Laten we God de deur uit doen

Laten we God de deur uit doen

‘Laten we God de deur uitdoen want God is de bron van alle ellende…’

Voordat je geschokt dit verhaal terzijde schuift, nodig ik je uit om rustig en ontspannen verder te lezen. Laten we het beeld wat we geschapen hebben van God de deur uitdoen, want dat beeld, datgene wat we God noemen, is de bron van alle ellende. We zeggen dat God de mens geschapen heeft naar zijn beeld en gelijkenis. De waarheid is dat wij beperkte mensen God geschapen hebben naar ons beeld en gelijkenis. Wij kleingeestige mensen zijn niet in staat om de totaliteit van God te bevatten en dat is oké. God is niet te bevatten. Maar omdat we nu eenmaal alles willen begrijpen, alles tastbaar willen maken hebben we God zolang als we deze aarde bevolken geprobeerd in tastbare concepten te verpakken. In beelden, in plaatjes in namen hebben we het Onnoembare, het Ongrijpbare, het Onmeetbare, het Onbegrensde teruggebracht binnen de grenzen van het menselijke begrip. En zo schiepen en schapen we dag na dag het beeld van God wat ons het beste bevalt maar wat God onwaardig is.

Atheïsten en filosofen proberen elkaar al decennialang te overtuigen van hun gelijk. De ene partij zoekt voortdurend naar bewijzen dat God niet bestaat, de andere partij zoekt voortdurend naar bewijzen dat God wel bestaat. Als God werkelijk bestond in een vorm zou Hij lachen totdat de tranen over zijn wangen biggelden van plezier. Die tranen zouden ongetwijfeld na verloop van tijd veranderen in tranen van verdriet en wanhoop over zoveel onbegrip.

God als tuinman

Er is een verhaal van God als tuinman. Ik vind het een prachtig verhaal en heb het zelf meerdere malen gebruikt. God is als een tuinman die zijn tuin bewerkt. Hij schept zich voortdurend in allerlei vormen, mooie en minder mooie en de kern van al die scheppingen is het wonder. Een wonder is een wonder en valt niet te ontrafelen, hoezeer wij dat ook zouden willen. Door het wonder niet het wonder te laten, degenereren we het wonder tot goedkope magie. We ontkrachten het wonder tot het wonder niet langer een wonder meer is. We zitten stiekem dag en nacht aan de rand van de tuin en proberen God, de tuinman, te vangen en te ontmantelen. En omdat God niet te vangen is en zich op geen enkele manier laat zien, ook niet in de vorm van de tuinman, beweren we dat God niet bestaat. Maar dat heeft niets met God te maken, laat staan met de tuinman of de tuin. Die twee zijn beiden wel degelijk een realiteit. Het heeft met onze beperkt voorstellingsvermogen te maken dat we niet voorbij de vormen kunnen kijken. Met het feit dat wij te kleingeestig zijn om ons werkelijk een voorstelling van God te maken. En dat zijn we ook, we zijn daar te kleingeestig voor.

God laat zich nu eenmaal niet vangen in een beeld, in welk beeld dan ook. Elk beeld is een regelrechte aanfluiting van God, een ontkrachting. God is de totaliteit van alle dingen en tegelijkertijd is God elke creatie apart. En omdat we nu eenmaal zo beperkt zijn vergeten we dat we rustig in de tuin kunnen gaan zitten om de tuin te ervaren. We kunnen God ervaren in de tuin, in alle creaties, in alle bloemen, in alle insecten, in alle vogels, dieren, ja zelfs in de mens! God is de tuinman en de tuin. Je zult God niet vinden gescheiden van zijn tuin. Je kunt God niet zien, je kunt God alleen maar ervaren. Door jezelf leeg te maken en jezelf te ontdoen van alle beelden, alle concepten alle creaties waar we door de eeuwen heen, door alle incarnaties heen, ons systeem mee bezoedeld hebben, zijn we dichter bij God als we ooit zijn geweest. Het vraagt om af te rekenen met het verleden. Af te rekenen met alles wat we eens als waarheid hebben aangenomen. Met alles waar we eens onze identiteit uithaalden en wat we gebruikten om onszelf te onderscheiden en te verheffen boven anderen.

Mijn God

Mijn God is het vergif, het is de bron van alle ellende, de bron van alle lijden. Mijn God is de kern dat we elkaar bevechten uit naam van diezelfde God. Mijn God is de kern dat de moslims in het noorden van Thailand besloten hebben de boeddhisten in dat gebied uit te roeien en te vermoorden totdat alleen hun gebied, hun zuivere ras, in dit geval de moslim overblijft. Mijn God is de oorzaak dat de joden Christus aan het kruis sloegen omdat ze in hun denken, in hun zelfgecreëerde beelden, bleven steken. Mijn God is de oorzaak dat de christenen zo nodig de arme negerkindertjes moesten gaan bekeren omdat hun God, de natuur, zo primitief was. Mijn God is de oorzaak dat christenen wereldwijd tempels hebben vernietigd om er de kerken van hun God op te bouwen. Mijn God is de oorzaak dat de Chinezen Tibet binnenvielen om een oude cultuur met de grond gelijk te maken. Mijn God is de oorzaak dat de Verenigde Staten van Amerika hun aanvankelijke opdracht zijn vergeten en  zichzelf verheven hebben als zijnde de enige echte ware God gebaseerd op macht en geld en in de vorm van Mr. Bush op de troon van God zijn gaan zitten om de wereld te laten zien dat zij het recht hebben om in te grijpen in een, in hun ogen, goddeloze wereld. Moord is ineens geen moord meer wanneer het uit naam van God gebeurd. Honderden, ja duizenden mensen werden en worden dagelijks vermoord uit naam van God. Niet een van deze moordenaars verdwijnt achter slot en grendel. Niet een van deze massamoordenaars wordt aan de galg gehangen en wereldwijd vertoond op het internet. Niet een van deze massamoordenaars verdwijnt naamloos jarenlang in de dodencel om uiteindelijk de doodstraf te ondergaan, zoals mijn vriend Edward uit Texas* en vele Edwards in het goddeloze Amerika.

Beeltenissen

Dus laten we God de deur uitdoen. Laten we alle beelden die we eens gecreëerd hebben van een God en waar we onze veiligheid en onze zekerheid uithaalden voorgoed de deur uitdoen. Hoewel we volgens ons zeggen niet meer in een God geloven gebruiken we deze beelden nog steeds wanneer het ons uitkomt om onszelf te verheffen boven andere culturen, boven andere beschavingen. Ja, we creëren willens en wetens steeds nieuwe beelden door symbolische beeltenissen, zoals het beeld van de meester Jezus en Maria Magdalena steeds opnieuw te herscheppen en te persen in de beeltenis van een historisch figuur. Om deze nieuwe beeltenissen de ether in te slingeren als zijnde de nieuwe waarheid en ons zogenaamd te bevrijden van de beperkte beelden van weleer. Wanneer we niet bereid zijn om onszelf wakker te schudden en zelf verantwoordelijkheid te dragen voor al onze beelden, zolang we ons hoofd blijven verstoppen in het zand, zal dit blijven gebeuren. Nieuwe religies zullen zich blijven vestigen op de fundamenten van oude. We willen niet begrijpen dat goddelijke impulsen geboren worden in ieder moment en onmiddellijk zullen verstarren als we ze in vormen gaan duwen en verheffen tot waarheid. Alles wat we in het verleden verafschuwden herscheppen we elk moment opnieuw.

Is Jezus ook niet zo begonnen? Is Gautama de Boeddha ook niet zo begonnen? Nee, zij hebben geen nieuwe kerken, geen tempels gecreëerd. Zij wisten maar al te goed dat ware religie levendig en vernieuwend is, elk moment opnieuw, en nimmer in een vaste structuur gestopt kan worden. Religie is een ervaring, een belevenis, een vorm van zuiver zijn. Zij zijn eerder gestopt. Ze hebben op geen enkele manier een geloof of een kerk willen stichten. Het zijn hun volgelingen die dat gedaan hebben. Het christendom, het boeddhisme, de islam en alle kerken, tempels en moskeen zijn het gevolg van een concept, van een overtuiging, en hebben in die zin niets te maken met de zuivere boodschap van de Meester Jezus, van de profeet Mohammed.

Gautama de Boeddha ging er prat op dat hij geen nieuwe religie in de wereld heeft gezet. Maar heden ten dage vind je overal boeddhistische tempels waar Boeddha geëerd wordt als een God, als een persoon.

Waarheid

Dus laten we God de deur uitdoen. Laten we alle tempels omver gooien en alle kerken afbreken. Niet daadwerkelijk maar in onszelf. Laat je niet langer bedotten door een geloof waar je jezelf aan vast bent gaan klampen om bij de veiligheid van de clan te horen. Een waarheid die niet de onze is maar die we als overlevering hebben meegekregen. Concepten zijn altijd oud en achterhaald, en God kan nooit oud zijn. God is altijd nieuw. God is altijd dit ene moment. God schept zich elk moment in nieuwe vormen. God is al die vormen en tegelijkertijd geen enkele vorm. Je kunt God niet bevatten. Je kunt God uitsluitend ervaren in al Zijn vormen, de mooie en de minder mooie, geen enkele uitgezonderd.

Dus zet jezelf niet buiten de tuin en ga niet wachten totdat de tuinman verschijnt. Zet jezelf in het midden van de tuin. Wees jezelf, wees goddelijk, en ervaar het goddelijk in alle verschillende creaties in de tuin.

