‘Wetende wat het is om vernederd, onderdrukt en niet erkend te worden, voel ik me thuis tussen deze vergeten groep…’

’s Avonds zijn wij te vinden in de verschillende theestalletjes. We luisteren naar verhalen of hangen gewoon een beetje rond. We raken aan en laten ons aanraken. We worden enthousiast ontvangen en ook genegeerd. Taal is soms een barrière. Het gaat nergens over of plots is er een verrassende diepgang. Wetende wat het is om vernederd, onderdrukt en niet erkend te worden, voel ik me thuis tussen deze vergeten groep . Onze aanwezigheid tovert regelmatig een spontane lach tevoorschijn en verdrijft voor even de donkere wolken in hun hoofd…

Water en sanitaire voorzieningen zijn er niet of nauwelijks. De containers en tenten zijn overvol. De voedsellijnen ongekend lang. Na een periode van regen is het nu berenkoud. De elektriciteit valt regelmatig uit. Sommigen kunnen redelijk omgaan met de spanning van het niet weten. Anderen worden langzaam maar zeker gek en slapen niet meer vanwege het piekeren, de kou of de gevechten in het kamp. Zoals onze jonge Afghaanse vriend. Zijn vader werd kortgeleden vermoord door de Taliban. Hij is nu de man in huis en weet niet hoe hij zijn moeder en zusters moet beschermen tegen het zichtbare en onzichtbare geweld…

Medische zorg is er nauwelijks en ’s nachts al helemaal niet. Of je in aanmerking komt voor medische zorg hangt af van je status.

De grootste frustratie is je spullen die gestolen worden door de Ali Baba’s uit Noord-Afrika waar niemand iets tegen doet. De willekeur rond de afhandeling van de aanvragen.  Sommigen wachten al 22 maanden – anderen hebben binnen 3 weken een blauwe stempel en kunnen naar Athene om hun procedure voort te zetten. Een glas wijn geeft niet alleen warmte, het is een manier om spanning af te reageren. Al is het haram voor moslims…

Hoewel ik mijn ogen niet sluit voor het immense lijden van de mens in kamp Moria, voel ik een diep respect voor de manier waarop zij zich blijven verzorgen en weten te overleven.

In tijden van nood, in tijden van oorlog ontwikkelen mensen een ongekende levenskracht of ze gaan volledig de verdoemenis in…

  • Vergeten groep: volwassen mannen krijgen geen aandacht of medische zorg. Ze gaan er vanuit dat zij bij voorbaat teruggestuurd worden…

In Liefde verbonden
Yasmin