Deel 1. De schande van Europa: Vluchteling als business…

Detentie Kamp Moria Lesbos‘Een terrorist is geen Moslim. Een terrorist heeft zijn geloof verloren’.

– Paus Franciscus in Kamp Moria

‘Gaat Griekenland een groot detentiecentrum worden Yasmin’, vraagt een van onze lieve Griekse vrienden met pijn in zijn ogen. ‘Ik zou willen dat JIJ met alle inzichten die je verzameld hebt de EU een brief gaat schrijven!’ Ik kijk hem aan: ‘Ik ben geen activist, maar een vredesstichter. Maar ik kan niet langer doen alsof het niet bestaat…’

Er zijn plaatsen zoals Kara Tepe waar alles keurig geregeld is. Er zitten meer hulpverleners dan vluchtelingen. Ik zou 90 procent naar huis sturen en ik zou de vluchteling zelf aan het werk zetten. Krijgen ze weer het gevoel dat ze mens zijn…

Als tegenpool zijn er overal plaatsen zoals Moria-Camp. Moria staat symbool voor de schaamte van Europa.

Ook al is het ons niet gelukt om via de voordeur binnen te komen omdat we niet tot een organisatie wensen te behoren, we hebben veel gezien via een achterdeur. We hebben mensen ontmoet uit meer dan twintig landen. Apathische mensen – verdrietige mensen – vrolijke mensen en vooral moedige mensen. Vraag mij niet om medelijden. Dat is mensonwaardig en dat heb ik niet (meer). Ik vertel hen ronduit dat de situatie in Europa alles behalve rooskleurig is en als zij hier niet in vrede met elkaar kunnen leven, ze beter terug kunnen gaan naar de oorlog in hun eigen land. Ze zijn verbaasd en blij met mijn directheid.

Natuurlijk begrijp ik best dat er geen pasklare oplossing is in deze. Maar mensen achter huizenhoog prikkeldraad plaatsen – kortom in een vreselijke gevangenis – waar zelfs de hulpverleners zich massaal terugtrekken, is een aanfluiting voor ons MENS-zijn en voedt onnodig de frustratie.

We kunnen onze angst niet blijven afkopen met bakken geld, waarvan  slechts een klein gedeelte bij de vluchteling terecht komt. As always!

Er is honger – regelmatig geen water – mensen slapen in deze bloedhitte in tenten op de grond en het sanitair is een aanfluiting. En er wordt gevochten om eten – dagelijks. Een tijd geleden hebben de Afghanen de tent van de Pakistanen in brand gestoken. 70 gewonden…

De vluchtweg was voor sommigen een hel, voor anderen een groot avontuur. De droom van een leven zonder oorlog, van het recht om te spreken, hield hen levendig. Die droom ligt in duigen. Behalve de Syriërs en de mensen van Eritrea krijgen weinigen de mogelijkheid om zelfs de eilanden te verlaten. Je moet een plaats als Moria ZIEN om het te kunnen geloven!

Door mensen daadwerkelijk te ONT-moeten zijn ZIJ voor mij geen beelden meer maar levende zielen. Ik heb  een ieder die ik in de ogen keek in mijn hart gesloten. We hebben onze Pakistaanse held Sham zelfs geadopteerd. Hij zegende mij en vroeg mij om hem zegenen toen we Lesbos verlieten. ‘Waarom Yasmin moest ik zo lang wachten om JOU te ontmoeten? Ik heb zoveel liefdevolle mensen ontmoet, maar dit gevoel van opgetild worden en het leven weer onder ogen te durven zien, dat ervaar ik sinds ik jullie ontmoette. Zo anders…’

Te ZIJN met de mensen hier heeft mijn leven enorm verrijkt. Was mijn hart reeds open, het is alleen maar verder open gegaan. Ik ben er niet voor hen. Ik ben hier op de eerste plaats voor mezelf. En als God het wil – Inshallah – dan ga ik terug. Door de voordeur – Moria Kamp in. Mensen leren met elkaar in Vrede te leven.

Onbekend maakt onbemind. Sham vertelt: Ik ben opgevoed met haat naar Israëliërs. Hier ontdek ik dat Israëliërs ook mensen zijn.

Een terrorist heeft zichZelf verloren – heeft nooit zijn innerlijke Bron gevonden die ik Liefde noem…

  • Help mee deze boodschap te verspreiden door deel 1 zoveel mogelijk te delen als je wilt…

 

Ons adoptiekind Sham uit Pakistan
Deel 2. Het drama van Sham uit Pakistan

Wanneer je een iemand doodt, doodt je iedereen
Wanneer je een iemand redt, redt je iedereen
-Sham

Het verhaal van Sham is ontdaan van elk vleugje zelfmedelijden, al zijn zijn emoties duidelijk zichtbaar wanneer hij over zijn ouders spreekt. Hij wil hen beschermen – zij mogen niet weten in wat  voor situatie hij is beland…

De situatie in Pakistan is niet veilig. Daar kun je voldoende over vinden op het internet. Ik beperk me tot Sham.

Een broer van Sham en zijn oom werden vermoord. Anderen werden zodanig gemarteld dat zij ledematen verloren. Wij kennen deze verhalen van Kasjmir, waar de situatie op dit moment volgens Sham erger is dan ooit.

