Zoals elk zaadje water en zon nodig heeft om uit te groeien tot een sterke plant, zo heeft ieder mens aanraking en Liefde nodig om tot volle bloei te komen…

Soms heb ik het gevoel dat we in een boze droom leven. Het begon vrij sympathiek. We waren blij met de intelligente lock-down. Na drie weken begon de euforie over de schone lucht wel een beetje te zakken. We zijn nu bijna drie maanden verder en worden langzaam maar zeker ingepakt in het nieuwe normaal van Mark Rutte en Hugo de Jonge. Waar komt die griezelige wereldwijde eensgezindheid toch vandaan? We horen niets anders meer, zijn doodsbang om te sterven en dat maakt ons stekeblind. Al worden er meer mensen wakker, we denken nog steeds dat het zo’n vaart niet zal lopen…

Zo’n vaart loopt het wel. Zolang we niet naar buiten durven te treden vanwege angst voor represailles, zolang we bang zijn onze baan te verliezen, zal er niets veranderen. Maar onze baan verliezen de meesten toch wel en de droom over een veilige en zekere toekomst kunnen we beter aan de wilgen hangen.
Al kunnen we ons niet verenigen met het nieuwe normaal, we kunnen evenmin terugkeren naar het oude normaal. Het is tijd voor een nieuwe moraliteit, een nieuwe wereldorde, vanuit respect voor onszelf, respect voor onze Moeder en Al wat Leeft.

Hoe komt het dat we deze incubatietijd, voorafgaande aan iedere nieuwe geboorte, niet beter gebruiken. Hoe komt het dat we niet naar binnen keren, onszelf zoeken, bewuster gaan leven.
Niet anders gaan eten, ons gaan bezinnen om de dierindustrie aan te pakken. De helft van de vrachtwagens en auto’s van de weg afhalen, minder gaan vliegen en noem maar op.
Ik praat niet over het preventief slikken van vitamines en mineralen. Daar mogen we het immers niet over hebben. Net zomin als over natuurlijke goedkope geneesmiddelen die sommige artsen aanraden. Zij worden onmiddellijk de mond gesnoerd. De meerderheid denkt nog steeds dat de farmaceutische industrie er is om ons te dienen en dat vaccins volkomen veilig zijn…

Ook al weet ik als geen ander dat vrijheid een innerlijke staat van zijn is die niemand me af kan nemen, ik kan dit alles niet serieus nemen. Ik vind het onbegrijpelijk dat zoveel verstandige en hoogopgeleide mensen dat wel doen. Verlammend en letterlijk adembenemend…

Een vriendin vertelde me 20 jaar geleden dat haar leven zich grotendeels afspeelde in de virtuele wereld waarin de gekste fantasieën werkelijkheid werden. Het was een voorloper van deze tijd. Jezelf verbinden in een relatie is voor velen inmiddels angstaanjagend. De beelden die we hebben gecreëerd over geluk zijn zo irreëel en zo op zelfbevrediging belust, dat weinigen daar nog aan kunnen voldoen. Dus schaffen we maar liever een robotliefde of een huisdier aan. Dieren geven onvoorwaardelijk van hun liefde en vragen niets terug.

Nabijheid voelt bedreigend. Mensen raken letterlijk in paniek als je te dicht in hun buurt komt. Op 1,5 meter kun je niet verkracht worden, kan je portemonnee niet gestolen worden en krijg je ook geen mes in je lijf.  Dat de prijs voor deze vrijheid, deze schijnveiligheid, hoogstwaarschijnlijk een vaccin is, nemen we dan maar op de koop toe. We kunnen ons niet voorstellen dat er mensen zouden zijn die ons willens en wetens beroven van onze vrije wil en ons systematisch willen ombouwen tot bruikbare robots.

Rudolf Steiner zei al in 1917 dat er door vaccins een ras zou ontstaan zonder ziel en zonder geest. Er is niet veel fantasie voor nodig om dat om ons heen te zien. Het menselijke ras, wat het dichtste bij de Bron staat, lijkt er alles aan te doen om de aarde te vernietigen. Het zou onze taak moeten zijn om mee te stromen in haar natuurlijke ritme en de overvloed die zij ons schenkt aan te wenden voor het heil van alle levende wezens.

