Ambassadeur vd Liefde
Meer weten >>
SamenZijn en Spiegeling Lezingen
Meer weten >>
Donaties Projecten Shanti
Doneren >>

Lichtbaken

Aforismen

Gezicht achter de vluchteling – Parvanah Iran

Vluchteling Lesvos MoriaMijn leven hier in Lesvos, hoe sober ook, vertegenwoordigt een kwaliteit waar velen van ons diep in hun hart naar verlangen. Het is ontdaan van alle opsmuk. Het is rauw en goddelijk tegelijk…

Het heeft niets te maken met bezit of buitenkant. Het heeft te maken met de essentie van ons Mens-zijn. Daar waar we eens zijn gestart: Vanuit een grote grenzeloze stroom die onvoorwaardelijke Liefde heet – die niets insluit en niets buitensluit…

Fysicus

Herinner je je nog dat ik schreef over onze kernfysicus. Hij werd een dierbare vriend en woont om de hoek. Zijn nieuwe familie zit inmiddels op het vasteland in afwachting van hem. Deze man is een genie. Hij heeft een natuurlijk antwoord op levensbedreigende ziekten en kan de wereld verheffen. Velen van de zogenaamde gelukszoekers dragen niet alleen een gruwelijke geschiedenis met zich mee, zij zijn ook zeer getalenteerd en zouden een aanwinst kunnen zijn in een vastgelopen  samenleving die nodig een opwekkende frisse wind kan gebruiken…

Kortom, mijn ideeën over de werkelijkheid zijn nog meer opgelost sinds ik de moeite heb genomen om in contact te komen met de schrijnende verhalen achter doorgaans lachende gezichten. En toen kwam ik in contact met haar wiens ware naam ik uiteraard niet kan noemen…

Het verhaal van Parvanah uit Iran

Mijn naam is Parvanah-vlinder. Ik ben moslim en geboren in Teheran. Ik heb 2 broers en 2 zussen en studeerde tourist-management. Mijn vader was notaris, maar had niet genoeg geld om de universiteit in Turkije voor mij te betalen. Mijn ouders zijn open-minded. Zij maakten geen verschil tussen jongens en meisjes, maar in onze cultuur is het niet toegestaan voor vrouwen om alleen uit te gaan en veel te reizen. Wanneer ik buiten was moest ik mijn hoofd bedekken. Soms werd ik gearresteerd door de politie omdat mijn rokje te kort was of mijn haar onbedekt. Als ze een meisje arresteren zonder familie komt het regelmatig voor dat ze haar verkrachten.

In Iran is alles verborgen. We hebben dansgelegenheden waar mannen en vrouwen samen komen.  Dansen en drinken is niet toegestaan. Wanneer ze de mensen betrappen gaan ze de gevangenis in.

gezicht.vluchteling.lesvos.moriaTerwijl ik opgroeide verloor ik niet alleen mijn onschuld maar ook mijn jeugd. Ik reide veel en wilde kunstenaar worden. Ik wilde tango leren dansen. Ik wilde gitaar spelen. Ik wilde schilderen. Maar mijn moeder was bang voor de overheid en smeekte me dit niet te doen. Ga naar de universiteit en studeer Engels zodat je naar het buitenland kunt gaan en daar alles kunt doen wat je hier niet kunt, zei ze.  Ik wilde naar Amerika en Canada. Omdat Amerika een vijand is van Iran, krijg je geen visum. De illegale manier is te duur.

Ik hou niet van mijn cultuur. Ik wil geen Iraanse man. Het enige wat hun interesseert is eten, uitgaan en reizen. Ze willen geen artistieke vrouw die van dansen, muziek en kunst houdt.

Na mijn studie had ik geen geld om naar Canada of de Verenigde Staten te gaan. Ik besloot naar Irak-Koerdistan te gaan. Hun taal lijkt op  Farsi. Koerdische mannen houden van Iraanse vrouwen. Ik wilde geen relatie met een Koerd, dus maakte ik vele vijanden. Mannen in het leger en in de regering hebben de macht.

