Dank voor uw liefdevolle antwoord op mijn brief aan Mark Rutte en Hugo de Jonge. Fijn dat u meedenken op prijs stelt en de moeite nam mijn site te bezoeken. Ja, we hebben elkaar nodig. Dat betekent dat de regering niet eenzijdig beslissingen kan nemen en het volk wakker moet worden, zodat er een dialoog kan ontstaan.

De maatregelen die het kabinet in het begin nam zijn begrijpelijk. Inmiddels is overduidelijk dat er geen sprake is van een noodsituatie. Tijd dus voor het opheffen van deze maatregel. In plaats daarvan werkt de regering aan een noodwet. Als die wet er komt is dat het einde van onze samenleving, het einde van de democratie. Dan zijn we in alle opzichten een politiestaat geworden, een situatie waar we hard naar op weg zijn. Dan zijn we niet meer en niet minder dan robots die van bovenaf bestuurd kunnen worden. Dat is het einde van onze evolutie en de evolutie van de planeet.

Als regering kunnen jullie deze maatregelen nemen omdat wij, het volk, lui en gemakzuchtig is geworden en onze macht uit handen hebben gegeven. We hebben onze vrijheid opgeofferd voor de valse schijn van zekerheid. We laten ons injecteren met angst, zijn bang voor de dood, laten ons vrijwillig opsluiten of zijn bang voor represaillemaatregelen: de bekeuring, het strafblad, het verlies van onze baan, onze reputatie, ons ego.

Gezondheid is niet een fysieke kwestie, zij hangt nauw samen met onze manier van denken en onze sociale contacten. Anderhalve meter afstand is fysiek te doen, maar is voor onze gezondheid en geluk een ramp. Liefde is ons levenselixer. Mensen, ja zelfs dieren, gaan dood als ze niet worden aangeraakt. Waarachtig leven heeft met vertrouwen en overgave te maken en is niet zonder risico’s. Je kunt er donder opzeggen dat we er uiteindelijk dood aan gaan. Het is echter niet aan jullie om mensen te behandelen als kleine kinderen. Laat ons zelf beslissen of we in vrijheid willen leven of opgesloten willen zijn.

Volgens Dr. Zach Bush zijn virussen van alle tijden. Zij wijzen ons de weg naar heelheid. Wanneer we het virus niet bestrijden en de natuur haar gang laten gaan, versterken we ons immuunsysteem en verdwijnt het virus vanzelf. Als we al iets moeten bestrijden is het niet het virus, maar de kern van waaruit het virus kon ontstaan: De onbalans in onze samenleving welke door hebzucht is teweeggebracht.

We weten inmiddels dat de gevolgen van de lock-down vele malen erger zijn dat het virus. Het blijkt dat er meer mensen sterven van angst of van een verkeerde behandeling, dan van het virus zelf. De mensen die sterven zijn doorgaans op een gezegende leeftijd. Het zou niet meer dan normaal zijn als zij in vrede konden sterven te midden van hun geliefden. U weet ongetwijfeld dat het onwettig is om mensen tegen hun wil op te sluiten. Het is crimineel en onmenselijk om zo met onze ouderen en gehandicapten om te gaan. Er werd hun niets gevraagd. En laten we het maar niet hebben over wat we onze kinderen aandoen…

Gezonde mensen zijn een bron van vreugde en inspiratie voor anderen, zelfs als hun lichaam mankementen vertoond. Alle genomen maatregelen staan gezondheid en dus ook geluk in de weg. Preventieve maatregelen zoals het inperken van onze bio-industrie en de daarbij behorende luchtverontreiniging, gezonde voeding, vitamines, mineralen, bewegen, sporten, ademen en niet te vergeten knuffelen mogen niet besproken worden. Des te schrijnender als men weet dat aanraking een eerste prioriteit is, de kans op besmetting in de buitenlucht nihil en de zon een vitale bron voor genezing. Geen wonder dat in open vluchtelingenkampen geen corona voorkomt…

