The show must go on – vluchteling als wake-up call

Maak je niet ongerust Yasmin. Er is niets aan de hand. Wat bedoel je? De vluchteling – we hebben het helemaal onder controle. Je zult er geen last van hebben…

‘Maar we komen voor de mensen – we komen dus ook voor de vluchtelingen…’

‘Oooo…’ De situatie wordt een beetje ongemakkelijk. Er is net een documentaire de lucht in gegaan om de toerist te laten zien hoe ‘schoon’ Kos inmiddels is. De toerist heeft niets te vrezen – er staan geen tentjes meer in de straten van Kos – de migrant of vluchteling in Griekenland is uit het oog verdwenen. Veilig opgeborgen in hotspots – ofwel detentiekampen…

The show must go on

We behandelen de vluchteling zoals we al onze problemen behandelen. We stoppen ze gewoon weg. Maar vandaag of morgen komen alle weggestopte problemen naar boven – krijgen we een burn-out of whatever en houdt het ‘normale’ leven even op te bestaan om ons de kans te geven schoon schip ofwel een nieuwe start te maken…

We hoeven de problemen niet op te zoeken. We hebben niet gevraagd of al deze mensen onze veilige situatie zouden komen verpesten om ons te dwingen na te denken over een situatie waar we niet over na willen denken: de maakbaarheid van het leven. Maar ze zijn er toevallig wel en het is onnozel om dat te ontkennen.

Ik weet inmiddels uit ervaring dat de Griek zelf ook te beklagen valt…

Goddess

Haar naam is Tsifka. Ze heeft de verschijning van een Griekse Godin en is bijna 40. Ze heeft een universitaire opleiding maar nooit een baan daarin gekregen. Ze zette zich vrijwillig in voor de vluchteling- hier migrant genoemd – terwijl ze zich in het leven hield met klusjes voor 2,50 per uur zonder verzekering of wat dan ook. Toen kreeg ze – Inshallah – een baan bij een goed NGO. NU verdient ze een ruim salaris, krijgt ze 200 procent voor speciale werktijden en is ze verzekerd. Ze is tevreden en haar verfrissende aanpak is van groot belang.

De situatie is volgens zeggen vele malen beter dan voorheen. Binnen hotspots zoals Skarmagas in Athene en hier in Kos worden de mensen gevoed en gekleed. Er is materiële en immateriële zorg, er is een gratis busdienst naar de stad. In tegenstelling tot de mensen die in squads leven in Athene of elders, zijn zij geregistreerd en krijgen ze zakgeld. Zij leven in containers en hebben het niet koud…

Tenten

Maar voor het kamp staan de tentjes. De tentjes van de mensen die door de Europese Unie al bij voorbaat worden afgeschreven. Hier in Kos zijn het de Pakistanen – in Elliniko in Athene zijn het de Afghanen – hoewel de laatste wel geregistreerd zijn. Maar om het maar voorzichtig te zeggen – het blijft een wassen neus.

Helpen

Door de komst van de NGO werd de hulp gestructureerd. Kortom er ontstond een vluchtelingen-industrie. Voor die tijd waren het de lokalen die de mensen opvingen. Zij haalden de mensen letterlijk uit het water, zij gaven hun voedsel en kleding. De hele gemeenschap was met hart en ziel betrokken. Er werd geen onderscheid gemaakt tussen ras, religie of stand. Geld of geen geld, iedere mens en zeker iedere Griek die geconfronteerd word met het leed van een ander wil helpen. Kortom zo zitten mensen nu eenmaal in elkaar.

Manifestatie

Business minded zijn de Grieken niet. ‘Yasmin, Europa heeft miljarden hier naar toe gebracht. En wij leefden lekker voort en maakten ons geen zorgen over de dag van morgen. En nu mogen we het leren op een harde manier. Maar verwijten kunnen we het niemand. We hebben het gewoon zelf gemanifesteerd…’

Wie zijn kont verbrand moet op de blaren zitten, zei mijn moeder al. En de Grieken zitten op de blaren – dat kan ik je wel vertellen. Het toeristenseizoen duur van 3 tot 6 maanden en daarna moeten zij zich zien te redden. Andere werkgelegenheid is er niet of nauwelijks.