Een lieve vriendin werkt met mentaal gehandicapte mensen. Zij zijn pure Liefde en leven bij de gratie van aanraken en aangeraakt worden. Mijn vriendin wrong zich in allerlei bochten om het gebrek aan lijfelijkheid te compenseren. Tot afgelopen week. Een van de jongens klom door het raam op zoek naar de politie. Uitsluitend haar grote hart en haar liefdevolle armen konden zijn diepe smart nog een tikkie verlichten

Ouders en grootouders kwijnen weg in verzorging- en verpleeghuizen. Zij kennen hun kinderen en kleinkinderen niet meer zien. Wie zijn wij in godsnaam dat we dit normaal vinden. Wees humaan. Geef ze een spuitje zodat ze zonder angst en zonder lijden naar gene zijde kunnen vertrekken.

Ik denk aan mijn reikistudent en dierbare vriend Everhard in mijn boek Meesterschap voorbij de Dood. Hij had aids, koos voor kwaliteit van leven en stopte met medicatie. Zijn laatste maand mocht ik samen met zijn zus en een vriend nabij zijn. Dag en nacht. Liefhebben, sjekkie voor hem draaien, samen lachen. Bij hem in bed kruipen als hij verdriet had. Hij stierf in vrede en zonder te stikken toen hij 42 jaar jong was. Ik reisde met hem mee. Sindsdien jaagt de dood mij niet langer angst aan. Terwijl ik dit schrijf zit hij op mijn schouder en grinnikt. Hij zou geen pest begrijpen van deze harde wereld…

De aidskliniek in Boksburg in Zuid-Afrika. Wat is het mooi om nabij te zijn, om mensen mee te dragen op hun laatste reis. Jong, verdomd jong. Aids-hiv, net als Eef. En het gezinnetje bij zuster Mary in Geluksdal. Ik zie ons nog samen in bed liggen. Aan mijn rechterzij moeder die aan het sterven is en links en tussen mijn benen de vier meiden. We hielden elkaar innig vast en spraken natuurlijk over de dood als zijnde een nieuwe geboorte. We lieten de liefde stromen zodat moeder rustig kon sterven. Zonder angst, zonder te hoeven stikken van de angst…

Stel je voor, hij zakt voor jouw ogen in elkaar. Hartinfarct. O God, wat nu. Reanimeren mag niet meer. Wat dan. Gewoon dood laten gaan. Maar de man is nog geen 40. Tja jammer dan…

‘Yasmin, mijn moeder is gestorven. Niet aan corona. Toch moest het in het dossier als eventuele mogelijkheid’. Ja ik weet het. Artsen en ziekenhuizen krijgen extra betaald. Een lieve vriendin is arts in Frankrijk. Ze kreeg een telefoontje van haar zorgverzekering. Die wilde een lijst van haar patiënten en van 20 mensen om hen heen. Als ze ook nog telefoonnummers kon scoren, kreeg ze extra betaald. ‘Ik ben toch niet van de FBI’, zei ze woedend

In Afrika gaan de mensen daadwerkelijk dood van de honger. Dat is geen gein. De rampen die daar zullen gebeuren kennen hun weerga niet. Hoe dan ook, Afrikaners zullen het niet in hun hoofd halen om ouders of grootouders eenzaam op te sluiten wanneer zij hulpbehoevend zijn of sterven.
Dit gebeurt ook niet op Curaçao. Dit gebeurt in het rijke westen waar ouderen niet langer bruikbaar zijn. Hoewel we altijd moeite hebben gehad met de dood, werd 80 jaar gezien als een gezegende leeftijd om te sterven. Dankzij corona mag ook dat niet meer. Waarom mogen deze wijze mensen niet zelf beslissen of ze lekker doodgeknuffeld willen worden of liever in isolatie wegkwijnen. Ieder mens heeft Liefde nodig. Zodat de angst gesmoord kan worden in een warme omhelzing. Open ramen, frisse lucht, beweging, gezonde voeding en alle liefde van de wereld…