Ik moest naar Iran omdat ik een document nodig had voor de universiteit. Voor de poort van het gemeentehuis namen ze me gevangen. Ze bedekten mijn gezicht en brachten naar de gevangenis in Teheran. Ze doorzochten mijn laptop en vonden foto’s van vrienden in de Verenigde Staten. Ze zeiden dat ik een terrorist was. Omdat ze geen bewijzen konden vinden lieten ze me na 42 dagen gaan. Ik dacht dat ik vrij was en wist niet dat mijn telefoon werd afgeluisterd. Terwijl ik naar het eiland Kish reisde belde mijn vader en zei dat ik het vliegtuig naar Teheran moest nemen omdat ik aan de poort van de gevangenis mijn paspoort en ID-kaart op kon halen. Toen ik aankwam werd ik in een auto gezet met 2 bodyguards en reden we de gevangenis binnen. Ik werd opgesloten en was helemaal de kluts kwijt. Niemand zou weten dat ik in de gevangenis was.

Ik werd beschuldigd dat ik lid was van een terroristische groep, opgeleid in Israël en dat het onze opdracht was om atoomgeleerden te doden. Wanneer atoomgeleerden uit hun beroep willen stappen, worden ze door de regering ontvoerd vanwege hun geheime informatie. Ze worden ongetwijfeld door de regering ter dood gebracht en je hoort niets meer van hen. Hun familie dwingt de regering om een schuldige aan te wijzen. En omdat de regering zelf de moordenaar is moeten zij andere schuldigen zien te vinden. Dus pakt de regering onschuldige mensen op om hen te beschuldigen van terrorisme en ze te doden. De meeste jonge mensen die worden opgepakt door de regering zijn rijk en begaafd.

gezicht.vluchteling.lesvos.moriaWij waren met een groep van 40 personen, mannen en vrouwen. Ze moesten alle informatie uit ons zien te krijgen om ons daarna als groep te kunnen vermoorden. Er was ook een bewaker onder de gevangenen. Ik wilde geen valse verklaringen afleggen dus werd ik gemarteld. Ze brachten we naar een kamer, bonden me vast op een bed en sloegen me 30 keer met een touw onder mijn voeten. Ik huilde en huilde. Mijn voeten waren helemaal opgezwollen en ik bloedde vreselijk. Ik kon niet wandelen. Ze moesten me 12 dagen helpen om naar de toilet te gaan etc. Mensen die geen familie hebben of arm zijn worden regelmatig gedood. Er is niemand die naar hun zal vragen. Ik wilde geen leugens vertellen, ik ben bang van God en deze marteling werd nog vier keer herhaald.

De mensen in de gevangenis worden gedwongen leugens over elkaar te vertellen en op te schrijven. De meesten waren niet dapper genoeg om deze martelingen te ondergaan. Er werden veel valse verklaringen over mij afgelegd.

Na een jaar werd de rechter vervangen. Hij was anders.

Er was een meisje in de gevangenis die bezeten was. De bewaker besliste dat zij bij mij in de cel moest. Ik was blij dat iemand mijn kamer wilde delen na een jaar. Ik hielp haar de koran te lezen en dwong haar te bidden en na een dag of 14 dagen was ze normaal.

Na een poosje vroeg ze of ik haar kon vergeven omdat ze leugens over mij had verteld. Ik vroeg haar om sterk te zijn en de bewaker de waarheid te vertellen. Ik vertelde haar dat ze niet langer bang hoefde te zijn om gemarteld te worden. Mijn cel werd gecontroleerd door een camera.

gezicht.vluchteling.lesvos.moriaWanneer ik gelucht werd begon ik anderen te vertellen dat ze sterk moesten zijn en niet moesten liegen. Stap voor stap zagen ze in dat ik onschuldig was. Het is voor de regering makkelijk om 1 persoon te doden, maar 40 is een ander hoofdstuk. De familie komt elke dag aan de poort om te protesteren. Mijn moeder ook. Ze vertelden haar dat ik er niet was.