Georgio: ‘Hier gebeurde het jongens – hier voor mijn deur. Elke morgen haalden we dertig tot honderdvijftig mensen uit het water. Regelmatig waren er doden – kinderen en ouderen. Een meisje stierf in mijn armen. Zij – hij beweegt zijn hoofd richting Turkije – ze malen nergens om. Ze proppen 200 mensen in een bootje en sturen ze gewoon de zee op. Het gaat allemaal om geld Yasmin…’

Door de komst van de Ngo werd de hulp gestructureerd. Kortom, er ontstond een vluchtelingen-industrie. Voor die tijd waren het de lokalen die de mensen opvingen. Zij haalden de mensen letterlijk uit het water, zij gaven hun voedsel en kleding. De hele gemeenschap was met hart en ziel betrokken. Er werd geen onderscheid gemaakt tussen ras, religie of stand. Geld of geen geld, iedere mens en zeker iedere Griek die geconfronteerd word met het leed van een ander wil helpen. Kortom zo zitten mensen nu eenmaal in elkaar.

Toeristenattractie

Waarom er niet een Toerist-attractie van gemaakt. Zoals in Brazilië. Ieder toerist in Copacabana bezoekt de Favela’s. Het levert grote verhalen op en het is niet in je achtertuin dus ver genoeg van je bed om er thuis geen nachtmerries aan over te houden…

Oplossing Yasmin

Heb ik niet jongens. Hoe dan ook – niemand verlaat zijn huis voor de lol. Ook niet degenen die niet direct in een levensbedreigende situatie leven. Ze willen de wereld verkennen – hun grenzen verleggen. Onderzoeken of het waar is. Het geld wat aan de bomen groeit in Europa. Want je kunt iedereen jouw waarheid vertellen – het beklijft pas als mensen zelf ervaren dat wat is…

Flexibel

We leven op een punt dat alles wat eens werkelijkheid was in elkaar dreigt te storten. Niet alleen voor de vluchteling – ook en vooral voor iedere westerling die krampachtig vast wil houden wat hij heeft omdat hij denkt dat het leven maakbaar is. Die niet flexibel genoeg is om mee te stromen met de eeuwige stroom van verandering…

Het einde der tijden

JA het is het einde der tijden. Het einde van een zelfgecreëerde illusie die we met zijn allen krampachtig hebben gevoed door de wereld van de onvoorwaardelijke Liefde in te ruilen voor een wereld van schijn-zekerheid en bedrog. Voor een wereld waarin materie de plaats van het Onnoembare heeft ingenomen en we totaal zijn vergeten dat alles wat we zien slechts een illusionaire droom is die wij zelf in stand houden zolang het ego ons nog in haar greep heeft.

Vergetelheid

We hebben niet om de vluchteling gevraagd. Maar ze zijn  er! We kunnen het niet ontkennen – we kunnen ze niet terug drijven de zee  in. We kunnen ze opsluiten in detentiekampen en ze in de vergetelheid laten verdwijnen – maar vroeg en zeker niet laat zal deze situatie ons om de oren slaan…

Buiten de grenzen

We kunnen een president kiezen die het probleem buiten de grenzen wil houden. Helaas, het probleem zal via een achterdeur weer terugkeren. Dus blaim niet de president. Blame jezelf die deze president aan de macht heeft geholpen.

Immigrant

De vluchteling ofwel de immigrant: Ongeacht Afrikaan, Afghaan of deze Pakistaanse jongens in hun tentjes hier in Kos, we hebben ze nodig. Ze kunnen het eiland mee helpen exploreren. Ze kunnen de olijven plukken, noem maar op. Ze willen alles doen – maar ze mogen niets.
Ze zullen vers bloed brengen in een samenleving waar vergrijzing op grote schaal het zichtbare leven in de westerse maatschappij bepaald en verstarring het Onzichtbare. Een mix van culturen maakt dat oude waarden en normen omvallen zodat er nieuwe kunnen verschijnen en dat we zelf-gecreëerde grenzen kunnen laten verdwijnen.

Geen oplossing

Er IS een oplossing. Maar die ligt niet buiten onszelf. Die ligt in jou – in mij. Ik leef reeds die oplossing. Ik heb vrede gevonden in mezelf. Wil niet zeggen dat het leven me niet af en toe meeneemt in haar hobbels en dalen en flink om mijn oren slaat. Dat is normaal – dat moeten we niet verwarren met het ware ding. Maar binnen in mij is daar dat eeuwige punt van rust…

Ruimte

Wanneer de angst voor het onbekende verdwijnt – worden we nieuwsgierig als pasgeboren kinderen. We willen alles onderzoeken en er is ruimte voor iedereen. Betekent niet dat we klakkeloos ieder die meent dat wij het aardse paradijs vertegenwoordigen binnen onze grenzen hoeven te halen. Nee dat zeker niet! Het betekent wel dat we ruimte hebben om te delen en er niet voor schromen om materieel wat in te leveren om er immaterieel beter van te worden…

Gezond

‘Yasmin ik krijg voor dit werk 900 Euro per maand. Voorheen was dat 1500 Euro en had mijn vrouw een goed betaalde baan. Maar ik ben gelukkig – ik ben gezond. Ik heb een lieve vrouw en kinderen. Wat wil ik nog meer Yasmin’.

