Ambassadeur vd Liefde
Meer weten >>
SamenZijn en Spiegeling Lezingen
Meer weten >>
Donaties Projecten Shanti
Doneren >>

Lichtbaken

Aforismen

Zuid-Afrika

Bevrijdingsdag 5 mei 2000

We zijn terug hier in het zonnige Nederland. De tuin die zich terug getrokken had in de aarde toen we vertrokken, staat nu uitbundig in volle bloei.

Een merel heeft haar nestje gebouwd tegen het schuurtje. Wat een goddelijk geschenk! Het gras kan gehooid worden!

Het is zo intens geweest, we hebben zoveel zaden van liefde mogen zaaien. Ik heb nog nooit zoveel mensen omhelsd, zwart, groen, bruin, rood en ook blank. Voor mezelf is de grootste genezing geweest dat ik vrede heb gesloten met mijn eigen ras. De blanke Afrikaner is evenveel slachtoffer van het verleden dan de zwarte en de kleurling. Mijn hart was even open voor hen dan dat het altijd is geweest voor andere rassen en culturen!

Ik heb een workshop gegeven voor 18 mensen. Ongelofelijk intens. Voor het eerst in de Afrikaanse geschiedenis waren de zwarte bewoners van Tsakane tezamen met de kleurlingen uit Geluksdal, een blanke Afrikaner en 2 witte buitenlanders. Wat eveneens uniek was dat er een ZWARTE man bij was (Giri was de blanke man). Ik heb mijn nieuwe zijn daar neer mogen zetten, wat me al jaren lang is aangegeven uit het universum: geen Reiki meer, de energie van het hart is je enige tool. En ik mag zeggen, dit gereedschap heeft sporen achter zich gelaten waar ik nooit van te voren van kon dromen. Mijn ‘zijn’ is het gereedschap geworden. Aanraken door woord en daad was voldoende om ongelofelijk transformaties te laten plaatsvinden.

Ik mocht healing-cirkels gegeven voor jongeren. Ik mocht een intermediair zijn in het huis van stervenden en bruggen van vertrouwen bouwen onder de achterblijvende kinderen. We hebben zoveel leed gezien, je houdt het niet voor mogelijk. Ieder huisje, iedere krot heeft een geschiedenis. Ieder heeft minstens een familielid verloren aan geweld, veelal dood geschoten. Een leven is hier niets waard. Nu velt aids de bevolking. Er zijn gebieden, vooral op het platteland, waar ieder in de zwarte communiteit drager is. In materieel oogpunt gezien afschuwelijk. Op spiritueel oogpunt bekeken is aids de genezer. Het brengt al de verschillende rassen bijeen. Hand en hand werken zij samen om de stervenden te ondersteunen en plaatsen te formeren voor de ouderloze kinderen. Want was het voorheen de familie: grootouders, ooms of tantes die de lege gaten opvulden, nu is dat in vele gevallen niet meer mogelijk. Er sterven teveel mensen.

We zijn in crèches geweest, in een tehuis voor mentaal gehandicapte kinderen. De eerste vraag was steeds geld. Het inzicht was dat liefde uiteindelijk belangrijker was dan geld. Wonderen gebeurden, steeds opnieuw. Ik ben overladen met cadeaus. Heb de meeste meteen door laten stromen op de plaatsen waar dat harder nodig was.

We hebben ons verbonden met stukken Zuid Afrika, zo diep, zo puur. Het waren niet die plaatsen waar de massa toerist komt waar ik de meest zuivere energieën vond. In de Magaliesbergen, waar we uren hebben geklommen, op handen en voeten met een kolossale energie tijdens een periode van wederom ruim 14 dagen zonder enige voedsel, heb ik mijn gevoel bevestigd gekregen wat ik had vanaf de eerste dag in Zuid Afrika: dat Nederland en Engeland daar roots hebben, maar dat de spirituele connectie verbonden is met Ierland.