Laten we ophouden met de dodelijk concepten die we eeuwenlang rondstrooien en waarmee het intellect het gepeupel onder de duim heeft proberen te houden. Laten we het valse respect voor al deze concepten rustig loslaten. Het zijn holle frasen, bij elkaar gebracht uit reeds bestaande bronnen, maar niet doorleefd door het Zelf. En God kan niet bijeen gebracht worden, God kan niet in een concept geduwd worden, God kan alleen maar rechtstreeks ervaren worden als licht, als liefde, als energie.

Ga zitten, maak jezelf leeg en laat alle beelden los. Ervaar jezelf zoals je werkelijk bent. Geen vaste vorm maar energie, vibratie, trilling, frequentie. Val uiteen in miljarden deeltjes. Voel hoe die deeltjes sneller zijn dan het licht zelf. Dat is waarheid, dat is wat je bent, dat is wat voortdurend ontstaat en vergaat – ontstaat en vergaat – ontstaat en vergaat. God is voortdurende beweging. God ontstaat en vergaat voortdurend in Zijn schepping. God is sneller dan het licht, en God is tegelijkertijd het licht zelf. God is boven alle vormen verheven en tegelijkertijd is God alle vormen. God is liefde met hoofdletters en omvat alles in zijn grenzeloze liefde, zelfs datgene wat denkt geen liefde te zijn. Want in essentie is alles liefde. Alles komt voort uit liefde, uit die Ene bron en zal uiteindelijk terugkeren in die Ene bron die liefde heet…

En er is natuurlijk niets op tegen om in de beperking van het mens zijn God te eren in een beeltenis, zolang we die nog nodig hebben. In onze gemanifesteerde vorm maken we nu eenmaal gebruik van vormen. Daar is niets op tegen zolang we weten dat het slechts beelden zijn, een vorm ver bezijden de waarheid, en een zwakke afspiegeling van de werkelijkheid. Zolang we onszelf en anderen blijven respecteren en onze beelden niet gebruiken om elkaar te bevechten, om anderen op te zadelen met onze beelden als zijnde DE waarheid, is er niets aan de hand. Zolang we onze angsten niet gebruiken om verdeeldheid en onrust te zaaien, om het recht aan te ontlenen onszelf te verheffen en anderen te onderdrukken, is er niets aan de hand…

Om Shanti,
Yasmin

God is de bron van alle ellende

God is de bron van alle ellende

Wanneer je God werkelijk wilt leren kennen moet je bereid zijn al jouw zelfgecreëerde beelden en ideeën over God te offeren in het vuur van de Liefde

Laten we God de deur uit doen want hij is de bron van alle ellende, was een van mijn artikelen welke ik een aantal jaren geleden schreef en publiceerde. En ja we hebben God de deur uit gedaan. We hebben God de rug toegekeerd en zijn zelf op zijn stoel gaan zitten. We hebben het heft in eigen handen genomen. En zie het resultaat.

We zijn opgevoed met een strenge straffende God. Een God waar je bang voor moest zijn. Hij zag immers alles wat je deed. Als katholiek moest je gaan biechten en ook al kon je bij God niet bedenken wat je verkeerd had gedaan, je verzon ter plekke wel iets om je niet langer schuldig te voelen

Ik weet nog dat ik in de kerk zat, waar ik me overigens nooit echt thuis voelde, en mijn hand naar mijn hart bracht om de woorden uit te spreken: ’Door mijn schuld, door mijn grote schuld…’ Het was alsof de bliksem insloeg. Ik was in één klap wakker en wist dat dit niets met God te maken had.

Ook ik deed God de deur uit en ging naar India op zoek naar mezelf en naar een goeroe. Hoewel er vele leermeesters op mijn pad kwamen, heb ik nooit die ene goeroe gevonden, maar wel mezelf. Ironisch maar waar: ik kwam na 7 maanden India en Nepal* terug met God in mijn hart. Niet langer was ik op zoek naar de bron van Liefde, de bron die ik God noem, buiten mezelf.

Eenmaal thuis werd ik verscheurd door heimwee en deed een regressie. Ik zag mezelf onmiddellijk aan de Cauvery rivier in Tamil Nadu bij vader Bede Griffith en realiseerde me dat hij een belangrijke leermeester was geweest. Zijn eenvoud werd de inspiratie voor mijn zijn. Deze eenmalige regressie leverde me nog iets anders op. Ik zag mezelf in honderden verschillenden manifestaties. Fake of geen fake, het gaf me inzicht dat ik niet beter en dus ook niet slechter ben dan wie dan ook. Vanaf dat moment kijk ik anders naar de wereld, naar mezelf en die ander, die niet langer een ander is

Wanneer ik zeg dat we God de deur uit moeten doen, dan heb ik het natuurlijk over beelden en ideeën die we gecreëerd hebben. Die hebben niets, werkelijk niets met God te maken. Velen weigeren de naam God nog te gebruiken omdat die zo bezoedeld zou zijn. Voor mij persoonlijk is dat niet meer zo, dus ik gebruik de naam God ofwel Liefde.

In onze drie dimensionale illusionaire werkelijkheid, waar de wereld van de dualiteit haar intrede deed om de onzichtbare schepping zichtbaar te kunnen maken, moeten we nu eenmaal alle gecreëerde dingen en vormen namen geven om ze aan te kunnen duiden. Helaas zijn we begonnen het een als goed aan te merken en het ander als slecht. We begrijpen niet dat het één in deze zichtbare manifestatie niet kan bestaan zonder het ander. Dat de kern van ieder manifestatie diezelfde Liefde, datzelfde Licht is waaruit alles ontstaat en weer naar terugkeert. Om onszelf te leren kennen, om onszelf te leren zien, hebben we de polariteit nodig.

De kerken hebben ons opgezadeld met een enorm schuldgevoel. Zij schetsten de mensheid als zondige wezens, die alleen verlossing konden vinden door boete te doen en zoveel mogelijk te lijden om uiteindelijk in alle nederigheid de hemel te verdienen. Geen wonder dat de kerken leeglopen. Dat moet gewoon gebeuren. Wat niet betekent dat je alles en iedereen op een hoop moet gooien. Dat doe je uitsluitend vanuit jouw duale werkelijkheid. Wanneer je die ontgroeid bent, kun je Liefde zien in alles.

Wake-up call

Dan weet je dat zelfs hetgeen nu gebeurt voorkomt uit diezelfde Liefde en niets meer of minder is dan een wake-up call om ons wakker te schudden. In die zin is het ook een zegen wat er op dit moment gebeurd. Het is een heftig en pijnlijk proces en moeilijk te hanteren voor een westerling die bedacht heeft dat het leven maakbaar is en dat pijn en lijden niet nodig zijn. Maar zonder pijn, zonder lijden is er geen ontwaken, is er geen vreugde. Al creëren we het lijden zelf door onze gehechtheid aan pijn, onze gehechtheid aan lijden. Door onze gehechtheid aan onze materiele werkelijkheid die we kosten wat kost in stand willen houden.
Maar geloof me de weg naar die Godheid die jij in wezen bent en die je kunt ervaren en voelen in jouw meditaties en kunt ondersteunen met de klank Ik Ben of AUM, betekent niets meer en niets minder dan dat je al je gehechtheden aan datgene wat je meent te bezitten, aan datgene wat je denkt te zijn loslaat. Ik laat los, ik laat God. Ik bemoei me daar niet langer mee.

En JA dat gaat heel ver. Dat betekent dat jouw partner jouw eigendom niet is. Dat je pas over Liefde kunt spreken als je hem niet wilt bezitten. Dat jouw kinderen jouw kinderen niet zijn zoals Kahlil Gibran zo mooi verwoord. Dat je een poosje voor ze mag zorgen en ze dan terug mag geven aan zichzelf. Zoals een vogel haar jongen het nest uitgooit wanneer zij zelfstandig kunnen vliegen, zo zouden wij onze kinderen de deur uit moeten zetten als ze op eigen benen kunnen staan. Dat is Liefde. Je hebt ze een basis meegegeven en vertrouwt ten volle dat ze de weg in dit leven met vallen en opstaan zullen vinden. Je kunt ze niet langer beschermen. Je kunt niet voorkomen dat ze de nodige uitdagingen op hun pad zullen krijgen. Nog sterker, daar groeien we van. Mama’s-kindjes blijven eeuwig watjes en worden nooit zelfstandige en authentieke medespelers in dit spel en zullen zeker de kudde niet verlaten om hun goddelijk doel te verwezenlijken of een authentiek mens te worden.

God is Liefde. Liefde met hoofdletters. God is niet een boeman op een wolk die ons bestraft als we stiekem uit de suikerpot snoepen. Nee dat beeld hebben wij mensen van hem gemaakt. God is simpelweg de manifestatie van Niets en van Alles, van onvoorwaardelijke Liefde. Absoluut voorbij onze verbeelding. Die Liefde was er al voor de schepping ontstond en zal er nog zijn als de schepping is opgegaan in het niets. Want uiteindelijk is dat wat er voortdurend gebeurt en naar alle waarschijnlijkheid is dat wat er nu aan het gebeuren is. Onze schepping, onze creatie van de werkelijkheid, dat alles wat we voor waar aannemen brokkelt langzaam maar zeker af en keert terug naar de Bron naar het Niets, het AL.

