Een dagje Moria Kamp in Lesbos

Er blaast een ijskoude wind door kamp Moria. De tentjes zijn niet verwarmt en de mensen hebben nauwelijks warme kleren. Er is alleen koud water. De was wil niet drogen. Vele toiletten werken niet. De winter moet nog beginnen! Vier mensen kwamen om het leven omdat ze hun tentje wilde verwarmen. Ik lees de pijn in de ogen van de jongens die hun wilde redden…

Jongens uit Syrië dansen om warm te worden. Ik dans met hun mee. Afrikanen sprokkelen hout om maïspap te koken en even het gevoel van warmte te ervaren. Mensen staan uren in de voedselrij. Anderen kunnen dat niet opbrengen en sprokkelen hun eigen voedsel bij elkaar.

Voor velen is dit de hel. Maar er is ongetwijfeld een reden waarom deze mensen hier bij elkaar zijn. Op weg naar een wereld zonder grenzen mogen mensen eerst leren elkaar te verdragen ongeacht kleur, cultuur of religie…

Wereldburger

Als ik nog geen wereldburger geweest zou zijn ben ik dat in deze week in Kamp Moria wel geworden. Detentiekamp Moria voelt als een groot omheind dorpsplein waar zo’n 6000 mensen in tentjes en tenten verblijven en niets mogen doen. Sommigen vinden een uitweg uit de hel. Ze helpen schoonmaken, volgen gitaarles of lopen naar Mytelini om in het Support Centrum Mosaic een studie Engels of Grieks te volgen. Een enkeling, zoals de vriend van Sham uit Pakistan, wordt na 8 maanden verblijf voluntair.

De kinderen zijn even zorgeloos als overal. Zij hebben geen problemen met afkomst en spelen met elkaar zonder zich druk te maken over de toekomst. Zouden zij weten dat we de toekomst niet kunnen plannen – dat de toekomst zich uitsluitend ontvouwt door DIT moment vol-ledig te omarmen?

Mogelijkheden

Sommigen zijn onwrikbaar positief. Anderen storten onmiddellijk al hun ellende over ons uit. Ik stop dat zo snel mogelijk. Ik heb geen medelijden en laat me niet meeslepen in een poel van verderf. Ik wil kijken naar MOGELIJKheden. Ben fel en confronterend, eerlijk en Liefdevol. ‘Europa zit niet op jullie te wachten. Punt’. Het resultaat is elke keer verrassend. Ze sluiten me allemaal – een enkele uitzondering daar gelaten – in hun HART.

Na een  intense ontmoeting met Shaher Hassan uit Syrië wiens totale familie werd uitgemoord en een kopje koffie in de tent van vriend Hassan uit Afghanistan, bezoeken we voor de 2e keer de Ethiopisch gemeenschap. John kent ons nog van augustus en weet nog wat ik tegen hem zei die ene keer dat we hem ontmoeten: ‘Je bent mooi – je bent powervol. Wat er ook gebeurd, blijf gecenterd in je Hart’. Hij is 8 maanden hier, zoals velen van de 250 Eritrea. Zij spreken Engels en zijn heel toegankelijk. Dit in tegenstelling met de meeste Afrikaners die duidelijk in hun eigen territorium leven.

Registratie

Ik hoor ongelofelijke verhalen. Na 8 maanden heeft geen van hun een registratie. Een proces wat binnen 25 dagen moet plaatsvinden. Vele Eritrea hebben schotwonden omdat ze probeerden te vluchten uit het leger.  Zo ook een vriend van John. Regelmatig brachten zij hem naar een dokterspost. Het bleef altijd morgen. De man is broodmager, kan nauwelijks nog lopen en lijdt veel pijn.

Artsen zonder grenzen hebben zich in maart teruggetrokken uit Kamp Moria omdat zij zich niet konden verenigen met de procedure van massale uitzetting. We komen  meerdere schrijnende gevallen tegen. Er schijnt binnen het kamp nauwelijks medische zorg te zijn…

De jongens kijken ons smekend aan. Kunnen wij voor een advocaat zorgen of op zijn minst kunnen we zorgen dat hun vriend medische hulp krijgt. We behandelen de man ter plekke. Hij valt in slaap op de stoel en wordt door zijn vrienden min of meer naar zijn tentje gedragen.

