lijve ervaren. Ik ondersteun niet de mensenhandel die er plaatsvindt en het gegeven dat geld altijd het hete hangijzer is om dingen wel of niet te doen. Ik ondersteun niet de Mafia praktijken en de powergames, die ook spelen binnen de NGO’s. Maar ik veroordeel ze ook niet.

Hoe dan ook, mensen opvangen in detentiekampen alsof het misdadigers zijn , zoals in Moria, is niet menselijk en een schande voor de Europese Unie. Ik heb prachtige mensen ontmoet. Velen zitten voor eeuwig in mijn hart. Maar ik ben ook eerlijk naar hen. Jongens, de tijd is voorbij dat we hier het geld van de bomen konden plukken. De tijd is voorbij dat iedereen een baan heeft en een eigen huis, etc. En degenen die dat wel hebben, hebben er doorgaans iets voor moeten doen. Er is geen zaadje wat tot bloei komt als je het niet eerst in de grond stopt.

‘Gossie Yasmin, ik ben al maanden hier, maar dat heb ik nog niet eerder gehoord. Het bevalt me wel’, zegt een stralende Basil uit Jordanië. ‘Dank je wel…

Onwetendheid

De extreme reacties van mensen komen voort uit angst en onwetendheid. Dat wat je niet kent kun je niet beminnen. Door zo extreem tegen te zijn, ontstaat er ook een groep die blindelings voor is. Door niet eerlijk en liefdevol te zeggen wat je werkelijk voelt, creëer je krachten zo extreem als Geert Wilders. En ik geloof niet dat we daar in wezen zo trots op zijn.

Slaven

De waarheid ligt zoals altijd ergens in het midden. Als mijn hart open is kan ik ieder mens die in mijn leven komt begroeten met een open hart. Ik kan hem de ruimte geven om een zelfstandig leven op te bouwen. Als we mensen grenzeloos betuttelen door ze te verbieden zelfstandig te handelen, kortwieken we hun vleugels en maken we ze tot slaven en profiteurs. En dan beginnen we daarover te zeuren, zonder te durven zien dat we dat hebben gecreëerd vanuit onze eeuwige drang naar verzorging en betutteling die haar grondslag vind in ongelijkwaardigheid en controle.
Hoe dan ook, wij zijn in Wezen een Liefdevol en gevend volk. Het is onze ware natuur dat wij ons inzetten voor onze medemens. En tijdens dat proces polijsten wij niet alleen onsZelf, we leren met vallen en opstaan waar onze grenzen liggen. Kortom, we worden er allemaal rijker van…

Zusters-Moeder-TeresaDaklozen

We hielpen een dagje bij de Zusters van Moeder Teresa in Athene om een maaltijd voor daklozen op tafel te brengen. Samen met de zusters werkten we ons kapot bij 40 graden. De mensen kwamen, vraten zich te pletter, vulden vervolgens hun zakken en verdwenen – op een enkeling na – zonder dank je wel. Het waren stuk voor stuk gezonde mensen. Nee, dacht ik, dit klopt voor geen meter. Laat ze op zijn minst samen hun eigen eten bereiden, de boel afruimen en opruimen. Gegarandeerd dat de nood onmiddellijk een stuk lager is! We zagen dezelfde situatie in het inloophuis voor daklozen in Den Bosch.

Geliefd

Kortom, wanneer we de vluchtelingen eenmaal binnen onze grenzen halen, laten we hen dan verwelkomen met een open hart en geef hen de ruimte om hun steentje bij te dragen in welke vorm dan ook. Ze zullen zich geliefd en welkom voelen. En geloof me, woorden zijn veelal overbodig. Met handen en voeten en een open hart kom je een heel eind. Ik heb het persoonlijk in Griekenland als een zegen ervaren dat ik de Grieken niet verstond. Geeft een hoop ruimte moet ik zeggen…

Pireaus-Griekenland-Vluchteling
Ramp of Kans

De Vluchteling. Een ramp of een kans. DAT bepaal jij zelf. Door al mijn reizen, het aanwezig zijn en leven in zoveel verschillende culturen heb ik mijn horizon enorm verbreed. Maar de vluchteling heeft daar nog een dimensie aan toegevoegd. Dat kan ik oprecht zeggen. Door geen medelijden te hebben en niets te hoeven DOEN kon ik er ZIJN en kon er spontaan van alles ontstaan. En hoe eenvoudig ook aan de buitenkant, dat wat gezaaid werd was een zaadje. En dat wat bleef na iedere ontmoeting is de Liefde die alle grenzen doet vervagen, niets vraagt en alleen maar geeft…

Lieve vluchteling buiten mij en in mij. Ik ben BLIJ dat ik naar je durf te kijken. Blij om te durven zien waarvoor ik zelf nog steeds op de vlucht ben. Blij om jou te mogen ONT-moeten die ik al zo lang ken, wat meer dan eens gebeurde. En blij dat ik de heelheid van deze verbindingen aan den lijve mocht ervaren…

Ik ga terug. Niet omdat ik zo’n goed mens ben, wat velen van jullie schijnen te geloven, maar omdat ik egoïstisch genoeg ben om mezelf toe te staan VOL-ledig te kunnen zijn en VOL-uit te mogen stromen, zonder enige beperking. Ik voel me daar onvoorstelbaar levendig door…

Om Shanti – Laat ons in Vrede zijn
Yasmin

Als God het wil gaan Giri en ik in oktober voor langere tijd terug naar Griekenland en Lesvos om oude vrienden te begroeten en nieuwe te maken. Je kunt me volgen op mijn Facebookpagina of via mijn blog. 