Ik ga niet op bezoek als aanraken taboe is. Ik heb mijn eigen huisregels. Hier is geen afstand. Ieder die daar moeite mee heeft blijft gewoon weg. En wil je me aangeven, gebruik dan vooral de kliklijn. Dat deden ze blijkbaar al in de 2e wereldoorlog. Hoe teleurgesteld moet je zijn in het leven om jouw vrienden en je buren eraan te hangen. Geld is onze nieuwe God. We gebruiken het om jonge mensen te bestraffen. We beroven hen van hun pure levenskracht door te zorgen dat zij uit angst geen kant meer op kunnen. Wat is er in godsnaam met ons gebeurd…

Nederland hoort bij de eerste golf van 15 landen die dit jaar gaan experimenteren met een gezondheidsapp. Wie weet gaat dan de lock-down versoepelen. Kom me niet vertellen dat het wel los zal lopen. Dat geloof je vast zelf niet meer. En zeg me niet dat ik een complotdenker ben. Iedereen die de dingen anders ziet is een complotdenker. Heel veel waardevol materiaal wordt verwijderd van Facebook en YouTube. Hoezo mensenrechten, hoezo vrijheid van meningsuiting…

‘Jeetje wat ben jij een pessimist zeg’. Eenieder die mij kent weet dat dit een leugen is. Eenieder die mijn kent weet dat ik leef en besta omdat ik grenzen heb overschreden die een normaal mens niet durft te overschrijden. Leven is de kunst van het niet weten. Nieuwsgierig blijven als een kind en alles onderzoeken. De enige manier om te groeien, te evolueren en grenzen te verleggen. We zijn niet op aarde om zekerheden te verwerven. We zijn niet op aarde om in angst te leven. We zijn op aarde om risico’s te nemen. Om het wonder van het leven, zo grenzeloos zichtbaar in het gezicht van een pasgeborene, in volheid te leven en door te geven. Je ziet dit fenomeen ook bij mensen die sterven. Omringd door geliefden kunnen zij vol overgave en in vrede terugkeren naar de Oorsprong…

In alle eenvoud vier ik het leven. Ik maak me geen zorgen over mijzelf. Ik geloof niet in het corona verhaal. Dat deed ik al niet vanaf het allerprilste begin. Ik wist dat we in de maling werden genomen. Wat niet wil zeggen dat er niets gaande is, integendeel. Ik zou zeggen ga eens op onderzoek uit

Toch maak ik me zorgen. Ik kan meZelf immers niet los zien van de wereld in- en om me heen. Alles en iedereen is deel van mij. Ik maak me zorgen over mijn vrienden vluchtelingen. Wat gaan ze in godsnaam met hen doen. Zij zijn niet welkom in Europa. Zij zijn nergens welkom…

Mijn vrienden in Kenia lijden honger. ‘Yasmin we zijn niet bezig met corona. Evenals voorheen gaan mensen dood aan malaria, aids of kanker. Nu noemen ze dat corona. We denken alleen maar aan eten’. Zolang wij kunnen sturen we wat geld. Een druppel op een gloeiende plaat. Miljoenen mensen in Afrika en India zullen sterven van de honger. Juist in die landen waar corona nauwelijks of geen rol speelt, omdat alle voorwaarden voor gezond leven aanwezig zijn.

Wisten jullie trouwens dat er geen corona is in vluchtelingenkampen. Drie keer raden waarom niet. Er is alles wat een mens nodig heeft en wat onze regeringen verboden hebben. Mensen wonen op een kluitje. Zij moeten elkaar voortdurend aanraken. Er is frisse lucht in overvloed. Ze leven en eten sober. Los van stress en oude verwondingen zijn ze veelal kerngezond

Fakkeldragers

We zijn niet op de wereld om ons ego te bevredigen. We zijn op de wereld om haar te dienen. Wanneer we onze trilling verhogen en het donker in onszelf omarmen, verinnerlijken we de kracht van ware Liefde. Ons zijn is voldoende om het kwaad te ontmantelen en de wereld om ons heen te transformeren. We worden fakkeldragers…

Protest

Evenals Gandhi ben ik voor geweldloos verzet. Het lijkt mij wel iets om op een dag en afgesproken tijd de straat op te gaan met niets anders dan het vredesteken. Ook kun je een petitie starten of ondertekenen.