Geëxperimenteerd met eten en niet eten op plaatsen waar de energie van de goudmijnen duizenden slachtoffers vraagt en wederom me gerealiseerd dat de keuze om niet te eten een luxe verschijnsel is, welk je alleen kunt maken nadat je in de gelegenheid bent geweest om alles te eten wat je maar wenst. Wanneer je basisvoedsel maismeel is en dat is doorgaans het enige wat je krijgt, dan trekt dit proces je ongetwijfeld niet aan! Hoe dan ook, ik voel me sterker dan ooit tevoren. Heb de helft van de tijd niet gegeten en de andere helft dingen gegeten die ik minstens 20 jaar niet meer gehad heb, zoals chocola, ijs en andere extremiteiten! Mijn lijf verdraagt dingen die het nooit eerder verdroeg, het maakt in wezen nauwelijks verschil!

Ik heb mijn werk samen doen smelten met hun zijn: de verbinding met de ancestors. Het is voor mij een natuurlijk gegeven. We zijn terug en terug geweest naar onze zwarte townships, o.a. Mamelodi. Ik voelde me zo thuis in het huis van mijn zwarte zuster, gewoon een stuk van de inboedel. Hoewel er geen enkele privacy was, heb ik me niet een keer belemmerd gevoeld in mijn zijn. Terwijl ik me bij Mary nooit helemaal thuis heb gevoeld, ook al hadden we daar een aparte ruimte. Het heeft met innerlijke ruimte te maken!

Wederom eregast op een bruiloft. Knuffelen met vrouwen en kinderen. Zo mooi en zo enthousiast als ze zagen hoe gemakkelijk ik me bewoog op het ritme van hun muziek, of is het mijn muziek? Een toost uitbrengen op het bruidspaar: Ik hou van je! Ik hou ook van jou…

Samen door de straten van Geluksdal. Verbaasde gezichten. ‘Een blanke’. (vele nieuwe ‘scheldnamen’ gehoord voor blanken). Aankijken en groeten. Een lach borrelt op vanuit het buikgebied, en we krijgen een warme lach en zwaai terug. O wat hou ik van die mensen. Kinderen zingen voor ons in de crèche in Langaville, de shacks. Armer dan arm, maar veel warmer dan in Geluksdal. Hoe armer, des te meer vreugde zie je op de straat.

John, verlamt in zijn rolstoel. Zoveel vertrouwen, zoveel geloof. Zo dankbaar voor onze ontmoeting. De enige reden dat Zuid Afrika nog niet ten onder is, is dat hun geloof en vertrouwen onwankelbaar zijn. Ze WETEN dat alles gaat zoals het moet gaan.

De vader van Lucky wordt doodgeschoten. Ik ga met Lucky mee naar zijn huis. Reinig het huis en dat van zijn ooms. Ze transformeren van verdriet naar vreugde. Ik zie dat ook Lucky hiv heeft…. en zijn zuster. Gelukkig weten ze het zelf nog niet.

Salomon uit Geluksdal is gestorven en velen uit de kliniek waar we in het begin zoveel zijn geweest. We mochten er even voor ze zijn. Ze waren zo blij met de foto’s. Als ik dat had geweten. En de regenboog – ogen. De spectrums van kleur. Een kinderhand is hier nog zo snel gevuld. En de mensen hier zijn als kinderen…

We maakten een feestje voor een kind van 9 van de stervende Ruth. Ze had niets gekregen voor haar verjaardag. We kochten taart etc. Als je had gezien hoe blij ze allemaal waren met de kleine cadeautjes. Een stok kaarten is een schat waar ik ze nog mee zag spelen weken later, daags voor ons vertrek. We gingen naar de politie om een verklaring te krijgen zodat deze stervende moeder zelf niet meer naar de bank hoefde, maar haar dochter dit doen kon.

