De aarde is van iedereen

Het boek Volk van mijn VOLK gaat ogenschijnlijk over vluchtelingen. Maar het gaat op de eerste plaats over grenzen. Grenzen die wij westerlingen menen te kunnen trekken om anderen buiten te sluiten. Grenzen waar vele criminele en niet criminele organisaties bakken geld aan verdienen. Grenzen die maken dat er smokkelaars zijn die mensen ronselen en gouden bergen beloven als ze hun land verlaten en op weg gaan naar het beloofde land. Smokkelaars die er niet voor schromen om mensen welke onmogelijke bedragen betalen, bijeengeschraapt door familie en uit familiebezit, neer te schieten. Grenzen die maken dat onschuldige mensen verdrinken in zee. Dat mensen uit pure wanhoop hun organen verkopen voor een habbekrats, welke voor grof geld worden doorverkocht aan rijke cliënten door artsen die het niet zo nauw nemen met ethiek. Mensen zoals jij en ik die als slaven worden verkocht aan rijke landheren, in de prostitutie terechtkomen. Gedeporteerd, vermoord of langzaam maar zeker in de vergetelheid verdwijnen.

Hebzucht komt voort uit afgescheidenheid en creëert grenzen

Kortom, dit alles gaat over grenzen. We denken nog steeds dat wij de aarde kunnen bezitten en afbakenen. Wij denken nog steeds dat wij het recht hebben om de wereld leeg te plunderen en ongelimiteerd te bereizen terwijl we anderen dwingen binnen hun landsgrenzen te blijven.

We zijn vergeten dat wij allen in het verleden ooit migranten waren. Dat wij in tijden van schaarste ons geluk elders gingen beproeven om een nieuw bestaan op te bouwen, een nieuw thuis voor onszelf en onze kinderen…

De vluchtelingen deal

We willen de wereld maar al te graag laten geloven dat het ons gelukt is. Dat we levens kunnen ruilen voor geld. Dat de Turkije-deal werkt. We durven niet te voelen en schijnen niet te begrijpen dat zolang we grenzen optrekken, anderen de mazen zullen ontdekken. Dat criminele organisaties hun geld willen blijven verdienen en smokkelaars niet zullen stoppen met ronselen. Dat de routes steeds gevaarlijker worden en er steeds meer mensen omkomen. Dat niet alleen Athene maar ook Europa inmiddels vol zit met illegale vluchtelingen zonder zorg. Kortom, dat het sluiten van grenzen Europa zal ontwrichten.

We kunnen onze ogen blijven sluiten. We kunnen de schuld neerleggen bij de politiek. Of we kunnen er voor kiezen wakker te worden en onze angst onder ogen te zien. Door ons hart te openen elimineren we onze eigen grenzen. En dat is het begin van de verandering. De wereld is van iedereen…

Alles is verbonden met alles

Of we nu de uitbuiting en de vergiftiging van de aarde nemen, de bestrijding van eeuwenoude natuurlijke geneeswijzen, de farmaceutische industrie, verplichte inenting, mensenhandel, kinderporno, seksindustrie, drugsindustrie, voedselindustrie, straling, het Monsanto-schandaal, de schappen in de winkels die opgekocht worden door groothandels. Het gaat allemaal over hetzelfde, het gaat allemaal over misbruik van macht.

Wake-up call

Verandering begint aan de basis. Durven wij de rol van slachtoffer los te laten. Durven wij op te staan en de verantwoordelijkheid te nemen voor ons eigen leven, ons eigen welzijn. Durven wij eerlijk in de spiegel te kijken waar wij ons aandeel hebben en onszelf aan het belazeren zijn, terwijl we met onze vinger naar boven en naar buiten blijven wijzen. Verheffen we ons boven anderen omdat wij meer bezit hebben, een betere status bekleden, of omdat wij menen dat we verlicht zijn.

Onze moeder

Moeder AardeVerlicht zijn betekent mijns inziens niet dat we met ons hoofd in de wolken leven en ons niet bekommeren om de aarde. Verlicht zijn is in het midden zijn. Is onze voeten op moeder aarde neerzetten en ons verbinden met Al wat Leeft. De aarde, onze moeder, liefhebben en koesteren, zoals wij doorgaans met moeders doen. Daar waar het in ons vermogen ligt haar niet te bevuilen of uit te buiten. Evenmin als haar bewoners.

Kortom, durven we onze schreden te zetten in onze binnenwereld en onszelf in de ogen te kijken. Eerlijk en oprecht. Te besluiten hoe jij in het leven wilt staan, los van wie dan ook.


Maak je niet ongerust

Het leven is vallen en opstaan. Dat is de enige manier om onze lessen te leren. Hij die geen fouten maakt leeft niet. Wees als een kind. Val en sta weer op en ga vrolijk verder zonder oordelen. De wereld mag in spiritueel opzicht een illusie zijn. Zolang wij er in leven kunnen we maar beter ophouden met klagen en ons steentje bijdragen.

De aarde is onze koesterende moeder. Overgave aan haar is de hemel op aarde neerzetten en thuiskomen in onszelf. En diep vanbinnen gunnen we niet alleen onszelf maar ook onze kinderen, alle kinderen en alle volwassenen een liefdevol, evolutionair en leerzaam bestaan. Ja toch?

Ik hou van mij – ik hou van jou
– Yasmin