Velen van deze jongens zijn gevlucht vanwege het leger – vanwege het moorden binnen de families – vanwege gruwelijke dingen. Ze kwamen in Israël terecht en kregen een werkvergunning voor 5 jaar. Na vijf jaar werden ze naar Rwanda gebracht en in de handen van de smokkelaars gegeven. Via vele omzwervingen zijn ze hier. Naar huis kunnen ze zeker niet…

John vertelt dat de Grieken naar zwarten minder vriendelijk zijn. In cafeetjes wordt hun verzocht om te verdwijnen. Er wordt alleen geserveerd aan Grieken…

Romance

Twee geliefden kussen elkaar door de afrastering heen. Hij is van Eritrea – zij van Ethiopië. Een ander liefdeskoppel woont samen in een tentje. Malak (engel) uit Eritrea en Missy uit Ethiopië. Het gouvernement wil hen scheiden. De mensen houden van elkaar. Datzelfde verhaal kennen we ook van Israël. Er zijn Palestijnen en Israëliërs die van elkaar houden, hoezeer de regeringen hun ook proberen te scheiden.

Confrontatie

Terwijl de marechaussee het kamp binnen marcheert met schilden en knuppels, spreek ik een jongen uit Palestina aan. Hij wil me foto’s laten zien van de branden – de lijken etc. Ik weet het allemaal – ben niet geïnteresseerd. Een van de jongens werd geslagen door deze militairen. ‘Ze zijn bang voor ons’. ‘Vind je het gek’, vraag ik. Na een pittige confrontatie sluit ik hem in mijn armen. ‘Vandaag is mijn dag gezegend. Ik heb JOU ontmoet’, zegt Maddy uit Palestina. ‘Ik wil je weer ontmoeten. Hier of in Nederland’. Ook deze jongens komen niet in aanmerking voor registratie. Onvoorstelbaar!

 

 

 

 

Nederland

Nias uit Iraaks Koerdistan spreekt ons aan in perfect Nederlands. Hij werkte jaren in Rotterdam. Zijn vrouw en kinderen zijn in Nederland. Hij arrangeerde alles om zijn familie naar Koerdistan te laten komen en werd gestopt door de IS. Dus verkocht hij zijn huis om naar zijn familie in Nederland te gaan en werd gestopt in Lesbos. Hij kan en wil dolgraag zijn eigen verblijf betalen. Zoals vele anderen…

Onze aanwezigheid binnen het kamp brengt een sprankje warmte teweeg in de harten van een ieder die we aanraken. We delen onze ervaringen met onze zussen in Panagiouda en worden overstelpt met Griekse vriendelijkheid en zoetigheid. Ik voel me gezegend en sluit de wereld in mijn HART…

Om Shanti

Yasmin – 8 december 2016

 

Chaos

Sinds deze week komen er opnieuw grote groepen vluchtelingen via Turkije. Elke dag komen er zo’n 150 mensen aan zowel in Kos als in Lesvos. Dit keer met speedboats…

 

 

 

 

 

Agenda
Boeken:
– NIEUW GRATIS E-books Yasmin NU in E-PUB
– OF 2e hands bij: Bol.com
   NEW Video Yasmin ENGLISH about Non-duality and Refugees
– ‘Love is All that IS’

 

 

Share

22 comments to Een dagje Moria Kamp in Lesbos

  • Dida

    Tja…..er is zoveel gezegd en er wordt zoveel in stille …pure liefdes kracht gedaan en soms ook juist niet vanwege die liefdeskracht dat mij niets anders rest dan te zeggen;love you

  • Jenny Ketelaar

    Dag lieve twee, In mijn hart ben ik erbij. warme armen om jullie heen……ook van Berry.
    xxx Jenny

  • Muna

    Een klassieke win-win situatie. Prachtig om te lezen en respect voor jullie pad. Fijn dat jullie dat samen mogen doen en meemaken. Het leven geeft zo veel rihjkdom wanneer je de vruchten durft te plukken. Daar ben jij voor mij een lichtend voorbeeld van, samen met Giri.
    Liefs voor jullie beide, Muna XXX

    • Dank je wel lieve Muna. Ja het is onmogelijk om wat ik BEN te ZIJN hier op mijn EENtje. Dus dankbaar dat wij samen wederom zo’n goed team vormen. Ik weet dat het jouw verlangen is om dat te beleven. Het heeft naar mijn gevoel heel veel te maken met geven zonder te nemen waardoor geven ontvangen wordt…
      Love you <3

