Ambassadeur vd Liefde
Meer weten >>
SamenZijn en Spiegeling Lezingen
Meer weten >>
Donaties Projecten Shanti
Doneren >>

Lichtbaken

Aforismen

Spiegelbeeld

Yasmin begrijpt als geen ander wat het woord ‘godin’ betekent…

Een paar jaar geleden kreeg ik van mijn toenmalige yogalerares een boek van Yasmin Verschure. Omdat ik zelf een reis zou gaan maken naar India las ik het verslag van Yasmins India-reis in: ‘Met een Open Hart’ met veel interesse. Toen ik het boek uit had dacht ik dat het leuk zou zijn om deze vrouw te ontmoeten. Haar enthousiasme en authentieke manier van schrijven hadden me geraakt…

Het kostte de kosmos een aantal jaren om mijn wens in vervulling te laten gaan, maar nu zat ik dan toch bij Yasmin aan tafel om haar te interviewen over haar Methodeloze-methode. Als voorbereiding voor het gesprek probeerde ik mijn vragen te structureren en trok ik een virtuele affirmatiekaart op Yasmins site. Er stond: Elke structuur is een vorm van beperking. Het leek mij een voorteken en ik gooide mijn structuur overboord. Yasmin moet lachen als ik haar dit vertel: ‘Daarom past de Methodeloze-methode ook bij mij; het omvat precies datgene wat ik ben en hoe ik leef. Elke methode hoort dynamisch en flexibel te zijn. In iedere ontmoeting ontstaat er altijd iets moois wanneer je de ander tegemoet durft te treden met een Open Hart.’

Een Godin
Susan Smit beschrijft in haar boek ‘Wijze Vrouwen’ dat oudere wijze vrouwen vroeger in wat zij de Oude Religie noemt, crones werden genoemd. Het woord is ontleend aan het woord ‘crown’ dat ‘kroon’ betekent. Vrouwen boven de vijftig bezaten deze spreekwoordelijke kroon, ze waren de intermediairs in de stam, zij losten de conflicten op en deelden hun opgedane wijsheid met jong en oud. Yasmin Verschure doet mij onmiddellijk aan een ‘crone’ denken. Met haar opvallend heldere, onderzoekende ogen kijkt ze nieuwsgierig bij je binnen. Yasmin is een vrouw die als geen ander begrijpt wat het woord ‘godin’ betekent. Haar band met de natuur is zo sterk dat die van haar afstraalt. Ze reisde lange tijd door de wereld, o.a. door India en Afrika en werd één met de natuur tijdens haar visionqueeste in Zweden. Yasmin was vroeger Reikimeester, nu schrijft ze o.a. inspirerende boeken waarin mensen zichzelf herkennen. Ze geeft lezingen en workshops en in haar bescheiden achtertuin staan haar zelfgemaakte beelden. Yasmin is een echte godin, een ‘rebel’ zoals ze beschrijft in één van haar boeken. Haar leven heeft de nodige pieken en dalen gekend. Ze is niet blijven hangen in de rol van slachtoffer, maar heeft bewust gekozen een ander pad te bewandelen dan het platgetreden pad. Wat de kosmos met haar van plan was kon ze op voorhand niet bedenken, maar dat alles op haar pad een onderdeel zou zijn van haar persoonlijke reis stond voor haar vast. Daarom waren sommige ervaringen nodig. Daarom was het uiteindelijk altijd goed.

Reiki
Haar werk als Reikimeester bracht haar over de hele wereld, maar toen Yasmin voelde dat ze klaar was voor de volgende stap gaf ze dit meesterschap op. Als ik haar daarnaar vraag zegt ze: ‘Reiki was een waar geschenk. Ik heb prachtige mensen ontmoet, de wereld gezien. Reiki was een deel van mij en het was alsof ik, als ik het opgaf niemand meer zou zijn. Reiki is een mooi instrument, maar uiteindelijk gaat het erom dat je wijsheid niet schaart onder een bepaalde methode of naam. Wijsheid is wijsheid. Reiki heeft mij veel gebracht, maar het was een methode, het waren zwembandjes en het werd tijd dat ik leerde te zwemmen zónder. Ik ga nu nog meer naar de eenvoud en naar de kern. Uiteindelijk is het onze opdracht om uiterlijke methoden los te laten en ons eigen pad te bewandelen, los van wie dan ook. Mensen maken zich afhankelijk van allerlei systemen, maar God is liefde en zodra je liefde in een vorm gaat stoppen, in een vakje, boet het onmiddellijk in aan kracht. Rituelen zijn prima als je ze gebruikt om naar de essentie te gaan, maar je moet niet in de rituelen, in de buitenkant, blijven hangen. Het is onbegrijpelijk dat we elkaar vermoorden uit de naam van God terwijl we in essentie allemaal voortkomen uit dezelfde bron, allemaal diezelfde liefde zijn. Succes zou in het spirituele vlak niet afgemeten moeten worden aan volle zalen. Dat hoort bij de materiele werkelijkheid. In het spirituele gaat het niet om populariteit, het gaat erom of je de essentie kunt vertolken en mensen in contact kunt brengen met hun eigen spirituele werkelijkheid. Door zelf te leven wat we preken, kunnen we voor anderen een voorbeeld zijn, niet meer maar ook niet minder. Een van mijn eerste artikelen in Spiegelbeeld had als titel: ‘De ware meesters komen via de achterdeur.’ Sommige mensen kijken niet door de buitenkant heen, ze zien de essentie niet, en laten zich teveel afleiden door het plaatje dat ze gevormd hebben van heiligheid.’

