Ik geloof in Liefde. Ik geloof dat het enige virus dat we los mogen laten het angstvirus is. Deze tijd daagt ons uit om wakker te worden. Om niet te denken in tegenstellingen maar in datgene wat ons verbindt, ons Mens-zijn. Alleen vanuit saamhorigheid kunnen we onze handen en harten verbinden en samen gaan staan voor datgene wat we dreigen te verliezen. Zoals Gandhi ons geweldloos voor leefde: Zonder Vrijheid  is er geen Leven en is Liefde onmogelijk…

Op de 19e dag van onze fietstocht voor vrijheid laten we onze verrukkelijke halteplaats Berg en Dal achter ons en beginnen we onze laatste etappe naar Schijndel waarmee we 1000 kilometer vol maken.

Nederland wat ben je mooi. Je rivieren, bomen, bloemen, je dieren, ooievaars, zwanen, rotganzen en meerkoetjes. Het orkest van zangvogels en het nieuwe leven. De wilde zwijnen met hun jongen op onze eerste dag in Otterlo. De betoverende luchten en de frisheid vanaf het moment dat we Brabant achter ons laten…

Spontane ontmoetingen met mensen uit het verleden, zoals Joop in Vierhouten waar ik ooit een lezing gaf. Vrienden die we lang niet zagen, zoals mijn eerste Reikimeisje Myrthe en haar kids en mijn nichtje Monique met wie ik het begin van het Pieterpad liep.

Christien. In haar centrum in Friesland werd mijn boek Oorspronkelijk gedoopt. Sinds die tijd is zij een stukje van mijn ziel, evenals David. Drie dagen dompelen zij ons onder in Liefde…

We worden af en toe geconfronteerd met extreme angsten en vergaande protocollen. Tegelijkertijd zijn er velen individuen en ook restaurants die de opgelegde regels loslaten.

Het was Liefde die Liefde ontmoet. Linda, trouwambtenaar in Elburg en ik kijken elkaar in de ogen en omhelzen elkaar op straat. We delen niet alleen haar heerlijke soep en koffie, maar ook onze harten en onze geheimen. Beiden beginnen en eindigen wij onze dag met Dankbaarheid…

We worden bediend door een prachtige donkere jongen. Ik vraag spontaan naar zijn wortels. Dat is helemaal fout. Ik blijf achter met een dolk in mijn hart. Dit keer laat ik het er niet bij zitten. Ik ga terug, ik deel, heel en word geheeld. Geef hem een kaart van ‘Volk van mijn VOLK’ en adviseer hem om het verhaal van zijn broer uit Sri Lanka te lezen…

In Kampen, waar mijn eerste liefde vandaan komt, voel ik me onwijs thuis. Prachtige ontmoetingen, zoals met Auke. Geboren in USA maar trots op zijn Friese wortels. Hij verloor zijn superbaan en realiseert zich dat het tijd is voor een transitie. Niet naar het  nieuwe normaal, maar naar een nieuwe wereld waarin materie niet de enige God is en waar overvloed is voor iedereen…

Bij een stop onderweg kijk ik bioloog Bennie, met zijn Liefde voor watervlooien en moeder Aarde, in de ogen. Ik stop een kaart onder zijn ruitenwisser en krijg een ontroerende reactie via email…

21 juni zijn we niet op het Malieveld maar leggen we bloemen bij het Gemeentehuis in Steenwijk.

We komen ontelbare mooie mensen tegen. We raken aan en laten ons raken. We worden grenzeloos verwend in Rijssen door Gerrie en Willem. Een diep geraakte Betsy in Zelhem verzorgt een ontbijt compleet met rozen.

We hebben alle soorten weer. Van zeiknat in Zutphen naar keiharde tegenwind. Maar vooral veel zonneschijn…

Nee, het ging niet allemaal van een leien dakje. Zo zit het leven nu eenmaal niet in elkaar. Ik kwam bijna onder een vrachtwagen. Ontweek op het nippertje een paaltje, maar werd liefdevol opgevangen in de zachte bosjes.
Na een overnachting in het Hans en Grietje huisje in Heerde, ga ik door mijn rug. Het enige wat daarna niet echt een probleem is, is fietsen.
Giri rijdt zijn oude fiets in de prak. Deze laatste dag vliegt hij uit de bocht. De fietsenmaker in Molenhoek is dicht maar Eri uit Bosnië met zijn warme uitstraling helpt ons spontaan uit de brand.

En dan is er zomaar op maandag een prachtige plek open waar we koffie drinken, zijn al onze kaarten uitgedeeld en wordt ons pad gekruist door een reekalf. Als dat geen knipoog van het Universum.

Onze wereld is een manifestatie van ons denken. Datgene wat we zaaien zullen we oogsten. Als het resultaat van onze handelingen ons niet bevalt, kunnen we niemand de schuld geven, maar wordt het tijd om opnieuw te zaaien.
Laat je niet in slaap sussen door de media. Durf de kudde te verlaten en vind jouw eigen waarheid. Wanneer je leeft en beweegt vanuit je Hart, voel je niet langer behoefte om te oordelen en zal alles wat ogenschijnlijk tegen je werkt voor je gaan werken… ❤️

Om Shanti,
Yasmin