Het is voor ons moeilijk te bevatten dat alles wat gebeurt voortkomt uit diezelfde liefde. Dat we allen spelers en tegenspelers zijn in dezelfde wereld van illusies die er zo bedrieglijk echt uitziet vanuit de wereld van de vijf zintuigen

Maar die twijfel had je niet toen je nog een baby was en nog verbleef in de eeuwigheid. Ook niet toen je nog een kind was en het verschil niet kende tussen goed en kwaad. Je kon boos worden en die ander in elkaar slaan, maar vijf minuten later zat je weer in jouw authentieke zijn en waren jullie dikke vrienden. Het begrip vijand en vriend was je vreemd. Je volgde de natuurlijk stroom van jouw zijn en plakte er geen etiketjes op.

Je leerde echter al gauw dat er zoiets als goed en kwaad bestaat. Dat je liefde moest verdienen en dat er mensen waren die je kon vertrouwen en anderen niet. Zo rond je zevende was je jouw aangeboren onschuld kwijt en keurig ingepast in de matrix van het leven hier op aarde. En je wist haast intuïtief hoe je je moest gedragen om een geliefd en geaccepteerd kind te zijn. En zo deed je jouw natuurlijkheid de deur uit en vergat je jouw zelf. Maar niet getreurd. Dit is allemaal deel van het spel. De zoeker ontstond. Je ging op zoek naar datgene wat altijd al in jou was. De fontein der Liefde.

Alles wat we kunnen ontdekken over God heeft niets met buitenkant te maken. Daarvoor moeten we onze zintuigen afsluiten en de weg naar binnen gaan. En om God te vinden is het niet alleen van belang dat je alle beelden en ideeën over Hem opgeeft. Belangrijker dan dat is dat je eerst gaat ontdekken wie jij niet bent. En geloof me: alles wat zichtbaar is, alles wat vorm heeft, alles wat aan verandering onderhevig is, dat ben jij niet. Oeps. Wat ben jij dan wel. Niets. Helemaal niets. Nou daar valt niet mee te leven voor het ego wat niets anders wil dat iets zijn en zich voortdurend wil verheffen boven anderen. En het ego laat zich niet zo gemakkelijk de mond snoeren. Het ego zal alles doen om jou te weerhouden jezelf te zijn. Dat is het immers de dood van het ego ofwel jouw illusionaire zelf. Dat ben je Liefde en Vrij en leef je Waarheid.

Maar je stelt helemaal niets meer voor in deze maatschappij. Nu kan ik je wel zeggen dat dit ook niet belangrijk is maar daar heb jij geen boodschap aan. En de hele maatschappij werkt mee om jou in die matrix te houden. In de rol van slachtoffer. Jouw pijnlichaam te blijven voeden, want dan ben je een gewillig werktuig. Niet in de handen van God maar in de maatschappij. Dan kunnen zij alles met je doen waar jij hun toestemming of geen toestemming voor gegeven hebt. Bovendien krijg je als slachtoffer alle aandacht. Dat voeden wij met verve. Therapieën worden uit de kast gerukt, rugzakjes bedacht om jou maar het gevoel te geven dat je niet goed genoeg bent. Dat je anderen nodig hebt om een gewaardeerd lid van deze samenleving te zijn. En dat kan uitsluitend wanneer je de massa ofwel de kudde volgt en je keurig inkadert in deze realiteit.

Nu snap je misschien dat God meer aandacht besteedde aan de verloren zoon en het weggelopen schaap. Beiden manifestaties van de rebel. Degene die zich losmaakt uit de gevestigde orde omdat hij waarheid zoekt. En die weg is niet voor watjes, die weg is bij tijden verdraaid eenzaam. Geen wonder dat de meesten onder ons de weg van de minste weerstand kiezen en keurig huisje, boompje, beestje spelen. Diep van binnen voelen we wel die roep. Maar die valt, of moet ik inmiddels zeggen die viel, altijd nog goed weg te stoppen. Gewoon zorgen dat je nooit tijd hebt om na te denken over de zin van het leven. Je agenda vol proppen. De stilte vermijden en al je begeertes onmiddellijk invullen.

Monster

Maar dan gebeurt er plots iets wat je niet gepland had. Je partner loopt weg, je krijgt een ernstige ziekte. Je kind wordt geboren met een handicap of nog erger je krijgt te horen dat er een verschrikkelijk pandemie is uitgebroken. En dat het er nu echt op aankomt dat je de leiders van het volk onvoorwaardelijk volgt. Dat we met zijn allen ten strijde moeten trekken om dit monster te verslaan. Overigens niet voor jezelf maar voor al die anderen die je anders in gevaar brengt. Dit alles maakt dat je alle voorschriften tot in het absurde opvolgt zonder zichtbaar protest, ook al heb je diep vanbinnen soms je twijfels. Dat je jouw vrijheid de mond laat snoeren en je lichaam gewillig uit handen geeft aan de staat.  En jij gelooft dit alles. Want de deskundigen, de dokter, de farmaceutische industrie, de wereldleiders en zelfs de mainstreammedia kopt niet anders dat dit. En dat zijn de wetenschappers, de deskundigen. Die kennen jou, jouw dromen en gevoelens en jouw lichaam blijkbaar beter dan jijzelf.

En hoe vervelend ook, de tijd is voorbij dat we God de schuld kunnen geven. Want die hebben we inmiddels de deur uit gezet

Sardinië, 2 decenber 2021

Een nieuwe wereld

Een nieuwe wereld

Het is hoog tijd om een nieuwe wereld te dromen. De juiste tijd om onze rechtmatige plaats in het universum in te nemen.

Sinds we God, de Bron van alle leven, de deur uit hebben gedaan zijn we de verbinding met moeder natuur, met onze ware natuur, kwijtgeraakt. Hebzucht werd onze nieuwe religie. We associeerden ons meer en meer met buitenkant. Ontleenden onze identiteit aan status, aan bezit en als dit niet toereikend was aan een of andere overtuiging of geloofssysteem. Kortom, het ego wil gezien worden en heeft een onverzadigbare honger om zichzelf te onderscheiden.

De media en de reclame voeden dit concept voortdurend. Hoe verkoop je iets wat je niet nodig hebt? Geef de consument het gevoel dat het betreffende product iets toevoegt aan hun identiteit.

Na de tweede wereldoorlog werd het leven meer en meer maakbaar. We bouwden aan morgen, zorgden voor de toekomst en gaven onszelf een gevoel van schijnzekerheid. Alles werd in hokjes verdeeld, risico’s weggenomen. Dat wat de wetenschap niet kon bewijzen werd naar het land van de fabelen verwezen. We leerden te vechten tegen. Dus trokken we ten strijde tegen ziekte, terrorisme en andere denkbeeldige vijanden die we eerst in het leven riepen. Ondanks onze strijd tegen kanker is er nog nooit zoveel kanker geweest. Dat geldt ook voor terrorisme en alles wat we meenden onder controle te moeten krijgen. Wist je dat medicatie en vaccinatie na hart en vaatziekten en kanker de derde doodsoorzaak is?

Identificatie

Zolang we ik, mij en mijn zeggen, zolang we ons identificeren met dat wat we hebben en niet met wat we zijn, zullen we oorlog voeren, anderen onderdrukken en laten we onszelf uit gemakzucht manipuleren en vaccineren. Angst, schuldgevoel en plichtsbesef zijn de perfecte ingrediënten om het volk onder de duim te houden.

We hebben een cultuur gecreëerd van slachtoffers en kwetsbaren. We beschermen het zwakke en straffen degenen die dit zichtbaar maken. Een helende aanpak zou zijn om het zwakke te versterken. Het ware leven is nu eenmaal niet voor mietjes.

Heb je ooit een gezond mens ontmoet? Een gezond mens kun je herkennen aan zijn vitaliteit, zijn innerlijke staat van zijn, de vreugde die hij uitstraalt. Zijn lichaam kan allerlei kwalen hebben, maar het licht van de liefde schijnt door hem heen. Zijn glimlach raakt vele harten.

Immuun

Leven is lef hebben. Leven is grenzen overschrijden en risico’s nemen. Je lijf wordt sterk en gezond wanneer het ziektes doorleeft en weerstanden transformeert. Bewust ademhalen, zingen, kruiden, homeopathie en acupunctuur versterken niet alleen op natuurlijke wijze ons immuunsysteem, zij ondersteunen het proces naar waarachtig heel worden. Verboden vruchten zoals ayahuasca, iboga en een vision quest*, kunnen onze waarachtige potentie naar boven halen, door de hel, welke de poort naar de hemel maskeert, in onszelf zichtbaar te maken. In tegenstelling tot de meeste gangbare therapieën, passen ze ons niet aan in de matrix, maar openen de weg naar ons authentieke zijn.

Het leven is een geschenk

In deze tijd, waarin vluchten niet langer mogelijk is, kunnen we twee dingen doen. Of we spelen de rol van slachtoffer en wijzen naar anderen. Of we staan op en beginnen onze angsten onder ogen te zien. We zetten de televisie buiten spel en gaan op onderzoek uit.

We hebben nu de tijd om onszelf te omarmen en te voelen hoe het leven zich op een speelse manier door ons heen beweegt.  We gaan letterlijk voelen wie we Zijn. We zijn geen materie. We zijn energie, bewustzijn, mysterie, een wonder. We kunnen het mysterie niet ontrafelen, dus laat het wonder gewoon het wonder zijn. Probeer het onkenbare niet te kennen door het in een wetenschappelijk kader te plaatsen. Dat is absoluut onmogelijk.