Lichaam en prana
Yasmins kracht is erin gelegen dat ze haar boeken schrijft vanuit ervaring. Ze is een zogenaamde ervaringsdeskundige. Bij haar is er geen sprake van ingewikkelde theorieën of de noodzaak tot voorkennis van een bepaald onderwerp. Yasmin schrijft, heel open en eerlijk, over haar levenservaringen en de rol die spiritualiteit daarin speelt. Zo deed ze na een heftige transformatieperiode een visionqueeste in Zweden waar ze in de natuur vier dagen en nachten zonder voedsel en drinken doorbracht. Zij beschrijft dit proces in haar boek ‘De Kracht van het Zijn’. Wanneer we de vrouwelijke kracht in ere herstellen, herstellen we de balans op aarde en kunnen mannen en vrouwen elkaar de hand gaan reiken. Yasmin heeft geëxperimenteerd met eten en niet eten. Ze zegt hierover: ‘Leven van Prana is niet nieuw. Voor mijn lijf werkt het goed als ik regelmatig niet eet. Mijn levensfilosofie is: durf flexibel te zijn onder alle omstandigheden. Gebruik methodes wanneer je ze nodig hebt. Het gaat uiteindelijk niet om eten of niet eten. Als je te gast bent in Zuid-Afrika is het ronduit onbeleefd als je niet eet. Ik heb nogal wat problemen gehad met mijn lijf. Het heeft me uiteindelijk gebracht naar overgave. Ik ben in een nieuwe fase terechtgekomen. Ik accepteer de pijn zowel als de vreugde in mijn leven. Het één kan immers niet zonder het andere bestaan. Het hele proces heeft mij gemaakt tot wie ik nu ben. Ik geniet als nooit tevoren en ben eindeloos dankbaar voor het geschenk dat leven heet’. Ik vraag haar of ze hetzelfde pad had bewandelt als ze niet ziek was geweest: ‘Ik zat al op dat pad, maar de bereidheid om tot het diepste van het diepe te gaan, ja, dat is daar misschien wel vandaan gekomen. Als je de dood in de ogen kijkt, kun je niets meer voor je uit schuiven. Je leeft hier en nu en hebt plotseling alle tijd van de wereld. Wanneer je aanvaard dat je sterfelijk bent, kun je pas genieten van het leven. Het inzicht dat ik kreeg in Zuid-Afrika terwijl ik met zo’n stervend kind op schoot zat, was dat wij als buitenstaanders een oordeel hebben over sterven. Wij vinden het zielig en onrechtvaardig en wat al niet meer. Zo’n kind sterft gewoon. Het geeft zich zonder morren over aan de stroom van het leven.