We hebben voor de schijn van veiligheid en zekerheid steeds meer vrijheid ingeleverd. Maar de twijfel vreet aan ons. Wat gebeurt er met onze burgerrechten, met onze vrijheid van meningsuiting. Mark, hoe kun je nu toch zeggen dat alles pas weer normaal kan worden als er een vaccin is. Mogen we dat in godsnaam zelf beslissen. Niet dus, als dit inhoudt dat ons de toegang wordt ontzegd tot bepaalde gelegenheden, we niet meer mogen vliegen en vul maar in.

Laten we deze tijd van bezinning gebruiken om al hetgeen ons niet langer dient en voedt achter ons te laten en ons klaarmaken voor een nieuwe wereld, een nieuw moraal, waar Liefde en verbondenheid met Al wat Is en respect voor onze aardmoeder de drijfveren zijn en waar afstand en grenzen geen bestaansrecht hebben…

Volgens Cees Hamelink in ‘Overheid misbruikt wetenschap’, is het overduidelijk dat onze oude manier van leven ons op de rand van de afgrond heeft gebracht. We zullen bereid moeten zijn om alle zeilen bij te zetten en in dialoog te gaan. We zullen op moeten houden met elkaar te beschuldigen. Samen gaan staan voor een samenleving waarin plaats is voor iedereen en evenredig wordt gedeeld. Een samenleving waarin we elkaar niet bestraffen of voeden met angst, maar elkaar bemoedigen om de hoogst mogelijke versie van onszelf omhoog te halen. Een samenleving waarin ieder schakel in de ketting onmisbaar is, waar de regering ons spiegelt en de politie onze beste vriend is…

Het is niet normaal om ons te sturen naar een 1,5 meter samenleving. Het is niet alleen onnatuurlijk, het is onleefbaar. Het mag misschien voor een aantal mensen een vals gevoel van veiligheid geven, maar dat komt omdat we de buitenwereld afschilderen als een onveilige plek en onze kinderen opvoeden met angst en wantrouwen.

We leven in een staat van beleg. We durven niet meer te lachen, laat staan te protesteren. Waar is de oppositie. Waar is de stem van het volk, journalisten, artsen, verpleegkundigen en alle deskundigen.  Wie anders denkt is geen complotdenker maar ziet de dingen gewoon anders.

Ik neem afstand van de 1,5 meter samenleving. Dat is niet langer een samenleving. Ieder mens is autonoom en verantwoordelijk voor zijn eigen welbevinden. Zodra de regering onze verantwoordelijkheid over gaat nemen, kun je niet langer spreken over een democratie. Dan zijn we niet meer en niet minder dan datgene wat wij het meest verfoeien: een politiestaat.

De vraag blijft dus, wie heeft er belang bij dit nieuwe normaal. Doe even normaal! Het volk zeker niet. Wie dan wel?

We leren en evolueren door te onderzoeken en te ervaren. Los te laten wat niet langer bruikbaar is om met frisse moed opnieuw te beginnen. Zoals kinderen dat doen. Nimmer opgeven, vallen en steeds weer opstaan. Op het moment dat we durven toe te geven dat we niets weten, bevrijden we onszelf van een valse identiteit en openen we de deur naar een nieuwe dimensie. Het leven is een wonder, een grenzeloos avontuur.
Uit ervaring durf ik te zeggen dat het leven magisch wordt wanneer we bereid zijn om het in haar totaliteit te omarmen, met al haar vreugde en al haar pijn. Het een kan niet bestaan zonder het ander. Hoe meer we lijden willen uitbannen, hoe meer we zullen lijden.

Onze ziekelijke hang naar zekerheid weerhoudt ons ervan daadwerkelijk vrij te zijn. Godzijdank is het leven niet maakbaar. Liefde is ons enige wapen en onzekerheid is onze enige zekerheid…

Met Hart en Ziel,
Yasmin