Datgene wat we zijn is niets, is leegte, is grenzeloze ruimte, is stilte. En in die stille ruimte is geen plaats voor angst. Daar is niet langer het besef van mijn huis, mijn vrouw en mijn auto. Daar is uitsluitend zijn en eeuwigheid.

Eeuwig

Angst heeft altijd met verleden of toekomst te maken. Met een gedachte wat er zou kunnen gebeuren. Voor mij is er geen angst. Voor mij is er geen afstand. Sinds ik de dood heb doorvoeld is er geen reden om bang te zijn. Ik zie me nog liggen in een hutje in Zuid-Afrika in bed met een jonge moeder in mijn armen die stierf aan Aids. Ik zie de kindjes in Boksburg doodgaan. ‘Als er een God is dan is dit niet zoals het zou moeten zijn’, dacht ik. Toen zag ik wat er werkelijk gebeurde. Dat wat we in wezen zijn is eeuwig en onveranderlijk en kan nimmer sterven.

Het leven is geven en nemen. Het leven is ieder moment sterven om weer opnieuw geboren te worden. Een waarachtig spiritueel wezen voert die strijd binnenin zichzelf. Een waarachtig mens is bereid zijn eigen imperfectie onder ogen te zien. Weten is het einde van imperfectie.

Achter alle schijnbare dualiteit komt de eeuwigheid in zicht. Dan stoppen we met iets of iemand te willen zijn die we niet Zijn. Dan gaat ziel steeds meer door ons lichaam stralen. Worden we min of meer transparant. We worden letterlijk bakens van Licht die vreugde verspreiden zonder daar iets voor te doen.

Vluchten kan niet meer

Het is de juiste tijd om de nieuwe wereld vorm te geven. Tijd om onze rechtmatige plaats in het universum in te nemen. Dat heeft niets te maken met buitenkant. Vrijheid is een innerlijke staat van zijn. Niemand kan onze ware essentie aan banden leggen. Ze kunnen ons in de gevangenis gooien. Ze kunnen ons dwingen onszelf te laten vaccineren. Ze kunnen ons lichaam, ons tijdelijk omhulsel, doden. Maar datgene wat we waarachtig zijn is eeuwig en onsterfelijk en laat zich niet langer verloochenen.

Tien over twaalf

Tien over twaalf

We staan aan de vooravond van een nieuwe tijd. Het einde van de Kali Yuga. Een grote omwenteling, waarover de ouden en de wijzen reeds spraken, vindt nu plaats. Alvorens die omwenteling daadwerkelijk plaats kan vinden, moet er een uitzuivering plaatsvinden. We kunnen nu eenmaal geen nieuwe wereld bouwen op oude fundamenten.

De geestelijke strijder strijdt zijn strijd binnenin zichzelf. Hij steekt zijn kop niet in het zand en gaat op onderzoek uit. Wanneer zijn onderzoek op angst stuit, zoals het gebruik van mondkapjes, de gevolgen van een avondklok, vaccinatie of testen, haakt hij niet af, maar daalt hij nog dieper af in de kerkers van het zelf om te doorvoelen waar hij resoneert op die angst totdat hij de angst heeft ontmanteld.

Great Reset

Angst maakt ons passief en laat ons gewillig de rol van slachtoffer innemen. Als we maar lang genoeg de absurde regels blijven volgen, dan zal alles weer normaal worden. Diep vanbinnen weten we inmiddels wel dat we nooit meer teruggaan naar het oude normaal en dat het hier niet om een virus gaat, maar om iets heel anders. We kunnen onze ogen blijven sluiten voor de werkelijkheid of we kunnen onze angst overwinnen en eigenzinnig op onderzoek uitgaan. En geloof me, dat kan schokkend zijn.

Voor velen is het niet te bevatten dat onze eigen regering, tezamen met alle wereldregeringen, een masterplan uitwerken dat rond de tweede wereldoorlog is gestart. Toen werden er zes miljoen Joden en een paar miljoen homo’s en zigeuners vernietigd. Mensen waren geschokt en zeiden: ‘Ik heb het niet geweten’. Nu kunnen we dat niet langer zeggen. We kunnen onze eigen waarheid ontdekken als we de moed hebben ons los te maken uit de kudde om op onderzoek uit te gaan.

Wanneer we onze rol van vrijwillige aanpassing blijven spelen, terwijl we diep vanbinnen weten dat we getuige zijn van de grootste leugen ooit, zijn we medeverantwoordelijk voor datgene wat er in de wereld gebeurd.

Vluchten kan niet meer

Hoewel het inmiddels ver over twaalf is, is het nooit te laat om in onze eigen spiegel te kijken. Naar binnen te keren en te voelen waar en wanneer we zijn afgehaakt. Waar hebben we de kracht van onze ziel, de liefde van ons wezen, in quarantaine gedaan. We deden religie de deur uit. Niet onbegrijpelijk, religie gaat om vormen en rituelen en is buitenkant. Maar de onzichtbare binnenkant, onze ware spiritualiteit, de kracht van het hart, de liefde en de onbegrensde stroom van Leven zijn we niet alleen gaan overschreeuwen, we hebben ook haar aan banden gelegd.

Waarheid

Spiritueel zijn betekent niet dat we onze kop in het zand steken omdat we denken dat met liefde en meditatie alles wel over zal gaan. Spiritueel zijn betekent met je voeten op de aarde staan en te durven zien wat er onder onze ogen gebeurt, zonder daar een oordeel aan te verbinden. Liefde, onvoorwaardelijke Liefde, is een enorme kracht en zij zal uiteindelijk zegenvieren. Zolang we de waarheid ontkennen en angst voelen voor een virus of de gevolgen ervan, zijn we nog niet geworteld in die Liefde en is er nog werk te doen. Zolang we onze verantwoordelijk voor ons lichaam en ons leven uit handen geven en onze deuren massaal sluiten omdat we bang zijn beboet te worden, ons leven of ons inkomen te verliezen, is er nog werk te doen.
Zolang we vanuit schuldgevoel anderen beschermen, in de ontkenning zitten en de angst ons verlamd om onze deuren open te zetten, zullen we niet alleen ons leven en ons inkomen verliezen, maar ook onze zielspotentie, de goddelijke ruimte die we in wezen zijn, het ware Leven.

Natuur

Jouw lichaam is een prachtig voertuig en heeft een intelligentie en innerlijke wijsheid waar je op mag leren vertrouwen. Hoe minder je erin stopt, hoe beter het functioneert. Soms heb je ondersteuning nodig. Ondersteuning die onze regeringen verbieden maar de natuur in overvloed biedt. Van frank en vrij ademhalen tot wandelen, van knuffelen en aanraken tot vitaminepreparaten, kruiden, homeopathie, enzovoort.

Gedachten zijn krachten. Al wat er in dat koppie van jou omgaat manifesteer je vroeg of laat in de vorm. Realiseer je dat denken gebaseerd op ik en mijn niets meer en niets minder is dan jouw ego die altijd gelijk wil hebben. Maar daarachter ligt jouw tijdloze wijsheid te wachten tot jij haar wakker kust. Daar had je vroeger een prins voor nodig, maar dat doen we nu gewoon zelf. En dan donderen we onze driedimensionale persoonlijkheid uit de matrix en gaan we onsZelf verkennen. Jeetje, dan wordt het leven pas echt de moeite waard.

Onze kinderen

Het kan niet waar zijn dat we al dat moois, nog zo verbonden met goddelijkheid en mystiek, op de wereld hebben gezet om ze angstig en monddood te laten maken.

Door onze kinderen alles te geven wat hun hartje begeert en elke oneffenheid uit de weg te ruimen, weerhouden we hen ervan om zich te ontpoppen tot weerbare mensen, bewuste spirituele wezens. Wezens die de weg bewandelen van dualiteit naar eenheid, het midden tussen goed en kwaad. Zolang ze nog te klein zijn om voor hun rechten op te komen, zijn wij het die hen, desnoods met ons eigen leven, moeten beschermen.

Lijden is als het breken van een schaal die ons ware zelf ontsluit, volgens Kahlil Gibran. Lijden opent de poort naar heelheid wanneer wij het erkennen en niet wegstoppen met medicatie, drugs en slimme techniekjes. Lijden versterkt onze weerbaarheid, zij maakt dat wij evolueren en het leven in al haar facetten kunnen ervaren. Lijden vormt de basis voor geluk en ware vreugde wanneer we het oordeel loos omarmen.

Het fysieke leven is op natuurlijke wijze begrensd door tijd en ruimte. Waarachtig Leven is een kosmisch spel van risico’s nemen, pijn, vreugde en verwondering voor het mysterie dat op geen enkele manier te verwoorden valt. Waarachtig Leven is voortdurend jouw innerlijke en uiterlijk grenzen verleggen. Dat kan alleen wanneer je de angst voor de dood voorgoed achter je hebt gelaten.

Hoger doel

Geluk is onze ware natuur. Daar hoeven we niets voor te doen. Door God de deur uit te doen verloren we een spiritueel doel in het leven. Techniek, geld en machten buiten onszelf, werden onze nieuwe goden. Onze leegte probeerden we op te vullen met bezit en vermaak. Het blijft surrogaat. Vormen zijn tijdelijk en brengen geen blijvend geluk. Hoe meer we aan onszelf toevoegen, hoe meer we ons bewust worden van onze innerlijke leegte.  In tijden van verlies, in tijden van oorlog krijgen we de mogelijkheid om onszelf te overstijgen. Het is de hoogste tijd om op te staan en onsZelf te vinden. Het is de hoogte tijd om naar huis te gaan.