‘En weet je – toen we de drachme hadden waren we ook arm. Maar we voelden dat niet. We hadden onze familiebezittingen en geen schulden bij de bank. We leefden en we deelden. Er was altijd genoeg voor iedereen. Toen werden we deel van Europa en begon men ons te laten geloven dat we van alles nodig hadden om gelukkig te zijn. En zie we ruilden onze vrijheid in voor hypotheken en leningen bij de bank en we wilden steeds meer. Kortom, we  werden hebzuchtig. En dit is het resultaat…’

‘JA dit is het resultaat. We zijn ontevreden en waarderen niet langer wat we hebben. We vergelijken met situaties die ogenschijnlijk beter zijn en vinden het heerlijk om anderen buiten onszelf de schuld te geven. Maar de waarheid is dat we niemand kunnen beschuldigen – behalve onszelf. Waarom moesten we die auto kopen met een lening van de bank. Waarom konden we niet op de fiets of met openbaar vervoer. Allemaal buitenkant Yasmin…’

De vluchteling als wake-up call

Steeds opnieuw krijgen wij mensen onze lessen op een presenteerblaadje. De natuur – de vluchteling – het is niets anders dan een wake-up call: Mens wordt wakker. Stop met je problemen onder de gordel te verbergen. Blijf er ook niet over zeuren. Wijs niet met je vinger naar de regering of naar wie dan ook. Het gaat om jou en mij. Zijn wij zo flexibel om datgene wat we als waarheid zijn gaan zien los te laten en mee te stromen op deze nieuwe stroom. Nee we weten niet waar we naar toe stromen – maar dat hebben we nooit geweten. We hebben onszelf slecht wijs gemaakt dat we een wereld van vrede konden creëren – een maakbare wereld van materie en buitenkant door onszelf zo veel mogelijk toe te eigenen…

A dream

Nee er is geen instant oplossing. Het leven is just a dream. Maar zolang we nog dromen in afgescheidenheid, zal de verbinding die uitsluitend plaats kan vinden vanuit een open HART niet plaatsvinden. Wacht niet langer op je buurman. Probeer jouw waarheid niet te verkondigen door mensen te overtuigen hoe zij het moeten doen. Bewerk je eigen achtertuin. Leef je eigen leven en wees een levend voorbeeld. Open je hart en sluit de hele wereld in je armen…

Om Shanti – Laat ons in vrede zijn
Ik houd van mij – ik houd van jou

Yasmin vanuit Kos – 19 november 2016
Info: www.yasminverschure.nl of via Facebook

Poezen

Grieken zijn gek op poezen. Op iedere Griek vind je haast wel een poes en ze worden veelal goed verzorgd. Hier op deze plek leven 7 poezen. Vijf vrouwtjes en 2 mannetjes.
Er leven tevens 9 mensen: 7 vrouwen en 2 mannen. Het is in alle opzichten een wereld waar Liefde regeert. Er is hier – letterlijk en figuurlijk – plaats voor iedereen…

Ps. Het gaat goed met mij – het gaat goed met Giri. We volgens ons hart en zijn via Karpatos en Kos op weg naar Lesbos. We trotseren letterlijk stormen maar worden gedragen in de armen van het On-noembare en zijn altijd op het juiste moment op de juiste plaats en nog steeds onderweg…

Athene

Ik zou er over schrijven – maar reizen en internet is een probleem. Hoe dan ook onze tijd met onze nieuwe en vooral oude vrienden in Athene is ON-vergetelijk en voor eeuwig geëtst in mijn hart…
Na een enerverende en inspirerende tijd op Kos – waarin we vele T-shirts mochten uitdelen aan immigranten en Grieken – zijn Giri en ik  inmiddels in Lesbos aangekomen – the real hotspot. Het weer is van lieflijk en zonnig veranderd in ruig en nat. Er zitten inmiddels 6000 mensen in de HEL van Moria…

 

Agenda
Boeken:
– NIEUW GRATIS E-books Yasmin NU in E-PUB
– OF 2e hands bij: Bol.com
   NEW Video Yasmin ENGLISH about Non-duality and Refugees
– ‘Love is All that IS’
Share

22 comments to The show must go on – vluchteling als wake-up call

Leave a Reply