Ik liep in Pretoria over straat met mijn zwarte zuster, hand in hand. Voor mij heel gewoon. Daar absoluut ongekend. Daags nadien liepen we zo met Gail door Soweto. Ze was zo blij om ons terug te zien. De kinderen liepen de straat op om ons te knuffelen. De jongeren zeiden: dat willen we ook, zo moet de toekomst eruit zien! Aan mij zal het niet liggen! Op de hoek van de straat werd er weer eens iemand doodgeschoten. That is life in Zuid Afrika. De blanke boeren voelen zich bedreigd en worden doodgeschoten in Kwa Zulu Natal. De situatie in Zimbabwe maakt het er niet beter op voor hen. Leven in een zwarte communiteit is voor gekken, religieuzen of heiligen. Er is niets daar tussen in.

Mike, de groepsleider ziet me aan het werk in zijn groep jongeren. Hij vraagt zich af: werkt dit mens met God of met de Duivel. Hij besluit dat het God moet zijn. Wil leren. Komt met zijn eigen gebeds groep. Zij geloven in het bestaan van de Duivel. Wanneer ik zeg dat die niet bestaat, zegt Anne dat er altijd een bij haar is. Ik zeg dat ze die zelf gecreëerd heeft. Hoe dan? Door je angst een katholieke vorm te geven…..Ze gaan getransformeerd weg. Hij belt me: Yasmin ik wil je zien, alles stroomt zins ik bij jou geweest ben.

Tracey is vreselijk dwars. Ze heeft afschuwelijke dromen. Waarover?? Over slangen. Wat betekent dat: rampspoed. Maar Tracey weet je wat het voor mij betekent? Nee. Ik vertel over de transformatie, de transmutatie en de healing van de slang. Mensen hangen aan mijn lippen. Een oud stukje bijgeloof valt van ze af. Algehele opluchting!!
Er wordt gedeeld over de kinderen. De misbruik van drank, het drugsgebruik, de lamlendigheid etc.

Het lijkt hopeloos, Zuid Afrika. Het lijkt verloren. Voor mij is het een land wat in de as verdwijnt en zal verrijzen.

Yolanda komt me bedanken. Je hebt mijn leven veranderd. Wat heb ik dan gedaan? Niets, ik zou het niet weten, maar je bent….. zo anders…. We schateren van het lachen. Dat heeft ze teruggevonden!!

Een van de kinderen in het tehuis is al 14 dagen niet naar de toilet geweest. Ik neem haar 5 minuten op schoot. De verzorgster moet haar onmiddellijk verschonen. De staf, altijd zeer kritisch als een zwarte bezoek meeneemt, verteld Mapule me later, is nu alleen maar nieuwsgierig: Wie is dat mens??

Een gehandicapte jongen laat ons vol trots zien hoe ze kaarsen maken. Hier die is voor jou! Dikke knuffel.

Een paar van de honderden zaden van liefde die we gezaaid hebben.

Zorgen bij de mensen over de rijke buitenlanders die hele farms opkopen om het land terug te geven aan de natuur. Ogenschijnlijk een nobele gedachte. Dat de 100en mensen die voorheen werk hadden op deze farms nu overbodig zijn geworden, dat weten ze niet. De armoede is immers niet zo zichtbaar. De zwarte en gekleurde townships liggen buiten het toerist circuit. De kleine huisjes en shacks zijn brandschoon, ook al vind je hele afvalhopen buiten waar de ratten zich tegoed doen en de armen nog proberen iets te redden uit het niets.

Helen van 34, baby van 6 weken, 2 dochters van 17 en 16. De oudste heeft een baby van drie maanden. Helen is hiv positief, haar laatste kindje is vorig jaar gestorven. Ze is MOOI, ze straalt, ik denk dat ze zichzelf geneest, of is het de baby? Ze wonen met zessen in een RTP huisje van ruim 20 m2. Ze is brandschoon en alles aan haar…

Ja het is sterven in Zuid Afrika of transformeren naar de 4e dimensie. Er is geen tussenweg.

We bezoeken een project in Magaliesbergen. Het is op zijn retour. Ik confronteer de bewoners in liefde: Jullie hebben het opgegeven, ook al heeft de regering de subsidie gestopt. Laat los en geef het project aan anderen die wel de spirit hebben. Ik kan dit niet ondersteunen. Opluchting!