  • Yolanda van de Merwe

    Het is volkomen begrijpelijk dat mensen op de vlucht gaan voor oorlog en geweld. En ook andere motieven zoals op zoek naar een beter bestaan. Ik kan me zo voorstellen dat alleen al door internet het leven in het Westen zo dichtbij is gekomen en dat deze manier van leven heel aantrekkelijk is voor mensen die niet in deze weelde leven.
    Een ijskoude douche voor deze mensen om zich niet welkom te voelen en te moeten ervaren dat wat de ultieme droom is om wellicht volledig mee te draaien in dat systeem maar voor een enkeling is weggelegd.
    Dat jullie mensen hierop voorbereiden maar ook laten zien en voelen dat Liefde Is verwarmt het(mijn)hart. Alle goeds voor jullie beide en ieder die jullie pad kruist.

    • Dank je wel lieve Yolanda. Ja volkomen begrijpelijk – ook al waren velen vele malen beter af in hun thuissituatie. Om DAT te ontdekken moesten ze hier komen. Helaas – er is geen weg terug op dit moment. Het is bizar… <3

  • Yolanda van de Merwe

    Lieve Yasmin en Giri, jullie foto’s en beschrijvingen geven een inkijk in een bedekte verborgen wereld. Het is toch wel even iets anders of je een hulpverlener op tv aan het woord hoort of jullie blog leest waarbij de mens heel dichtbij komt .De media bepaald helaas voor het grootste deel toch de beeldvorming van de meeste mensen en een geveld oordeel is heel lastig te veranderen .Zelfs mensen met een wat meer genuanceerde mening noemen toch de individuen die meeliften met de goedwillenden. Dat maakt aan een gesprek over het onderwerp al snel een einde. Zelf heb ik geen bal verstand van politiek en probeer ik vanuit de mens te kijken.

  • Eva van Meegen

    Dag Lieverds ja ja jou verhalen gelezen Yasmin het is niet te geloven wat er allemaal gebeurt,het doet pijn wat deze mensen moeten meemaken het is in een woord verschrikkelijk.Maar ik maak weer een diepe buiging voor jullie wat jullie vanuit het hart voor deze mensen doen veel respect en liefde om ze te steunen waar nodig is. WAT EEN GROOTSHEID.
    Ik steek weer een kaars op om de macht liefde te sturen ze weten niet wat ze alle mensen aandoen………………….LIEFDE overwint
    Nu wat liefde en duizend kussen voor jullie om dit te blijven doen.
    Eva xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

  • Liefste Yasmin,

    Wat knap dat je je niet laat overvallen door emoties. Jajaja ik weet het, maar ik zou het niet kunnen. LoveU
    Maaike

  • Ik ben zeer geroerd door je natuurlijke en pure verslaglegging, het laat mij de binnenkant van de wereld zien op plekken waar de beweging mag gaan ontstaan. Jou woorden laten ook de gemakzucht van de heersende machten en krachten zien.
    Met tranen over mijn wangen schrijf ik je en deel je berichten op mijn feestboek, welke een realistische bron van informatie is die ik graag voor deze verslaglegging gebruik.
    Liefde en dankbaarheid… Love and Light van Nicole voor jullie!!

  • Alain Nolens

    Ja Yasmin, door uw handelswijze en nabijheid wordt God, de Christus in U, zichtbaar bij al deze vluchtelingen, onze broeders in nood !!! Moge Gods Liefde en Overvloed U sterk omringen in alles wat je doet, en daar bid ik ook voor van dag op dag !!! Namasté….<3 <3 <3 ….en nog een dikke warme knuffel, Alain.

  • Johannes Bikker

    Je bent zoals altijd “afschuwelijk” eerlijk en dat is daar hard nodig, begrijp ik uit het Lesbos verhaal. Ik begrijp inmiddels dat je je ook VOLLEDIG beschermd weet door het Universum. Vandaar je Kracht en EERlijkheid. Dat is ook de reden dat jij in mijn HART zit. Wij hebben ieder ons eigen weg te gaan en weten elkander gerespecteerd. Ik volg jou en Giri.
    Liefs, Johannes

  • Anne

    Hai lieverds,
    Jeetje, je blog gelezen. Het doet mij ook heel veel.
    Het is een druppel op een gloeiende plaat, maar ik heb bewondering voor jullie.
    Ga door met je onvoorwaardelijke liefde tegeven, maar denk ook om jullie zelf.
    In liefde verbonden, kus en knuffels voor jullie.
    Anne Xxxxx

Leave a Reply to Nicole - Nicky's Place Cancel reply