Ik ben al weer een weekje terug uit Kenia en het kost me moeite om mijn ervaringen onder woorden te brengen. Ik ben vol, vervuld en aangeraakt en vooral dankbaar voor de ervaring die mij gegeven is. Voor de tweede keer ervaar ik het gevoel van thuiskomen. De eerste keer gebeurde mij dat in India (Boek: Met een Open Hart)

Genieten

Mijn zoon Patrick en vriendin Jolanda vroegen me of ik mee wil naar Kenia om hun project te bezoeken. Ik zei onmiddellijk ja op één voorwaarde: Ik wil in ieder geval een dagje op safari! Ik hoefde niets te doen of te regelen, ik hoefde alleen maar te genieten…

Babyolifantjes

Na een prima verzorgde vlucht naar Nairobi worden we opgewacht door een schitterend mens met de naam Mwasi die voor een weekje onze gids zal zijn. Hij brengt ons naar Hotel Serena – een idyllische plek! De volgende dag gaan we naar David Sheldrick Wildlife Trust. We zijn getuige van het voederen van de babyolifantjes en de ontroerende relatie tussen olifantjes en verzorgers. We voederen giraffen, Jolanda haar lievelingen, krijgen een geweldige rondleiding door een koperfabriek en een heerlijke lunch. Kortom een dag met een gouden randje.

Safari

Daags daarna gaan we op safari. Vijf bijzondere dagen waarvan voor ons alle drie het hoogtepunt ligt in ons verblijf in Sweet Waters. Een privépark wat de hemel op aarde reflecteert. Niet alleen qua natuur, maar ook qua dieren. We zien ontelbare impala’s, gazellen, parelhoenders, maraboes, kraanvogels, bavianen, struisvogels en uiteraard olifanten, neushoorns, buffels en leeuwen, giraffen, olifanten en nijlpaarden en talloze andere diersoorten en vogels. Kortom te veel om op te noemen! Hier een paar dagen verblijven betekent jezelf volledig vergeten en de hemel op aarde beleven!

Mombasa

We bezoeken een tweetal andere parken en vliegen na een weekje naar Mombasa. We nemen onze intrek in Hotel Serena Beach. Ongetwijfeld het meest imposante hotel dat ik ooit gezien heb, gebouwd in Moorse stijl. Wat het zo bijzonder maakt is dat alles, maar dan ook alles, in perfecte harmonie is en functioneert. Ongetwijfeld het resultaat van een goed management.

Little Angels School

Kenia-Little-Angels-AcademyIk geniet met volle teugen van alle schoonheid, zonder me schuldig te voelen. Dat is absoluut nieuw! We bezoeken de volgende dag Elizabeth en haar schooltje in Shanzu. Ze is acht jaar geleden begonnen met 2 peuterklasjes en nu zitten er bijna vierhonderd kinderen op haar Little Angels Academy. Wat een dynamiek! We zitten in de schoolbanken, corrigeren huiswerk, knuffelen ons een ongeluk en lachen veel. Want ondanks de armoedige accommodatie is het pure vreugde om hier te verkeren en naar die vrolijke en onschuldige, zingende en swingende, smoeltjes te kijken. Tussen de middag worden de lokalen geveegd en worden de kleintjes gevoed en op de grond te slapen gelegd. Kortom, hier zie je dat goed onderwijs van levensbelang is voor een samenleving in ontwikkeling. Patrick heeft zijn handen vol om Elizabeth structuur en overzicht bij te brengen. Maar haar vertrouwen in God lost (bijna) alles op…

Strandjongens

Ondertussen ben ik – vroege vogel – elke morgen rond 6.00 uur aan het strand. Ik doe mijn Qigong oefeningen en meditatie en geniet van de zee. Het is een energetisch begin van de dag. Ik sluit vriendschap met de strandjongens. Ik zie ze en respecteer hun. Ze vallen me al snel niet meer lastig. Ik geniet van de vrouwen die hout sprokkelen voor het vuur en met zwaarbeladen hoofden huiswaarts keren. Ja ook hier wordt de maatschappij door vrouwen gedragen! Wanneer het eb is nemen de jongens me mee de zee in en laten me prachtige schatten zien. We exploreren de kusten bij laag tij. Ik bezoek met Kavu zijn Compound in Mtwapa en koop een cadeautje voor zijn moeder. Ik wordt bestormd door kinderen. Ze zijn dol op de snoepjes die we uitdelen. Het is heerlijk om eventjes deel uit te maken van zo’n familie. Kavu en zijn zuster koken een heerlijk maaltijd op paraffine en een van de jongens klimt als een aap in de hoge palmboom om kokosnoten voor mij naar beneden te halen!

