Leven of zijn is niets anders dan onszelf ontdoen van al die ´jassen´die we hebben aangetrokken om onze kwetsbare illusie van een eigen identiteit te beschermen, zodat ons oorspronkelijk gezicht, de zuivere diamant, in haar naakte vorm de wereld in kan schijnen.

1 januari: Rio de Janeiro

Het is zomer in Brazilië en vakantietijd. Het is de warmste periode van het jaar en tegen de avond nog steeds 30 graden. We verblijven in Copacabana met haar wuivende palmbomen en de verkwikkende smaak van Coca Verde (spreek uit: Verdjie – Spaans Berde!) Nee we verstaan geen moer van het Portugees, het lijkt zelfs niet op Spaans! Het water van de zee is bijna warm.
Wat een rust in deze miljoenenstad. Niemand schijnt haast te hebben. We verplaatsen ons met de bus en de metro en staan toch nog vrij onverwacht op de top – aan de voeten van Cristo Redempto tussen een enorme mensenmenigte en het is…. volkomen stil in mij.

Favela

Met Marcelo bezoeken we de grootste Favela van Rio. Alle waarschuwingen vooraf kwamen van horen zeggen en zijn niet doorleefd. De Favela is één grote familie. En natuurlijk zijn er sociale problemen die niet zomaar op te lossen zijn. En die problemen hebben uiteraard met drugs te maken. Maar zolang de politie geen inval doet is het doorgaans heel relaxt in de Favela en ik voel me veilig…

Ouro Preto

Met de nachtbus naar Ouro Preto (het zwarte goud). We logeren in een eenvoudige pousada. Oorspronkelijke ONT-moetingen zonder woorden. Wat een fraai stadje!

Abadiania

Plotseling bevinden we ons 1500 kilometer vanaf Rio – in de buurt van Brasilia – in een klein plaatsje met de naam Abadiania (afgeleid van Abdij!). Geen straatkinderen dus, maar een goddelijke plek om helemaal in te dalen. In de ‘Casa’ laat medium Joao de Deus (Johannes) zonder enige pretentie al 53 jaar lang de wereld versteld staan door 100en mensen te genezen die door de medische wetenschap zijn opgegeven. Ik luister naar een vrouw van 77. Ze ziet eruit als 50. Ze kwam hier volkomen kreupel. Ze loopt sindsdien al weer bijna 20 jaar als een hinde en straalt de levendigheid uit van een KIND.

We willen niet onder de mensen zijn en huren een simpel onderkomen. We trekken ons daar terug in een mantel van stilte. Kamperen onder het afdak, mijmeren in de hangmat en nuttigen eenvoudig zelf bereid en vers voedsel. Af en toe krijgen we Portugese les van Daniel. En waarachtig we beginnen het te herkennen!

De 1e dag dat Joao op de Casa is worden we verwelkomt door een schitterende regenboog. Wat een mooie symboliek! We genieten van het Casa-gebeuren, de ongerepte weidsheid van de natuur met haar gigantische luchten en mooie zonsondergangen. De sfeer is opgewonden en ontspannen. Niets hoeft hier, alles mag. Ik ben hier omdat ik hier moet ZIJN. Ik heb niets nodig – kom niets halen en geniet van alles wat me toevalt.

Waterval

De waterval is een heilige plek. Je mag er niet heen zonder uitdrukkelijke uitnodiging. Ik laat los. Na een week komt er een engel op ons pad. Ze introduceert ons in het geheime ritueel van de waterval. Vanaf NU wandelen we elke morgen door het paradijs met haar ongerepte natuur, haar exotische bloemen en haar vogels van allerlei pluimage. We ondergaan het sacrale ritueel onder de waterval. Ik open mijn ogen en zie een gigant van een vlinder in een turkoois kleed. Mijn hart barst open – hier kan ik eeuwig blijven…

En dan word ik wakker en weet ik dat het tijd wordt om verder te gaan. Er is geen ruimte meer voor gehechtheden. God is immers overal. We zijn klaar hier. We beginnen ons voor te bereiden op de Amazone en boeken een vlucht voor komende week naar Belém…

Note: `Heb elkander LIEF` is de slogan van Johannes

Er is onvoorwaardelijke liefde op deze plek waar iedereen welkom is. In stilte of in beweging. Achter de ogenschijnlijke chaos gaat een wereld van rust en harmonie verborgen. De `gedachte´ Mexicaanse griep heeft hier geen post gevat. Er is geen ruimte voor! Als onze medische wetenschappers Joao zouden zien opereren, met blote handen, ongesteriliseerd keukengereedschap en zonder narcose (niet nodig – gebeurt gewoon) zouden ze hem ongetwijfeld opnieuw aan het kruis spijkeren. Hier in Brazilië zijn de mensen echter nog vertrouwd met de magie van het wonder – de kracht van het ongeziene. Joao pretendeert niets en is slechts een instrument die in alle eenvoud zijn werk doet. Noem het overgave! Hij wordt omringd door een kring van engelen die heling (is meer dan genezing – en is lang niet altijd lichamelijk) vonden op deze plek. Zij begeleiden het proces, bewaken de energie en maken het mogelijk dat hij zijn werk kan blijven doen…

Om Shanti – Tchau
Yasmin

Ps. We lopen in het donker terug naar ons stulpje. Er zitten 2 uiltjes op de weg. Onbeweeglijk kijken ze ons aan…