De hemel op aarde

Alleen in de dimensie van zijn, van heelheid, kunnen we waarachtig bestaan. Dat is de hemel op aarde. Eenheid in verscheidenheid. Daar is vrede, Liefde, Waarheid, daar is waarachtig Leven, Vreugde en de Eeuwigheid.

 

 

Hart voor vrijheid

Hart voor vrijheid

Wie denkt dat liefde of vrijheid een begrip is en dat nastreeft, is als iemand die naar een restaurant  gaat en de menukaart opeet zonder te beseffen dat de menukaart verwijst naar het voedsel.
– Wolter Keers

Op zekere dag hoorde ik in Curaçao de naam van Pim Fortuyn vallen. Het was allesbehalve lovend. Mijn hart maakte een sprongetje van vreugde. Ik voelde onmiddellijk een klik met de ziel van Pim. Vanaf die tijd was ik geïnteresseerd in politiek. Regelmatig ging ik buitenshuis het krantje lezen en een bakkie doen. Op de avond dat hij vermoord werd gaf ik een lezing. Ik reisde met zijn ziel naar het licht.

Ik hakte Pim in steen, maakte kennis met zijn beste vrienden en bezocht zijn broer. Later verscheen mijn boek Kracht van het Zijn met een ode aan Pim. Wederom werd ik verguisd en bij de vuilnisbak neergezet. Hoe kon ik in godsnaam het gedachtengoed van die partij ondersteunen. Geloof me, ik was niet bezig met partijideologie. Ik zag de zielenpotentie van Pim, de omwenteling die hij teweeg kon brengen. Helaas, de driedimensionale wereld was nog niet klaar voor Pim.

Niets is wat het lijkt. Liefde kijkt met innerlijke ogen en sluit niets of niemand buiten. Ik ben niet voor of tegen wie of wat dan ook. Ik laat me niet afleiden door de media.

Bevrijding

Vrijheid is een innerlijke staat van zijn. Er is geen kracht buiten ons die ons zal bevrijden. God niet, de regering niet, de WHO niet, de politiek niet, de farmaceutische industrie niet.

De gevangenis waar we in verkeren hebben we allen tezamen gecreëerd door hebzucht en gemakzucht. Onze drang naar veiligheid en zekerheid heeft een hoge prijs. Maar niet getreurd. Elke vorm is tijdelijk en het leven op aarde is slechts een illusie. Door het leven in al haar facetten aan te gaan, kunnen we de illusie ontrafelen en onze taak op aarde verwezenlijken. We zijn hier immers gekomen om wakker te worden.

Jouw zijn, jouw boeken raken, zij maken mensen wakker. Jij biedt de lezer geen houvast of veilige haven. Je geeft hooguit inzichten als handreiking.

Ja, daarvoor kwam ik dus op aarde. Ik ben een bruggenbouwer. Liefde is niet lief. Liefde is confronterend, oprecht en eerlijk. Ik ben jouw goeroe niet. Ik ben jouw leermeester niet. Ik ben een spiegel waar je in kunt kijken en kunt beslissen of je het donker in jou zelf, jouw compost voor groei, nog langer weg wilt stoppen of onder ogen wilt zien.
Wees bereid om je kop niet langer in het zand te steken en zelf op onderzoek uit te gaan. Laat je niet langer de mond snoeren en jezelf in slaap sussen door wat dan ook, door wie dan ook. Laat ons weer leren te vertrouwen op onze eigen wijsheid en kiezen voor de weg naar ware vrijheid, naar binnen.

Vrijheid

Vrijheid is een innerlijke staat van zijn. Vrijheid betekent niet dat je kunt doen waar je zin in hebt. Vrijheid betekent dat je de sluiers van illusie tussen de zichtbare en de onzichtbare wereld afpelt in jezelf waardoor je helder kunt zien. Het driedimensionale systeem waar wij onszelf in geperst hebben is niet alleen ziekmakend, het heeft ons van onze goddelijkheid en onze vleugels beroofd. Ons lichaam is een magisch voertuig met een goddelijke potentie. Een voertuig dat jou dient en beschermt wanneer je ernaar luistert en stopt het te vervuilen met junkfood, chemische medicatie, drugs en vaccinaties. Betekent niet dat je niet doodgaat. Dat doen we uiteindelijk allemaal. Althans ons voertuig. Het betekent dat je geen chronisch product gaat worden van een zieke samenleving, maar een levendig en vooral een angstenvrij wezen die nieuwsgierig als een kind de wereld bewandeld en zich niets wijs laat maken. Dit moment, het eeuwige nu is immers het juiste moment om de wereld te veranderen.

Onze jeugd

En dan kom ik bij onze jongeren, onze toekomst. Ik verwonder me dat ik jullie niet zie. En als je al de straat op gaat laat je rotzooi achter. Hoe zit het met je zelfrespect?
Ik snap er geen pest van dat je naar school gaat terwijl je jouw mooie zelf verbergt achter een masker en je keurig aanpast aan de regels. Begrijp je niet dat die regels niet kunnen veranderen door aangepast gedrag? Jouw leerkrachten zouden wel anders willen, maar zij zijn of voelen zich met handen en voeten gebonden.
‘Onze jongeren steeds meer depressief’, kopt de media. Hoezo depressief? Depressief word je wanneer je denkt dat je slachtoffer bent, wanneer je passief bent. Wanneer je nog nooit voor jezelf bent opgekomen omdat je lieve ouders en de maatschappij alles voor je regelden en je keurig hielpen jezelf aan te passen in de driedimensionale werkelijkheid, ook wel matrix genaamd. Roem, carrière en macht zijn het einde van jouw authentieke zijn. Dus het is de hoogste tijd. Wordt wakker, sta op en grijp je kans. Geloof me, dit zal niet vanzelf overgaan. Jullie zijn de toekomst. Kom in actie. Sta voor wie jij in wezen bent. Dat geeft energie en zelfrespect. Laat je inspireren door de hippiebeweging eind jaren zestig waarin jongeren openlijk in opstand kwamen. Hun motto: Manifesteer liefde en geen oorlog.

Onze kleintjes, laten we zeggen tot een jaar of twaalf, moeten we met hand en tand beschermen voor onmenselijke testen en ziekmakende mondkapjes. Laat staan dat we deze pure, goddelijke en perfecte wezens laten vaccineren. Dit geldt eveneens voor onze gehandicapten, kwetsbaren en ouderen. Ouders en verzorgers moeten zich eerst maar eens verdiepen in de rommel die ze in deze prachten zielen inbrengen voordat ze toestemming geven.

Nieuwe wereld

Wat ons weerhoudt om een nieuwe wereld vorm te geven is dat we in onze driedimensionale wereld van afgescheidenheid en egoïsme uitsluitend onszelf kunnen zien. Natuurlijk is het vreselijk wanneer je jouw zaak moet sluiten. Dat had echter niet hoeven te gebeuren als iedereen zich had verenigd om alle deuren en harten open te gooien. Want onze deuren kunnen alleen waarachtig open als onze harten open zijn. Harten zijn onze verbinding met zijn, onze verbinding met Liefde, onze verbinding met elkaar, met onze multidimensionale werkelijkheid die elke vorm overstijgt.

Laat je niet weerhouden door angst. Angst voor verlies. Angst om niet bij de groep te horen. Angst voor de dood. Angst voor God. Angst dus om te durven gaan staan voor datgene wat jij werkelijk bent.

Mensheid

Wat de toekomst gaat brengen hangt van ons, mensheid, af. We kunnen niet terug naar datgene wat we normaal vonden. Goedschiks of kwaadschiks, een nieuwe wereld gaat er komen. Hoe die eruitziet heeft alles met bewustzijn te maken. Niemand weet dit en ik zeker niet. Het vraagt om vertrouwen en overgave hoe we dit plaatje gaan inkleuren.
Wakker worden doen we op het juiste moment. Daar kan ik niets aan toevoegen of afhalen. Maar als je wakker bent en je mond dichthoudt omdat je bang bent die uitzondering te zijn, dan verdien je het predicaat mens niet langer. Dan verkwansel je jouw ziel en geloof me, dat is pas echt een ramp.

 

Niet langer kan ik zwijgen

Niet langer kan ik zwijgen

Liefde is niet Lief. Liefde maakt feilloos zichtbaar wat er mis is in onze binnenwereld en in de buitenwereld. Liefde is als het Licht dat schijnt in de duisternis.

Niet langer kan ik zwijgen

Ik leef bij de gratie van Liefde. Bij de gratie van mijn huisarts die de deur opende naar het alternatieve circuit. Bij de gratie van mijn geweldige chirurg. Bij de gratie van mensen zoals Marthe. wiens alchemistische praktijk vernield werd omdat een van haar patiënten stierf. Zij werd uitgemaakt voor heks en met gevangenschap bedreigd omdat ze vele mensen het leven redde die uitbehandeld waren bij de traditionele geneeskunde.

Maar vooral leef ik bij de gratie van mijn eigen wijsheid. De rebel in mij die me steeds opnieuw dwong mijn eigen eenzame pad te bewandelen en mijn eigen waarheid te ontdekken. Die me leerde niet langer een schuldige buiten mezelf aan te wijzen, maar naar binnen te kijken.