De nieuwe rechter was rechtvaardig. Hij wilde ons oprecht helpen. Ze belden mijn ouders. Ik huilde en vertelde dat ik beschuldigd werd van terrorisme. Mijn ouders spraken met advocaten. Die bevestigden dat ik onschuldig was. Maar de regering heeft haar op de zwarte lijst geplaatst. Als ze haar doden moet je dat accepteren. Mijn ouders praten met veel belangrijke mensen en zelfs de BBC bracht het in het nieuws. Dat is waarschijnlijk de reden dat de regering bang werd. Nadat ik 2 jaar in de gevangenis was vertelde de rechter me dat ik vrij was. Hij zei dat ik God moest bedanken. Sommigen mensen zitten nog steeds in de gevangeis. Ze zijn rijk. De regering wil hun doden zodat ze al hun bezittingen in Israël, Dubai en Iran in beslag kunnen nemen.

Voordat ik vrij kwam vertelde de rechter dat de regering niet blij was om me vrij te laten. Ik mocht nooit over deze tijd praten want dat zouden ze me opnieuw gevangen nemen en ongetwijfeld doden. Ik mocht mijn land niet verlaten en zou de eerste 10 jaar geen paspoort krijgen. Ik mocht niet met mijn Amerikaanse en Iraakse vrienden communiceren, niet op internet en niet op Facebook. Ik werd voortdurend in de gaten gehouden en voelde me nooit meer veilig.

Twee jaar nadat ik uit de gevangenis was besloot ik om te vluchten. Omdat ik geen paspoort had moest ik vluchten op een illegale manier. Ik betaalde 2000 dollar om naar Turkije te komen. Ik ging met de bus van Teheran naar de Turkse grens. Ik maakte de tocht door de bergen ’s nacht te voet en op een paard. Het was onmenselijk zwaar. Toen ik in Turkije aankwam werd ik door de politie opgepakt en verbleef ik zes dagen in de gevangenis aan de grens. Ik woonde drie maanden in Ankara en negen maanden in Istanbul. Ik werd bestolen en verloor veel geld. Nadat de Turkse politie begreep dat ik als politieke verdachte niet terug kon naar Iran, hielpen ze mij met alle papieren en het vinden van een smokkelaar.

Drie keer probeerde ik op andere manieren te vluchten voordat ik besliste om met de boot naar Lesvos te gaan. En nu ben ik hier en het enige wat ik denk is: Hoe kom ik hier in godsnaam uit.

Ik heb grote dromen. Ik wilde niet in Iran blijven. Ik wil geen Iraanse man trouwen. Ik wil mijn mond niet dichthouden. Ik wil mijn verhaal delen met de hele wereld zodat zij weten wat er in mijn land gebeurd. Het is nog steeds mijn droom om naar Canada of Amerika te gaan. Ik wil niet vooruit denken wat er allemaal zou kunnen gebeuren nu de grenzen dicht zijn. Ik vertrouw erop dat er een uitweg zal komen. Dat God mij zal helpen zoals hij me hielp toen ik in de gevangenis was…

Om Shanti, Yasmin

 

 

 

Share

54 comments to Gezicht achter de vluchteling – Parvanah Iran

  • Manda Damwijk

    Yasmin, één keer hebben wij elkaar in de ogen gekeken, jaren geleden (10 of 11 jaar)? Ik weet ’t niet meer. Ik weet alleen dat ik je nooit meer vergeten ben. Ik wist toen nog niet dat je Yasmin heette. Ik wou je ontmoeten, maar dat gebeurde niet. Love is All there Is en dat ben jij. Ik voel zo duidelijk dat je daarvoor geboren bent. Lieverd ik zend je alleen maar mijn Love en ik blijf dat doen…

  • Top ga zeker door met je posts.