  • Verschijnt in Spiegelbeeld – oktober 2016
  • Wanneer je dat zo voelt wil je dit dan delen…

 

Agenda
Boeken:
– NIEUW GRATIS E-books Yasmin NU in E-PUB Nederlands – Engels (pdf)
– OF 2e hands bij: Bol.com
   Video Yasmin Non-dualiteit – ‘Zonder wrijving geen glans…’
Share

7 comments to Op zekere dag…

  • Margreet

    Lieve Yasmin
    Met aandacht en ontroering je verhaal gelezen,
    Dankjewel, ook voor alles wat je deelt en neerzet!
    Alle goeds
    Liefdevolle groet
    Margreet

  • Anne

    Ik hou van Je, dat is alles wat ik je wil, meegeven.
    dat is voldoende.
    in liefde met jou en iedereen verbonden.

    knuffel ikke

  • Edith

    Lieve Yasmin,
    Dank je wel voor het zo helder verwoorden!
    Voor straks beide weer een mooie en bijzondere reis gewenst!!

  • gerda

    Prachtig beschreven

  • Lies Lameijer

    Lieve Yasmin, ik heb door mijn werk ook vluchtelingen leren kennen en degenen waar ik redelijk een gesprek mee kon voeren in het Engels, die hebben mij hun verhaal verteld. Ook hoe ze hier behandeld worden. De haren gaan me er rechtop door staan. Het lijken wel gevangenkampen. Ik heb nu ook al een tijdje contact met Becky, die ik hierdoor ook heb leren kennen. Een prachtige vrouw, die haar kleine meiske van 1 1/2 jaar en haar familie achter heeft moeten laten. Ze fietst hier, wat in haar land niet mag en is daardoor enorm afgevallen. Ze heeft nu net alles voor elkaar dat ze papieren krijgt en haar dochtertje van nu 3 jaar hier mag laten heen komen. Twee weken geleden appte ze mij dat haar geliefde papa onverwacht was overleden en toen was ze wel even de weg kwijt. Zij helemaal hier en haar familie daar, ze kon dus geen afscheid nemen. Gelukkig kon ze ondanks de pijn weer snel erbij zijn en door gaan met haar lessen in Nederlands etc. Ik vind haar heel erg sterk en moedig en ze heeft veel humor en leeft ook erg mee met haar mede vluchtelingen. Het is geen pretje om zomaar weg te moeten uit je vertrouwde omgeving en ergens anders zonder je familie door te moeten, maar zij is nog jong genoeg om hier een toekomst op te bouwen en zij wil ook heel graag aan het werk om in haar eigen onderhoud te kunnen voorzien. Maar ook zij ziet dat er vluchtelingen tussen zitten die het allemaal wel prima vinden en gewoon verwachten dat ze hier zomaar van alles kunnen krijgen, zij irriteert zich daar ook aan en probeert dan ook om die mensen te vertellen dat dit niet zomaar kan. Vluchtelingen zijn wat mij betreft van harte welkom, maar ze hebben zich wel te houden aan onze wetten en regels en als ze bereid zijn om net als Becky en mijn Soedanese buren er hard voor te werken en ons te kunnen respecteren. Respect voor wat jullie daar doen, ik heb het te druk met mijn werk en andere dingen om dat te kunnen doen. Ik probeer hier mensen te helpen en mijn vriendschap aan te bieden aan mensen die helemaal niemand hebben. Veel lieve knuffels voor jullie en iedereen die dat nodig heeft.

  • Joke

    Dag lieve Yasmin,

    Treffend geschreven en ik denk over veel hetzelfde. Vooral:” ik accepteer de vluchteling maar niet alle gedrag!” Dat is precies wat veel Nederlanders denken. En dus: moeten alle vluchtelingen maar
    weg ?
    Ik heb de IND al eens voorgesteld om de criminelen terug te sturen naar de plek van herkomst. Nooit antwoord gehad zoals je begrijpt.
    Integreren moet echt van twee kanten komen en inderdaad kan het niet zo zijn dat de vluchteling alles maar gewoon krijgt wat hij/zij wil.
    Ook werk ik regelmatig bij de daklozen en zie hetzelfde gebeuren waarover jij schrijft. Geef je hen echter de kans om mee te helpen is dat n.m. mening ook nog eens goed voor hun eigenwaarde.
    Soms komt het wel goed met een dakloze, ook daar heb ik zelf aan mogen en kunnen meewerken. Dan is zijn ( meestal zij het mannen)leven weer op orde. Heel dankbaar om dat mee te maken.

    Voor jou een lieve groet,
    Joke

  • Lieve Yasmin,
    Bedankt dat je ons laat delen in jouw Zijn daar in Griekenland,het land waar ik ooit mijn oude dag hoopte door te mogen brengen, op een eilandje met Griekse mensen en mensen van allerlei culturen.
    Nu ben ik hard op weg om “oud” te worden of in elk geval me zo te voelen, omdat mijn voeten en knieen me niet meer goed kunnen dragen. Veel pijn en verdiet omdat ik weinig tot geen begrip ontvang voor de situatie waarin ik mezelf heb begeven. Een verre Liefde die maar niet manifest lijkt te mogen worden. Daarvoor zal er net als bij het vluchtelingenprobleem eerst iets fundamenteel moeten veranderen. Op deze Blog vond ik vandaag een mooie inspirerende oplossing : Iedereeen Wereldwijd een basisinkomen ! Daar ga ik voor en het is mogelijk want er is geld genoeg! Het ga je goed.
    Veel liefs en een warme knuffel van
    Anne Westenbrink

    http://ubi-africa.blogspot.nl/2016/09/india-ubi-government-economic-survey.html?spref=fb

Leave a Reply