Leve onze vrijheid

Leve het zelfbeschikkingsrecht van ons westerse mensen. We hebben ons overgegeven in handen van wetenschappers die het beter menen te weten dan wijzelf. Moeders, vaders, rebellen en artsen die vragen hebben worden in het belachelijke getrokken of, zoals de laatste groep, moeten voor hun leven vrezen. En hoewel er nog nooit zoveel mensen aan kanker zijn dood gegaan, durven we de waarheid niet onder ogen te zien. Kan het zijn dat ze moedwillig ons immuunsysteem naar de gort helpen om een reden te hebben ons te vaccineren. Om een reden te hebben ons als makke schapen naar de slechtbank te voeren.

En hoewel ik de eerste helft van mijn leven mijn mond dichthield omdat ik immers niets te vertellen had en niets voorstelde, ik had immers niet gestudeerd en kon mijn visie dus nergens op baseren, ben ik inmiddels door de wol geverfd en is het nu de juiste tijd om naar buiten te treden.

Immuun

Godzijdank heeft het leven mij gepolijst en zeer kritisch gemaakt. Ik eet al decennialang geen vlees, behalve bij hoge uitzonderingen. Ik geef mijn lijf tijd om te helen en ondersteun dit met homeopathie of andere natuurlijk methoden. Ik slik geen paracetamol. Niet voor het lijf en niet voor de ziel. Alles, maar dan ook alles, wat er op mijn pad komt durf ik te omarmen. Niets of niemand geef ik de schuld van mijn welbevinden. Ook mezelf niet meer. Ik sta te midden van het lawaai en ben inmiddels redelijk immuun voor alle negatieve invloeden om me heen. Poten op de grond, dat wel. Met alle respect, ik ben niet het type die problemen weg visualiseert of liefde over de wereld gaat sturen. Als je hart open is hoef je je nergens meer mee te bemoeien. Liefde volgt immers als vanzelf haar natuurlijke stroom.

We weten het niet

Niemand weet het, ik dus ook niet. Ik baseer me op ervaring. Datgeen wat ik zelf heb ontdekt en doorleefd. Dit lichaam is van ziek en ongezond groot en sterk geworden, niet omdat ik mijn basisprikken niet heb gehad. Dat was in die tijd helaas zo.

Later toen ik begon te reizen sloeg ik alle aanbevelingen voor vaccinaties in de wind. Ik ging zelfs met een fake-document voor gele koorts de grens van Kenia naar Tanzania over omdat ik dat vergif niet in mijn lijf wilde. Ik slikte gaan malariapillen terwijl ik jaren aan de kust van Kenia doorbracht, malariagebied bij uitstek. De beachboys maakten voor mij het drankje van hun wonderboom wat zij slikten voordat onze medische kennis ook daar haar intrede deed. Vergelijkbaar met onze levertraan in vroegere tijden om de winter door te komen. Ik kreeg al die jaren geen malaria.

In maart 2020 hoorde ik in Griekenland over het corona-virus.  Wouw nu hebben ze echt iets gevonden om de waarheid achter te verbergen, ging het door mij heen. De waarheid over vluchtelingen, over 5G, over onze dierindustrie, kinderporno, vaccinaties, over… vul zelf maar in.

Wake-up call

Een ding is zeker. Ik ben positief. Ik denk dat we handelen vanuit onwetendheid totdat we hardhandig wakker worden geschud. Wie weet is dit voor velen nu het juiste moment, wie weet is dit de wake-up call.

Eerlijk is eerlijk. Ik heb nog nooit zulke mooie ontmoetingen gehad in mijn bos en in mijn dorp als sinds de lock-down. Een dorp waarin ik jaren outcast was omdat ik anders schijn te zijn.
Mijn hart is verbonden met de mensen om me heen, met mijn vrienden in Kenia die opgesloten zitten en niets meer te eten hebben. Met al datgene wat er op dit moment in India gebeurt. Met mijn vrienden vluchtelingen. Zij zijn een onlosmakelijk deel van mijzelf en tonen een duidelijk staaltje van pure kracht en heldenmoed.

Dankbaar

Hoewel ik niet van plan was om terug te komen naar Nederland, is dit de plek waar ik nu hoor te zijn. Ik ben dankbaar dat ik hier geboren ben. Ik ben dankbaar voor alle voorzieningen die er zijn. Ik ben dankbaar dat we een aantal van deze voorzieningen in gaan leveren en daardoor sterker en onafhankelijker worden. Vergelijkbaar met ons immuunsysteem als we ons lichaam de kans geven haar natuurlijke intelligentie te volgen. Ik ben dankbaar dat ik de vrijheid had om uit de gevestigde orde te stappen zonder daar (openlijk) voor gestraft te worden.

Wanneer we een andere zichtbare werkelijkheid willen creëren, zullen we de moed moeten hebben om voor onze eigen waarheid te gaan staan. Daarmee dienen we niet alleen ons zelf, maar bemoedigen we al die mensen die het ook zo voelen maar nog een klein zetje nodig hebben om er openlijk mee naar buiten te komen.

Goed en kwaad

We hebben onze buitenwereld opgedeeld in goed en kwaad. In rangen en standen. Gezond en ziek. Vluchteling en migrant. In mensen die niet het recht hebben om hun landsgrenzen te overschrijven en de vrije mens die mag gaan en staan waar hij wil. Althans dat was tot voor kort nog zo…

Liefde is de basis

Angst maakt dat we onszelf ontkrachten en gewillig uitleveren. Liefde betekent in verbinding zijn. We hoeven er niets voor te doen. We zijn dat gewoon. We hoeven het alleen maar te delen om het te laten vermeerderen. Baby’s en kinderen die we knuffelen en onvoorwaardelijk liefhebben tijdens hun eerste zeven levensjaren, worden doorgaans mensen die een stootje kunnen verdragen. Wat zou de wereld er anders uitzien als we kinderen en volwassenen vertellen dat ze niets hoeven te bereiken, dat ze gewoon zichzelf mogen zijn en we van ze houden en in ze geloven.

Elke natuurlijk doorgemaakte griep etc. maakt ons fysiek sterker. Ook op emotioneel en geestelijk niveau. Ziektes die we platslaan met medicijnen of vaccinaties helpen ons niet ons immuunsysteem te versterken en ons karakter te vormen, integendeel. Ziektes bestrijden betekent vechten tegen. Elk gevecht is al bij voorbaat verloren. Waarachtige genezing begint bij de vraag: Wat wil je mij vertellen.

We menen dat het leven maakbaar is. Dat we alles kunnen kopen voor geld. Maar Liefde is niet te koop. Het is een teken van gezondheid dat je in alle opzichten het leven Leeft en uitstraalt. Dat je niet langer je leven opdeelt in goed of slecht, maar tevreden bent met dat wat is en dit volledig kunt omarmen.

Ik durf te onderscheiden zonder te oordelen. Vraag me niet om mijn kop in het zand te steken en klakkeloos de kudde te volgen. Als ik dat gedaan had zou ik hier niet meer zijn. Ik beschuldig niemand. Hoewel ik in wezen niets bezit dan mezelf, ben ik niet jaloers en hoef ik met niemand te ruilen.

Ik ben niet bang om het virus te krijgen. Ik heb zoveel doorleefd wat vele malen ernstiger was en ben daar sterker en gezonder door geworden. En mocht het zo zijn, dan vertrouw ik erop dat ik met evenveel vreugde dit lichaam teruggeef aan moeder aarde als waarmee ik het op dit moment bewoon.

Een waarachtig mens

We zijn niet op aarde om 90 of 100 of onsterfelijk te worden. We zijn op aarde om onszelf in alle opzichten te vervolmaken zodat we een levend voorbeeld kunnen zijn voor anderen. Een waarachtig mens laat zich niet weerhouden door denkbeeldige angsten en is niet bezig om zijn eigen huid te redden.

Ik denk terug aan ons zijn in de Aidskliniek in Boksburg in Zuid-Afrika*. Kleine kinderen en jonge mensen stierven als ratten. Ik dacht niet aan bescherming. Ik vond het een voorrecht om naast hen te zitten, ze aan te raken en mee te reizen. Niemand die ziek of oud is zou alleen moeten zijn wanneer hij of zij dat niet wil. Er is geen grotere kracht op de wereld dan Liefde. Geen groter genezend vermogen dan die van de helende aanraking.

Wanneer mensen mij zien valt hun doorgaans iets op. Mijn levendigheid, mijn vitaliteit, mijn beweeglijkheid. Mijn sprankelende ogen, ook wel spiegels van de ziel genoemd. Naarmate we meer onszelf worden en omarmen dat wat is, begint ons innerlijk licht meer en meer naar buiten te stralen.

Vrijheid ons hoogste goed

Het is van de zotte dat we zonder protest onszelf het meest kostbare dat we bezitten af laten pakken. Vrijheid van handelen, vrijheid van meningsuiting. Ik bedoel niet het schelden op elkaar of op de sociale media. Ik bedoel dat we respectvol naar elkaar kunnen luisteren, ook al heeft die ander een andere mening. Laten we weer nieuwsgierig worden als kinderen. Dan stromen we mee op de golven van de zee en blijven we eeuwige zoekers.

Het is te gek dat we elkaar het meest essentiële in dit leven ontzeggen: een liefdevolle aanraking.

Achter de schermen groeit het bewustzijn. Ik vecht niet. Ik scheld niet. Ik sluit mijn ogen niet. Ik zie dat in alles Liefde is. Ook daar waar ik het moeilijk kon zien. Hoewel ik geen enkele religie aanhang, doet het me deugd dat de meester Jezus geen watje was en dat liefde geen doekje is om het bloeden achter te verbergen. Hij was niet geïnteresseerd in de massa. Waarachtige verandering begint binnen in het individu, als een flits van inzicht.