  • Yvonne

    Lieve Yasmin en Giri
    Wat een power wat een bronnenkracht ontmoeten elkaar! Gesteund en gedragen door het universum. Gedragen door al haar ervaringen put ze kracht om door te gaan. Wetende dat puurheid en de onmenselijke zware moed niet is om op te geven maar haar de weg wijst naar de eenheid van liefde en zijn. Wat een vertrouwen moet zij diep uit haar zelf graven. Bewonderendswaardig hoe intens sterk de mensheid is. Hoe diep de mens moet gaan soms en dit overleefd. Respect🙏 ❤️Liefs Yvonne

  • Jeanne Dhondt - Lam

    Lieve Yasmin en Giri,
    Vanuit de luxe van een kuuroord in Slowakije lees ik nogmaals je blogs.
    Zoveel pijn… Zoveel lijden… Maar ook onvoorstelbare veerkracht en Geestkracht!!!
    LICHT is sterker dan haat…
    Ook het verhaal van Haaw uit Iran. AMEN – dank je wel!
    Loka samasta sukino bawantu (May all living beings experience peace). Mijn dagelijkse mantra voor allen die lijden aan onderdrukking, oorlog en geweld. En voor engelen op aarde zoals jullie…
    Hartengroet, Jeanne

  • Lenie

    Je woorden en daden steunen ook mij; het helpt mij te blijven realiseren dat we in een sluier van onwetendheid leven.
    Ik blijf je volgen. Veel liefs.

  • Marleen

    Dag lieve Yasmin,
    Ik zit hier in mijn veilige wereld dit verhaal over deze ontzettend moedige vrouw te lezen.
    Wij horen doorgaans op tv alleen verhalen over onze ‘wereldleiders’ maar het zijn deze verhalen waar het over gaat!!! Dankjewel Yasmin en dankjewel Parvanah!!!

    • Ja lieve Marleen. De verborgen schoonheid en de onvoorstelbare diepte van mensen die vertrapt, verdrukt en doodgezwegen worden. Zij vertegenwoordigen een waarde waar het in essentie om gaat… <3

  • Joris

    Lieve Yasmin en Giri,
    Jullie brengen de menselijke drama’s tot leven. Wens onze ‘vlinder’ veel liefde en sterkte toe.

    Liefs, Joris

  • Uulaja

    Dag Yasmin,
    Ik vind het niet eenvoudig de verhalen binnen te laten
    De pijn te voelen
    En daardoorheen verbinding aan te gaan
    Dank voor de draagkracht die je laat zien en het voorbeeld dat je bent
    Warme groet

  • Maaike Buiter

    Prachtig beschreven en wat zijn er veel sterke mensen.

  • Andrée Stevens

    Ik word er sprakeloos van en voel me klein en nietig in mijn beschermd leventje. Soms, zelf heel vaak, voel ik me ondankbaar omdat ik zo vaak mopper om benulligheden. Toch voel ik me van op een afstand van duizenden kilometers heel nabij met je verbonden vanuit het hart. Alle liefs en alle goeds voor jou hartsvriendin. Xxx Andrée uit Belgie

  • Hadewey

    Weet je Lieve Yasmin en Giri, het is zo verschrikkelijk moeilijk om te verwoorden wat je interviews met je doen, ik waag een poging😉
    Een bewust Hart is oneindig groot, kan de hele mensheid omarmen, is voorbij angst! Dat weet ik, dat voel ik , dat ervaar ik, steeds meer en meer! Dat heeft me ook geleerd dat ik daar niet hoef te zijn om te Zijn voor wie dan ook. Mede door je interviews Yasmin ben ik me daar nog bewuster van geworden. Niet alleen door ze te lezen, maar juist door de verhalen achter de vluchtelingen binnen in mijn hart te laten komen, ervaar ik de machteloosheid, de pijn, het verdriet maar ook de blijheid en onvoorwaardelijke liefde van de mensen. Door al hun ervaringen kunnen ze bij de diepste diepte van hun ziel komen en helen….voor de hele mensheid! Door me te verbinden, heel ik ook in mijzelf op een heel diep nivo! Steek weer een kaarsje aan voor een ieder die het nodig heeft en ontvangen kan! Love You en You💖🌞💖

    • He lieverd. JA ook voor mij – hoe intens ook soms – het luisteren en het VERTALEN – het samen ZIJN en het aanraken zonder grenzen – maakt dat ik steeds opnieuw ook zelf wordt aangeraakt en nog weer naar diepere dimensies reis… <3

  • Joke

    Lieve Yasmin,
    Ja, wat valt er nog toe te voegen aan zoveel mooie verwarmende woorden die hierboven al zijn geschreven.
    In gedachten stuur ik jullie liefde en warmte om te kunnen blijven geven aan een ieder die dat nodig heeft.
    En zo te zien blijven er voldoende mensen over….. dus niet getreurd.