Daar, op het platte land moeten de kinderen uren lopen naar school. Wanneer de meisjes liften worden ze veelal verkracht. Het is een geaccepteerd iets. Een algemeen gebruik was en helaas gebeurt het nog steeds: wanneer je aids hebt en je verkracht een maagd, dan genees je jezelf. De maagden zijn soms niet ouder dan 6 jaar…

In de shacks zijn 36 mensen met aids het veld ingejaagd. Een farmer heeft 300 mensen in dienst. Ze zijn allemaal geïnfecteerd! Nooit tevoren heb ik zoveel wanhoop hier gezien dan in de ogen van de mensen op deze plek. Maar wat ze naar buiten brengen is niet datgene wat ik zie. Een prachtige blanke vrouw vertelt me hoe moeilijk ze het vond iemand in haar huis op te nemen en te verzorging op zijn sterfbed. Maar niemand deed het, ik kon hem toch niet op straat laten liggen??

We kopen een 2e hands auto, 12 jaar jong. Ik denk een gekeurde. Nee het blijkt later een illegale. Deze auto heeft zoveel kuren, maar trekt zoveel mensen aan. Tezamen transformeren we deze auto naar een beter niveau dan ooit. We maken niet alleen vele vrienden door deze auto maar rijden in die 2 maanden 9.000 kilometer.

Ik dans in Durban met een neger in een cirkel donkere mensen. Ze juichen en komen me aanraken en bedanken. Het is niets, maar hier zoveel. Een zwarte die gezien wordt. Een blanke die zich ‘verlaagd’ om in zijn huis te komen. Hoe is het mogelijk. Maar ik confronteer ze ook. Oude gewoonten die je niet meer dienen moet je loslaten. Jij en ik, wij allemaal. Teruggaan naar het verleden is een valkuil. Nu in het jaar 2000 moeten we opnieuw bekijken hoe we verloren gegane waarden opnieuw kunnen integreren, MITS ze ons dienen. Heb respect voor je eigen cultuur, niet alles uit het westen is een toevoeging.

De apartheid is erger dan ooit tevoren. Een wet uitvaardigen is iets anders dan het probleem oplossen. Samen werken, oké dat gaat nog wel en soms zelfs erg goed . Maar samen leven? Absoluut onmogelijk!

En toch hebben we elkaar nodig. Wij hebben kwaliteiten en jullie hebben kwaliteiten. Wanneer we die samen kunnen voegen door toe te geven dat we niet alles zelf kunnen en door open te staan voor de toegevoegde waarde van die ander creëren we een veel beter functionerende maatschappij.

De eerste stap is te accepteren dat we allemaal verschillend ZIJN. De weg naar genezing is dat we de apartheid in onszelf afbreken. Ik voel dat ik dat gedaan heb. Binnen in mezelf is de volledige kleur van de volle regenboog ontwaakt. Eenheid in verscheidenheid. Ongekende rijkdom. Niet langer meer geleid door angst. Al die verschillende kleuren voegen wat toe aan mijn leven. Wanneer je in je angst zit, dan neemt het je alleen maar iets af. Waar angst zit kan geen ruimte zijn voor een ander. Waar angst is kan geen liefde wonen. Waar angst is, is LEVEN onmogelijk.

Heggen, muren, prikkeldraad, alarmsystemen en angst. Een lifter meenemen betekent je dood. In het gunstigste geval beroofd worden. We hebben meerdere lifters meegenomen, maar ik voelde wel dat ik mijn gezond verstand moest gebruiken. De centra van de stad zijn leeg en vervallen sinds de WET van de afschaffing van de apartheid. Crime viert hoogtij na donker in deze centrums en ook overdag is het op vele plekken niet erg prettig. Buiten de steden verrijzen kolossale shoppingscentra’s – typisch Amerikaans. Nergens zoveel tegenstellingen als hier in Zuid Afrika.