Het pad van de Liefde is eerlijk, oprecht en confronterend. Liefde maakt zichtbaar al datgene wat verborgen is. Ook en vooral in jezelf. Liefde daagt je uit om alles op te ruimen wat er tussen jou en de waarheid staat. Liefde maakt dat ik mijn lijf minimaal maar goed voed en onderhoud. Liefde maakt dat ik mijn immuunsysteem niet afbreek door rotzooi tot me te nemen wat niets met voeding te maken heeft.

Zolang je jouw negatieve gedachten voedt, zolang er angst in jou is, ben je te manipuleren. Het is van belang dat we onze vibratie hooghouden door schoonheid in alles te zien. Door te zingen, te dansen, te mediteren en lief te hebben. Dat is een goede boost voor ons immuunsysteem.

 

Samos – schoonheid en verval

Samos – schoonheid en verval

Wat is er met ons mensen gebeurd dat we elkaar op straat in elkaar slaan en voor dood laten liggen. Dat we mensen die om wat voor redenen dan ook hun huis en haard verlaten, en daarbij letterlijk de dood in de ogen kijken, als beesten behandelen en laten leven op plekken die dieren onwaardig zijn…

Onmenselijk

We zijn onsZelf en de weg kwijt. Ook voor de vluchteling is het een heftige tijd. Zij zijn ahw vogelvrij nu Griekenland de regels zo onmenselijk heeft aangescherpt. Onze Isaac uit Nigeria, vader van Conrad, werd nadat alle squats en hotels waren ontruimd van de straat geplukt toen hij van zijn werk kwam en de gevangenis in gegooid. Honderden met hem. Ze willen zo’n 20.000 mensen deporteren…

Angst

Er is heftig gevochten in Samos in de eerste week dat we hier waren. Toen ging het kamp in de fik.

Honderden mensen waren hun tentje kwijt en leefden in angst en op straat. We waren temidden van de mensen. Ik raakte aan.  Luisterde en bracht hun verhalen naar buiten via Facebook. De politie pakte ons op. Een Ngo beschuldigde ons dat we een bedreiging waren voor hen beleid. Ik besloot dat luisteren en aanraken niet strafbaar kon zijn…

Training

Als altijd zijn we omringd door mooie  mensen. Koppeltjes uit de Arabische wereld met soms een heftige geschiedenis. Maar vooral door mannen. Veelal zwart. Ik besloot samen met Giri een weerbaarheidstraining te geven voor mannen. Goed dat ik een aardige Afrikatraining achter de rug heb. Want hoeveel ik ook van die kerels houd, afspraken maken is haast een onmogelijke opgave…

Geduld

In een enorme puinhoop zijn we van start gegaan. Na bijna twee weken durf ik te zeggen: Het begint ergens op te lijken. Ik heb veel geleerd. Vooral geduld. En zei leerden volgens zeggen ook…

Verbinding

Anthony uit Ghana: ‘Mom, voordat ik jou ontmoette hoefde het niet meer. Maar nu wil ik Leven. Zelfs als ik gedeporteerd word weet ik dat het Gods wil is en ga ik er iets goeds van maken…’
Toure uit Togo is vreselijk mishandeld. Hij was een schuw diertje toen wij hem ontmoetten. Hij bloeit helemaal open, heeft een prachtige binnenwereld. Hij is lief en zorgzaam en zingt als een nachtegaal…

Zingen

We wonen buiten Vathy en reizen met de bus. En daardoor ontmoeten we het ware hart van de Griek. Wij brengen hen in contact met onze vrienden. Velen waarderen dat zeer. Durven zelf niet omdat ze bedreigd of gestraft worden.
Een dag in de week nemen we een aantal van deze knullen mee de bergen in. We betalen hun reiskosten, hun eten etc. Het is een feest voor ons allemaal. Ik voel me onvoorstelbaar mezelf tussen deze prachtige kerels. We dansen spontaan in het restaurantje van Katharina op de top. Zingen hun traditionele liederen. En dan komen we na uren klimmen en dalen thuis en staan ze ineens onder de douche waar geen deur voor zit en doen ze gedrieën hun gebed in ons kleine optrekje alsof het altijd zo is geweest.

Stralend van dankbaarheid zetten we ze op de bus. Ik realiseer me dat ik een beter mens ben geworden dankzij hen…

Opvoeding

Ik ben heel direct. Ook in de cursus. We praten over bloedwraak, over homofilie, over relaties tussen mannen en vrouwen, over tradities. Over dat wat anders is en dat wat ons verbindt…

Ik voed en laat me voeden. Wanneer we s’avonds naar de bus lopen maken we een praatje met deze of gene. Omhels ik mannen en vrouwen en knuffel ik met kinderen. Zij die genegeerd worden door de  bevolking vinden dit heerlijk. Gezichten breken open en een stralende lach is onze beloning…

Kanjers

Op weg naar watervallen Ampelos-SamosHoewel ik met ze meeleef,  zie ik niemand als slachtoffer. Waar we ook staan in het leven, hoe beroerd het ook kan zijn, en veel beroerder dan hier kan het niet zijn. De buitenwereld daar heb je niet altijd invloed op. Maar je binnenwereld dat is jouw verantwoordelijkheid.
Ik heb een diep respect voor deze kanjers die het flikken om in deze bizare omstandigheden hun leven te leven en een voorbeeld te zijn voor de buitenwereld.

Om het maar platvloers te zeggen: daar kunnen we er in Nederland wel een zooitje van gebruiken…

Om Shanti.
Yasmin





Kerstactie

Op de eerste plaats voor Georgia die haar leven geeft voor de vluchteling en bankroet is omdat ze onmenselijk gestraft werd nadat ze een vluchteling wilde helpen en op de 2e plaats voor onszelf heeft Ilse voor ons deze doneer actie gestart…

Ode Pim Fortuyn

Ode Pim Fortuyn

Om de wereld te veranderen moet je het lef hebben om een rebel te zijn. Moet je het lef hebben om uit de stroom van de massa te stappen. Durven te voelen, in alle stilte, of je nog langer mee wilt doen aan al dat uiterlijk vertoon. Zo niet, heb dan het lef om je eigen waarheid te leven. Dat maakt je niet alleen tot een uitermate tevreden en gelukkig mens zonder al die ballast, je geeft ook anderen de moed om hetzelfde te doen.

Ik trek me terug in mijn houten chaletje achter in onze tuin. Na een periode van gerichtheid naar buiten is de tijd aangebroken voor een volgende quest. Het is stralend winterweer. Koude nachten met heldere luchten en zonnige dagen met mystieke plaatjes. De zon valt door de kale takken van de bomen. Het licht, haar stralen, doordringen alles met haar goddelijke kracht. Ik word wakker in het midden van de nacht, kijk uit mijn raampje en zie de volle maan. Ze heeft een gigantische aura om haar heen. Ik houd mijn adem in, hoe juist is het tijdstip! Een roodborstje tript door mijn hakplaats. Goedemorgen nieuwe dag, hier ben ik, dankbaar en volledig aanwezig om u te dienen en te ontvangen.

Pim Fortuyn

Mijn gedachten gaan naar Pim Fortuyn. Ik hoorde zijn naam voor het eerst toen ik op de Antillen was. Het was niet direct positief, maar grappig genoeg voelde ik me onmiddellijk met hem verbonden. In de tijd daarna las ik vaker een krant. Televisie hebben we niet, dus ik heb hem nooit in levende lijve gezien. Dat hoefde ook niet, hij was een stukje van mijn ziel.

Op de dag dat hij doodgeschoten werd, gaf ik een lezing in een huiskamer. Onderweg hadden we de autoradio aan. Zijn dood werd geconstateerd op het moment dat we ter plekke aankwamen. En zo ging ik de avond in. Ik besloot het gegeven Pim te gebruiken in mijn inleidingsmeditatie. We verbonden onszelf met zijn energie en keken waar onze verbinding en onze moeite lag. Er was een persoon die ronduit de pest aan hem had. Anderen voelden zijn dood als een gemis, als de dood van een stukje van zichzelf.
Ik had een mystieke ervaring. Reisde met zijn ziel omhoog en ontdekte dat hij in een staat van innerlijke vrede en vreugde verkeerde. Hij was volledig bewust en volkomen helder en had geen enkele moeite om de juiste poort te vinden. Hij werd begeleid door tientallen lichtwezens. Zijn komst was voorbereid en hij werd ingehaald als een koning.

In die tijd daarna verloor ik opnieuw mijn contact met de politiek. Alle holle woorden waarin nauwelijks iets gezegd werd, ik kon er wederom niets mee. Langzaam maar zeker begon ik de grootsheid van Pim te doorvoelen en zijn opdracht te begrijpen.

Gelijkenis

In die zin begin ik steeds meer gelijkenis te zien met de man die tweeduizend jaar geleden de knuppel in het toenmalige hoenderhok gooide. Hij vormde in die tijd een levende bedreiging voor de gevestigde orde en daagde hen uit om hun dominante positie op te geven. Hij predikte onverstoorbaar zijn boodschap van universele Liefde en bevrijding voor alle mensen, zowel mannen als vrouwen. Zeer ongewoon en gewaagd in een tijd waarin er geen plaats was voor de vrouwelijke kracht! Hij had de pest aan hypocrisie, maar voelde zich thuis bij degenen aan de rand van de samenleving: de hoeren en de tollenaars.