Koninginnetje

Wanneer Patrick en Jolanda naar huis gaan, krijg ik dezelfde kamer voor een speciale prijs en dat is perfect. Onze favoriete tafel wordt nu speciaal voor mij gereserveerd. Omar brengt me bloemen en de laatste dag vind ik een fruitmand op mijn kamer. Ik word diep geraakt door zoveel onvoorwaardelijke liefde! De manier waarop deze mensen dienstbaar zijn is niet onderdanig maar voelt heel natuurlijk.
Ik nodig Elisabeth een dagje uit in het hotel. We spelen samen ‘koninginnetje’ en gaan na afloop dansen.
Elizabeth en ik spelen samen in zee. Alex komt voorbij op zijn catamaran en neemt ons mee voor een tochtje naar het rif. Waanzinnig! Later zitten we op mijn balkon te genieten van de brutale, maar o zo geinige, aapjes. Ze komen af en toe zelfs in mijn kamer en weten feilloos de suiker te vinden!
Elisabeth geniet zichtbaar van het uitgebreide buffet: een lust voor het oog en een streling voor de tong. Ze zeurt niet langer over geld.  Ze noemt mij Dada – wat zuster betekent.

Copacabana

Kenia-copacabana-slavenbosIk ga nog een dagje met de jongens van het strand in een houten catamaran de zee op naar Copacabana. We wandelen in een magische sfeer door het slavenbos waar de restanten van de slavenhuisjes staan en Felix – een andere schoonheid – ons zijn boeiende verhalen vertelt. Heb nooit geweten dat het de Arabieren waren die met de slavenhandel begonnen! We eten vis in een simpel restaurantje aan het strand, terwijl Rama, de broer van Kavu, met zijn groep acrobaten ons vermaakt. We steken de rivier over in een bootje gemaakt van een mangoboom, kletsten met de vissers en vervolgen onze tocht te voet in een magische sfeer van krabben en watervogels. Afscheid nemen van de jongens aan het strand. Gafana komt me trots zijn nieuwe kleren laten zien. We voetballen samen en omhelzen elkaar. Ik zal ze missen, deze jongens!

Roeping

De volgende morgen neem ik afscheid van het strand en doe ik een belofte aan de zee: als God het wil (of hoe je deze energie ook noemen wilt) kom ik terug!

Innerlijke glimlach

kenia-katamaranEn dan ben ik op het punt wat mij het meeste heeft aangeraakt. En dat is toch steeds opnieuw de mens. Jeetje, ik heb de halve wereld bereisd. Ik heb geleefd op plaatsen waar blanken niet komen. Ik heb schoonheden van mensen ontmoet, bijna overal. Maar hier overtreft de mens alles. Van arm naar rijk, van jong naar oud, de Keniaan is geboren met een innerlijk glimlach en een gezond gevoel van eigenwaarde. Ze hebben hooguit één zwakte. Ze denken nog steeds dat iedere blanke  hun komt verlossen van hun ellende. Dat is ongetwijfeld een restant van het koloniale verleden maar maakt hun nodeloos afhankelijk.

Veranderen

Maar ook die afhankelijkheid begint te veranderen, vertelde  Thomas mij in het vliegtuig naar Nairobi. Een oproep per sms om geld te storten voor de hongersnood als gevolg van de enorme droogte in het Noorden leverde miljoenen shillingen op in Kenia zelf.

Mogelijkheden

Kenia is een land wat rijk is aan middelen en mogelijkheden. Arbeid kost niets. Een onderwijzer verdient € 50 per maand. Kortom daar waar wij onze grenzen ver overschreden zijn ligt alles in Kenia nog open om te exploreren.

Volwassen

Ik denk er serieus over om voor langere tijd terug te gaan. Als ik hier al wat zou willen doen dan is dat spiegelen vanuit zijn. De Kenianen laten zien hoe mooi en hoe krachtig ze zijn. Ik weet uit ervaring dat ik pas volwassen en onafhankelijk ben geworden op het moment dat ik in mezelf geloofde. Vanaf dat moment werd ik in de ogen van anderen ongrijpbaar. Ik vond mijn humor terug en mijn innerlijke vreugde en paste niet langer in een kader.

Conclusie

Door ons te focussen op datgene wat we niet hebben zien we niet onze verworvenheden, datgene wat we wel hebben. En dat laatste en niets anders is onze ware rijkdom.

Om Shanti,
Yasmin