Maar moeten we allen niet tot op de bodem gaan, moeten we allen niet onszelf totaal afbreken totdat er niets over blijft dan leegte voor we onszelf weer op kunnen bouwen?

Er is hoop, ook voor Zuid Afrika. Honderden, nee miljoenen zullen sterven en wanneer je blijft kijken op een 3 dimensionaal niveau is dat een regelrechte RAMP. Wanneer ik kijk vanuit de liefde vanuit mijn hart, dan zie ik het licht, dan zie ik de ware natuur van de mens in de volle diepte van zijn wezen. Dan zie ik de onbreekbare cirkel van geboorte en nieuwe geboorte. Dan weet ik dat er niets verkeerd is met de schepping van God. Integendeel, alles is uitsluitend Goddelijke Perfectie.

Ik was verbaasd over de toegankelijkheid van de mensen. Ze WETEN wat je komt brengen en ik had geen enkele vertaalslag nodig om mijn liefde rechtstreeks over te laten vloeien. Er is geen wantrouwen en als dat er wel zo was, had dat met het verleden te maken en was het weg in een fractie van een seconde. Wat heerlijk om zo te mogen geven als het in alle volheid ontvangen kan worden!

Ik ben nog niet klaar met Zuid Afrika. Ik weet niet of ik terug zal gaan, alleen of samen. Ook al willen ze dat zo graag. Alles zal gebeuren op de juiste tijd en de juiste plaats. De momenten dat we besloten om ons daar te vestigen kreeg ik duidelijk door dat dit (nog) niet de bedoeling was. En meer dan ooit tevoren maakt het niet meer uit. De wereld is mijn thuis. Daar waar ik ben woon ik en ‘werk’ ik en draagt het universum zorg voor al mijn behoeften.

De auto is achtergebleven voor de Moeder Theresa van Geluksdal: Zr Mary. De opbrengst gaat naar iemand die bezig is de eerste opvang voor ouderloze en familieloze kinderen te stichten. Ik ga kijken waar ik meerder fondsen vandaan kan halen, maar wil zelf niet teveel van mijn energie daar in vast leggen. Het mag moeiteloos gaan stromen.

Peter, een missionaris, 17 jaar in Zuid Afrika geweest, belde me om te vertellen hoe indrukwekkend hij mijn eerste boek vond en hoe ze ons vanuit Nederland ondersteunen. Hoezeer mijn energie en mijn liefde daar nodig waren. Want jij houdt van mensen en dat is het enige wat de situatie in Zuid Afrika kan veranderen. Niet alleen in Zuid Afrika, Peter! Wil je echter van mensen kunnen houden, zul je eerst van jezelf moeten houden.

Ik hoop voor Zuid Afrika en voor de hele wereld dat de mensen zichzelf mogen respecteren en eren zoals ze zijn. Wanneer we dat doen, genezen we ons zelf en dat is de essentie van het paradijs op aarde. Dan kunnen wij westerlingen en alle kerken en alle individuen onze angsten los laten. Dan zullen we stoppen onze westerse ideeën op te dringen aan niet westerse culturen. Het onderwijs en ook de aids awarenes gedachte moeten naar mijn idee volledig herzien worden. Condooms zijn geen oplossing en bieden geen bescherming tegen aids. De genezing begint bij het openen van ons hart, bij liefde, zelfrespect en eigenwaarde. Laten we dat neerzetten in onszelf. Laten we daar voor gaan.

Laten we ophouden met werk te creëren waarin we producten produceren die we niet echt nodig hebben omdat we nu eenmaal moeten werken. Om vervolgens mensen te dwingen deze producten te MOETEN kopen en hun het gevoel te geven dat ze anders niet gelukkig KUNNEN zijn. Laten we kijken hoe we producten kunnen creëren en werk wat nodig is en nuttig is en bijdraagt aan de heelheid van onszelf en van de gehele mensheid.

Om Shanti – Ik zegen jou!
– Lees meer in mijn boek: Liefde is ‘Al Wat Is’

3Reisverhalen

 

Share