Hoewel we maar al te graag een heiligenbeeldje willen maken van de mens Jezus, had hij in die tijd het effect van een aardverschuiving. Zijn dood aan het kruis kon dan ook niet uitblijven. Dat we nog niet in staat waren om de werkelijke betekenis van dit sterven te begrijpen, blijkt uit het feit dat we tweeduizend jaar lang de materiële kruisdood ofwel het lijden hebben verheerlijkt. Het wordt nu tijd om zijn verrijzenis te vieren, het symbool voor de Kelk, het mysterie van de onsterfelijkheid van het ware Leven. Nu, zoveel jaren later, beginnen we het platform te begrijpen wat hij in die tijd heeft neergelegd en begint zijn ware boodschap tot ons door te dringen. De mens Jezus was in die zin van geen enkel belang. Hij speelde gewoon de rol die hem van hogerhand was toebedeeld. Zijn geest, de kosmische Christus, kan nu eindelijk in al haar volheid tot bloei gaan komen.

De weg kwijt

In deze spannende tijd staan er opnieuw mensen op die ons laten zien dat we de weg kwijt zijn. Dat de schepping niet bedoeld is om te vernietigen, maar om het Leven te eren. Dat Liefde ook betekent dat we nee durven zeggen, waardoor we ruimte creëren voor een eerlijk en oprecht ja! Evenals in de tijd van Jezus, gaat het ook nu niet om de mens Pim Fortuyn. Die speelde, net als ieder van ons, slechts zijn rol in het drama van de mensheid en bracht opnieuw een aardverschuiving teweeg binnen de gevestigde orde!

Hij was ongetwijfeld afgedaald in de kelders van de hel voor hij zijn eerste schreden zette in de politiek. Hij had naar alle waarschijnlijkheid geen keuze, zijn ziel had die keuze allang gemaakt voor hij geboren werd.

Dienstbaarheid

Je hebt ons allen aangeraakt, zelfs je grootste tegenstander blijkt diep geschokt. Leek je bij leven slechts verdeeldheid te zaaien, je dood maakte duidelijk dat je slechts de verdeeldheid, de angst en de onvrede van je omgeving vertolkte en door jouw onconventionele optreden haarfijn naar de oppervlakte bracht.

Dienstbaarheid betekent dat we ons eigenbelang aan de kant durven zetten voor het algehele belang. In die zin was je een meester en een voorbeeld voor ons allen. Sommigen vergelijken je met de ‘zot’ uit de tarot. Je kunt dit zien als een eretitel: het is de hoogste manifestatie van het ‘goddelijke ongehechte’. Er zijn je veel dingen toebedeeld en slechts weinigen hebben begrepen wat je werkelijke boodschap was.

Katalysator

Hij was de katalysator die het beest in de mens omhoog haalde. Het beest en de heilige, afhankelijk van de plek die we innamen in ons evolutieproces. Hij weerspiegelde feilloos alle angsten die we onder het tapijt hadden geschoven. Onmiddellijk kwam het hele mannelijke bolwerk in het geweer.
Hoe bestrijd je iemand die wel eens een omwenteling in het denken teweeg kan brengen? Met wapens, zoals we geleerd hebben. Kijk vooral niet naar binnen, maar bestrijd de vijand buiten jezelf. Begin met grof geschut zoveel modder te gooien en poten onder stoelen vandaan te zagen als je maar kunt. Luister niet naar de onderliggende boodschap, stel je voor dat er een kern van waarheid in zit. Kijk zeker niet in je spiegel en meen vooral niet dat jij iets kunt leren!

Licht en duisternis

Het kon niet anders of er moest gebeuren wat er is gebeurd. Ook dat was allang zichtbaar in de sterren en op een dieper niveau wist Pim dit maar al te goed. Hij is zich waarschijnlijk rot geschrokken dat mensen hem niet begrepen, niet wilden horen wat hij werkelijk te zeggen had, de voor- en de tegenstanders. Wat hij ongetwijfeld in de praktijk nog moest leren en integreren is het omgaan met die innerlijke kracht: hij die in het licht wandelt, reflecteert nu eenmaal feilloos licht en duisternis.

In zijn boek ‘De verweesde samenleving’ laat hij een prachtige erfenis na. Niet rechts, niet links, maar doorleefd en doordacht, en gezien vanuit het midden. Niet het een sparend voor het andere, maar alles in gelijke mate belichtend. Glashelder laat hij zien waar we van het pad zijn afgeraakt en onze afkomst zijn vergeten. Glashelder duidt hij aan dat we die ene pool, onze vrouwelijke verzorgende kant, tevoorschijn mogen halen om het midden te hervinden en weer volledig mens te worden.

Na zijn dood

Pas na zijn dood begonnen mensen te doorvoelen wat hij in beweging had gezet. Iedereen die bij zijn laatste eerbetoon aanwezig was, heeft iets van het mysterie geproefd, heeft de verbinding ervaren die deze man tot stand heeft gebracht. De mystieke sfeer die er hing rond zijn sterven, het schokeffect dat hij teweegbracht om ons wakker te schudden, te bevrijden uit ons materiële keurslijf, en onszelf te verbinden met onze geamputeerde pool, het spirituele. Beide polen evenveel gewicht te geven in ons leven: onszelf en die ander.

Ruimte voor anderen

Ruimte voor anderen kan er alleen zijn als die ruimte er is binnenin onszelf. Niet zolang die ruimte ons wordt opgedrongen van buitenaf. Hoe meer structuren we door de overheid krijgen opgelegd, hoe meer innerlijk verzet tegen die structuren, hoe groter onze angst om iets van onszelf te verliezen. We kunnen uitsluitend zelf ervaren dat delen geen vermindering is. Integendeel, alles wat we delen zal zich vermeerderen als we delen vanuit een zuivere en eerlijke intentie, vanuit een natuurlijk gevoel van overvloed.

Dat we er als natie nog niet aan toe waren om onze angsten voor vernietiging van de materie, voor vernietiging van de wereld der illusies, onder ogen te zien moge duidelijk zijn. Dat we er als natie nog niet aan toe waren om het spirituele opnieuw een plek te geven in ons leven, ook dat moge duidelijk zijn dat we daar nog niet aan toe waren.

Tegenpool

Om zijn taak te vervullen, om de harmonie tussen licht en donker te bevestigen, had ook Pim een tegenpool. Folkert nam de rol op zich om, als vertolker van de ene helft van onze gemeenschap, als vertolker van onze coöperatieve angst, een einde te maken aan het materiële leven van Pim. Toch is het leven van Pim niet voor niets geweest. Hij heeft een opening gecreëerd in het coöperatieve bewustzijn en een aantal van ons zullen zijn boodschap gaan begrijpen en dit platform van heelheid in zichzelf gaan neerleggen. Zij zullen het heilige huwelijk aangaan tussen het mannelijke en het vrouwelijke, het uitgevende en het ontvankelijke, het licht en het donker. Zij zullen de reis maken naar de onderwereld die Pim hun voorgegaan is. Zij zullen sterven en opnieuw geboren worden en in harmonie tevoorschijn komen en in stille triomf een platvorm vormen voor al diegenen die na hen de weg zullen gaan….

Angst

We zijn zó bang om te discrimineren dat we voortdurend discrimineren. Gewoon, omdat we niet eerlijk durven te zijn. Eerlijk naar onszelf en naar anderen. Omdat we bang zijn voor alles wat anders is. De christen is bang voor de moslim, de moslim is evenzeer bang voor de christen. In essentie zijn we bang voor onszelf. Want als we dat niet meer zijn, worden we alleen maar nieuwsgierig. Nieuwsgierig om de onderlinge verschillen te leren kennen. Boeiend, zoveel kleuren in de regenboog toch? Fantastisch dat Nederland een koploper is in tolerantie. Toch mogen we onszelf ook serieus nemen. Trots zijn op onze afkomst. We mogen verwachten dat eenieder aan wie we een open deur bieden, zich inpast in onze cultuur. Dat kan nu eenmaal niet anders. Daarbinnen is voldoende ruimte om de eigenheid van iedere cultuur te blijven leven. Vanuit liefde en respect voor elkaars eigenheid. Laten we dus ophouden met onszelf en anderen te discrimineren. Laten we evengoed ophouden om onszelf gediscrimineerd te voelen.

Waardigheid

De tijd is rijp dat we durven te gaan staan in onze waardigheid. Durven te onderscheiden zonder te denken dat dit oordelen is. Durven om kwetsbaar te zijn. Durven te spreken met de taal van het hart, zo eenvoudig, dat iedereen haar kan verstaan. Durven onszelf te laten aanraken en te luisteren met een open hart naar de mening van anderen, ook al is dat niet onze eigen mening. Durven te leven in een multiculturele samenleving, zonder angst dat we onder de voet gelopen worden en onze pensioenrechten zullen verliezen.

Laten we het als een voorrecht beschouwen dat wij zo welvarend zijn dat we kunnen delen. Laten we het tegelijkertijd vanzelfsprekend vinden dat we niet alleen rechten hebben. Laten we ieder voor zich ons unieke ‘steentje’ bijdragen aan een liefdevolle, kleurrijke, multiculturele en leefbare maatschappij. Laten we eindelijk het verleden eens vergeten, de toekomst loslaten en vandaag die wereld creëren die we graag willen zien. Laten we niet vergelden, maar vergeven en deze unieke situatie gebruiken als een kans om onszelf te verbeteren en daardoor onze bijdrage te leveren aan een betere en liefdevollere maatschappij.

 Om Shanti – Laat ONS vrede zijn
Yasmin