    Lieve groet, Joke

  • Yolanda van de Merwe-Post

    Lieve Yasmin,
    Verbijstering ik wist niet dat er zoveel verschrikkelijke dingen nog steeds dagelijks plaatsvinden in de wereld. De tijden van de inquisitie zijn dus niet voorbij. Ik vind het moeilijk om te reageren op een manier die recht doet. Door jouw berichten zie ik de mensen, luister naar hun verhaal, krijg ik een inkijk in de rauwheid van het bestaan en dat als er liefde stroomt deze puur is. Het wordt gevoeld en ik weet zeker door heel veel mensen, maar soms maakt het stil.

  • Gerda van der Burg

    Lieve Yasmin en Giri,
    Ook ik volg je verhalen zondermeer, maar heb ook vaak niet de woorden om te reageren op alle wreedheden en alle onrecht. Wel heb ik een ongelofelijk diep Respect voor wat jij en Giri samen doen.
    Ik denk ook heel veel aan jullie en ik voel me zeker verbonden.
    Alle alle goeds en dank voor jullie ZIJN

  • Fred Kloet

    Lieve Yasmin,
    Waar zit je nu weer? Maddy en ik denken best vaak even aan je. Of we hebben het over je. Wat heeft een mens nu echt nodig? Vraag het Yasmin.
    Ik hoop dat alles goed met je is en blijft gaan. Al was het alleen maar om aan je te kunnen blijven denken…..
    Liefs,
    Fred Kloet

  • anne

    Lieve Yasmin en Giri,
    Ook ik lees jou verslagen, al heb ik soms moeite met antwoorden te geven. Het doet zoveel verdriet dat al deze mensen als terrorist worden bestempeld. Ik wens voor jullie dat de situatie snel mag veranderen en blijf je Liefde en zorgzaamheid geven aan al de mensen die op je pad komen. Ik heb bewondering voor deze jonge vrouw en hoop dat ze haar levenspad mag volgen ook al heeft ze het nu zwaar. We blijven onze liefde en licht geven voor al de mensen die in nood zijn.
    In liefde met jullie verbonden. Dikke knuffel van mij xxxx

  • Zigeuner

    Lieve Yasmin,
    Er wordt ook veel gereageerd in het hart, waar jij een plek hebt. Peace, bliss and love on you. Je bent een parel. X

  • stannie visser

    Lieve Yasmin
    Ik vind het hartverscheurend pijnlijk hoe er met haar is omgegaan en wat er allemaal speelt in de wereld en hart verbindend moedig hoe deze vlinder IS.
    Fijn dat je haar ontmoet hebt en dank voor het delen.
    Ook al reageer ik niet ik lees je verhalen altijd en love you forever.
    Stannie

  • Dida

    Lieve Yasmin
    Ook ik wordt vaak zo stil in mijn hart van jouw verhalen dat ik elk woord teveel lijkt…
    Toch hoop ik dat je weet dat jij en Giri altijd en ieder moment in mijn hart zijn en met jullie al die mooie medemensen om jullie heen…
    Love you
    Dida

  • Diek en Jan

    Lieve Yasmin en Giri,

    Zoveel respect voor jullie saampjes, dat jullie zoveel liefde en warmte brengen bij de vluchtelingen op Lesbos! Ik heb het artikel over de prachtige Parvanah uit Iran op Facebook gedeeld!
    Hele dikke knuffel van Diek en mij voor jullie2
    xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