Enthousiasme
Yasmins enthousiasme, haar warmte spreekt door de woorden heen in haar boeken. Hoe is het haar gelukt haar enthousiasme ondanks alles te bewaren? ‘Ja, ik heb dat juist ook gekregen door de tegenslag, maar ik heb moeite met het zogenaamde positieve denken. Je moet eerst durven voelen wat er is. Het leven stoelt uitsluitend op ervaring. Wanneer je het leven aanvaard in haar totaliteit wordt je waarachtig positief. Op het moment dat je je durft te verbinden met de angst of met pijn dan overheerst het niet meer. Dan heeft het geen vat meer op je. Ik heb mijn innerlijke kind teruggevonden, het plezier van het spelen opnieuw ontdekt. Voor mijn gevoel ben ik opnieuw geboren. Om dit proces te bekrachtigen heb ik een nieuwe naam aangenomen of beter gezegd die naam is mij kosmisch aangereikt. Natuurlijk heb ik me slachtoffer gevoeld van het leven. Dat is menselijk en je moet het doorleven om tot dat andere te komen. Nu creëer ik mijn eigen werkelijkheid. Ik kan niets veranderen aan de omstandigheden, maar ik kijk er op een andere manier naar. Het is niet langer belangrijker om gezond te zijn dan ziek. Alles is één. Vreugde, pijn en lijden horen bij het leven zoals eb en vloed, maar het daadwerkelijke lijden is een gevolg van de weerstand die we hebben tégen. Lijden is daarom min of meer een keuze. De westerse vrouw, en ik dus ook, heeft zich altijd sterk geïdentificeerd met Maria, dat lieflijke zeg maar, maar we moeten onze schaduwkant, de godin Kali in ons, leren omarmen. Als je het negatieve zowel als het positieve durft te omarmen, kun je een schepper worden. Ik was voorheen sterk introvert. Als je dan bepaalde krachten ontkent slaan die krachten naar binnen; ik werd ziek. Bij extraverte mensen zullen die krachten zich eerder destructief richten op de buitenwereld. In essentie is er alleen maar liefde. Maar in deze fysieke manifestatie is er licht én donker. Doordat ik dat inmiddels weet durf ik de verantwoordelijkheid voor beide kanten te nemen. In het donker worden immers de mooiste dingen geboren.’

Lijden van de mensheid
Vroeger als maatschappelijk werkster en later als Reikimeester richtte Yasmin zich op de verzachting van het lijden van anderen. Bovendien heeft ze een tijdlang verslaafden in huis gehad om hen te helpen hun leven op orde te brengen. Groeide dit helpen haar niet boven het hoofd? ‘Ik zie nu dat wat ik eerst heb geïnterpreteerd als liefdevol min of meer liefdeloos was. In deze maatschappij zijn we geneigd om onze verantwoordelijkheden af te schuiven. We willen dingen niet zien. Respect is het sleutelwoord. We kunnen er voor anderen zijn maar we kunnen anderen niet veranderen, laat staan helpen zolang de persoon in kwestie er niet klaar voor is. Ik heb gecorrespondeerd met een Amerikaanse man op death-row tot aan zijn executie. In mijn lezingen schokte het mensen vaak als ik dat vertelde. Dan kreeg ik reacties als: ‘Ja, maar stel dat hij jouw dochter had vermoord.’ Natuurlijk winnen zijn daden geen schoonheidsprijs. Ik voel echter niet langer de behoefte om te oordelen. Edward had zichzelf al genoeg gestraft, daar hoefde ik niets meer aan toe te voegen. Op het moment dat hij me durfde te vertrouwen werden we elkaars leermeesters. Zijn foto staat nu op mijn altaartje en het beeld wat ik voor hem maakte na zijn dood staat in mijn tuin. Uiteindelijk was het Edward die mij leerde wat onvoorwaardelijke liefde is’.

Mysterie van de natuur
Yasmin heeft veel gereisd. Ik vraag haar naar haar meest bijzondere herinnering. ‘Iedere plek is bijzonder, maar lange tijd vond ik het moeilijk om in Nederland te zijn vanwege de zwaarte in de energie. Ik moest op een andere manier leren omgaan met mijn energie. Er heerst hier inmiddels ook veel angst, zeker na 11 september. Het zaaien van angst, voorheen door religies en nu door de media en de politiek, is een machtsmiddel, het houdt ons klein. Ik ga daar niet in mee. Voor de natuur ben ik niet bang. Overstromingen of niet, de natuur past zich feilloos aan bij de omstandigheden. Wij kunnen moeder aarde niet kapotmaken, zij is vele malen sterker dan wij. De natuur is een gigantische leermeester. Als we in verbinding willen treden met het goddelijke in ons, zullen we in verbinding moeten treden met de natuur. Op dat moment zullen we haar niet langer uitbuiten. Hoe dan ook, een boom kan niet altijd bloeien. Na iedere bloeiperiode is er een tijd om naar binnen te keren, een tijd voor bezinning. Het is absurd om te denken dat mensen altijd maar ‘bloeien’ of creatief kunnen zijn. We kunnen niet doorlopend produceren, het doodt onze creatieve energie. In de westerse wereld waarin het hoofd het hart overheerst willen we alles begrijpen, alles een plaats geven. Maar het leven is liefde en liefde zal altijd een mysterie blijven en ik voel die verwondering voor het mysterie heel erg. Neem bijvoorbeeld de vraag: Wie ben ik? Die vraag alleen al kan nooit een antwoord bevatten. Het leven is niet statisch, het is voortdurend in beweging. Dat is toch prachtig.’

Donata van der Rassel – december 2007

Share