  • Wiek

    Dank je wel, Yasmin, dat je dit met ons deelt…
    Voor mij is het moeilijk om woorden te vinden voor een dergelijk menselijk leed, verdriet en zulk een gigantische pijn… Je vraagt je af hoe het mogelijk is dat een mens dìe kracht heeft om dan toch telkens weer op te krabbelen en door te gaan op zoek naar dat Licht en de Liefde in ons zelf dat we zo nodig hebben om door te kunnen gaan. De reden te vinden je eigen weg te durven blijven volgen of deze in de wirwar van allerlei wegen, weer op te zoeken.
    Dank je wel dat je er voor hen wilt zijn…

  • Edith Rinckes

    Wat heerlijk dat Parvanah jou heeft ontmoet.
    Iemand die haar ziet en hoort en ook haar verhaal door geeft!!
    Blijf alsjeblieft de stem van zoveel mensen en wij blijven jou stem delen!!
    Dank voor jou moed en vooral dank voor je liefde en licht die je verspreid!!!
    Een hele warme knuffel!!
    Liefs
    Edith

  • Wonderlijk wat je zegt Yasmin dat je na je berichten zoveel afmeldingen krijgt. Ik volg je graag, boeiende wezenlijke verhalen. Delen. Licht in de duisternis. Reageer heel weinig maar voel grote betrokkenheid. En dit verhaal, wow. Heftig, ongelooflijk wat iemand moet doormaken als hij/zij trouw aan zichzelf wil blijven. Heel inspirerend wat ze gedaan heeft, dank voor dit delen.
    Lieve warme groet, Kagib

  • Lieve Yasmin, Als ik lees hoe jij alle mensen die je ontmoet in je hart sluit en zij eindelijk helemaal mogen zijn die ze zijn, dan voel ik alleen maar liefde, hoe schrijnend de verhalen ook zijn. Jij bent alleen maar hier en nu aanwezig en ik denk dat het daar ook niet anders kan. Het afgelopen jaar heb ik heel intensief voor mijn jongste zus gezorgd die de ziekte van Alzheimer had en uiteindelijk gekozen heeft voor euthanasie. Haar laatste vier weken heb ik bij haar in huis gewoond. Er was alleen maar nu, alleen maar liefde, voor haar, voor haar zoon en mijn broers en zussen, voor de zorgverleners. Het was zo mooi. Nu is ze er niet meer. Het is stil en leeg. Dit ‘nu’ vind ik veel moeilijker. Dat wilde ik gewoon graag even delen.
    liefs van Francien.

  • Sandra

    Beetje misselijk van verbijstering lees ik dit verhaal. Weer wellen er tranen op.
    Hoe kunnen mensen zijn tegen hun eigen bevolking.
    Wat een onrecht.
    Ik hoop dat ze onvoorwaardelijke liefde kan voelen, want zo niet zou je verbitterd kunnen raken.
    Ik vind het hier in Nederland Al moeilijk als mensen dingen over mij zeggen die niet kloppen. Dat ze dan boos zijn, om ze dan toch lief te hebben. In mijn hart wens ik haar al het goede toe en hoop dat het waar is wat een vriendin zegt “het leven is oneindig eerlijk”. Dan balanceert het ooit uit naar de andere kant…

  • Wendy Tol

    Wow,wat een verhaal…! Wat een andere wereld….!
    En wat een krachtige vrouw! Wat een bijdrage kan zij zijn
    voor het leven op aarde!
    Dank je wel voor het delen💗

  • Johannes Bikker

    Lieve Yasmin,
    Ik trek me het aan dat ik ook stil ben geworden na al je verhalen uit het gebied waar je verblijft. Ook deze is weer om stil van te worden en de stilte van mij is niet stilte in mij: Ik poog te vragen, om het leed dat mensen elkaar aan doen uit hun midden weg te nemen, terwijl ik ook weet dat alles wat ons overkomt een bedoeling heeft. En wie ben ik om dat te kunnen doorgronden. Ik geloof ook, dat dat niet mijn taak is. Jou inzet is bewondering waardig. Ik heb diep respect voor je en de weg die je gaat. Ik was niet van plan af te haken. Ik blijf je volgen en van hieruit jou steunen.
    Liefs, Johannes

Leave a Reply