Zijn familie bracht geld bijeen en hij vond een smokkelaar die hem veilig naar Europa zou brengen. In Iran werd hij gegijzeld en gemarteld. De brandwonden van gloeiend ijzer zijn duidelijk zichtbaar op zijn rug en arm. Uiteindelijk wordt hij geboeid en geblinddoekt achtergelaten in de bush. Hij weet zich te bevrijden, vindt hulp en vervolgt zijn reis. Hij komt zonder al te veel problemen Turkije door en bereikt zeven maanden geleden Lesbos. Eindelijk VRIJ! Twee dagen daarvoor worden de grenzen gesloten…

Sham is Moslim en computerspecialist. Hij mediteert en transformeert zijn proces door te dichten.

Zijn lijden is nog niet voorbij

Een groep vrijwilligers opent een prachtig kamp in de bush. Er zitten 1500 vluchtelingen en er zijn geen afscheidingen. Plotseling wordt met Europese gelden de enorme gevangenis ernaast gerenoveerd, inclusief hekken en prikkeldraad. Het bestaande kamp wordt ontmanteld. Vijfhonderd Pakistanen gaan in detentie. Ze zullen teruggestuurd worden naar Turkije. Dat is het einde, weet Sham. Hij vindt uit wanneer de bewaking slaapt en ontsnapt. Met dekens klimt hij over de enorme hoge afrasteringen van prikkeldraad. Hij verschuilt zich een maand in de bush. Wordt in leven gehouden door jongens uit het kamp. Als de detentiemaatregel vervalt keert Sham terug in het kamp via een gat in de afrastering.

Hij laat zich niet voor karretjes spannen. Ik voel dat hij zijn leven riskeert. Maar hij moet doen wat hij te doen heeft…

Na een intens gesprek leidt Sham ons rond Kamp Moria. Het is een afschuwelijke plek. Paus Franciscus noemde het de grootste schande na de tweede wereldoorlog! Sham slaat zorgzaam zijn armen om mijn schouders alsof hij me wil beschermen…

* Sham klaagt nooit. Zijn asielaanvraag voor Griekenland is in behandeling. Hij weet dat hij teruggestuurd kan worden naar Pakistan maar hij wil alleen binnen komen via de voordeur…

Osama uit Egypte is een Lichtje

Deel 3. Veertien dagen Lesbos

Honden, katten en duiven. Ze passen op een natuurlijke manier in het straatbeeld. Evenals de Roma’s, die echter aan hun lot worden overgelaten en in tegenstelling met de vluchtelingen hun kostje proberen te scharrelen door te bedelen. We ontmoeten prachtige Grieken en vrijwilligers van over de hele wereld die ons uitzoeken om hun frustraties over de organisatie te luchten. De Grieken zijn het meest knuffelbare volk wat ik ooit ontmoette en het leven hier is in alle opzichten meer relaxt dan bij ons.

Stralende familie uit SyriaZonder iets te weten kies ik voor Kamp Moria, de hel van Lesbos. We trotseren de enorme hitte en ontmoeten vele mensen buiten de poort of onderweg daarheen. Soms gebeuren er kleine wondertjes:

  • Zoals het gezin uit Syria die we stimuleren zich te verplaatsen naar Kara Tepe. Wanhoop transformeerde naar vreugde.
  • Haslo uit Guinea met zijn open hart die zijn kinderen wil vertellen hoe het leven in Europa is.
  • Basil uit Jordanië die een spirit heeft waar de wereld op kan drijven. We eten samen met zijn Syrische vrienden in Kara Tepe – uiteraard met de hand.
  • Osama uit Egypte die zijn gezinnetje achterlaat om werk te vinden en voor hen te kunnen zorgen. Hij noemt me zijn leraar en probeert zoveel mogelijk Engels te leren tijdens de maaltijd die we delen. Hij wil naar mijn broer in Italië. ‘Please, neem me mee op de boot’, zegt hij. Helaas is zelfs dat niet mogelijk.
  • Jafar uit Afghanistan ontsnapt naar ZwitserlandOnze vriend Jafar uit Afghanistan heeft samen met zijn broer de tocht onder een vrachtwagen overleefd en is veilig in Zwitserland aangekomen – godzijdank!

 

Deel 4. Het oude ziekenhuis

Terug in Pireaus worden we overvallen door de hitte en de vervuiling van de stad. We krijgen te horen dat we beter niet naar het oude ziekenhuis kunnen gaan in het Hart van Athene waar onze vrienden zitten omdat het project is overgenomen door de Mafia. We gaan. Onze vrienden zijn zonder uitzondering reuzeblij om ons te zien. Maar de spirit lijkt verdwenen. De matheid is zelfs toegeslagen bij Fatia, de ongeslagen power van Pireaus…

 Hothefa-is-14-en-ik-we-spelen.Wat een drama! Het project dat werd opgestart door een Engels koppel aanvankelijk voor Syrische gezinnen na de sluiting van Pireaus, is overgenomen door Syrische jongeren die de voedselvoorraden en medicijnen die door vrijwilligers bijeen worden gebracht stelen en omzetten in drank en drugs. Er is al dagen geen eten. Morgen zullen we samen eten en nemen we geld mee voor onze families die het zwaar hebben. Ja, Samir denkt er zelfs over om met zijn gezin terug te gaan naar de oorlog in Syria na meer dan een half jaar hier in Griekenland vast te zitten en nergens heen te kunnen. Ook niet naar zijn dochter in Duitsland. Het leven is hier te hard en te uitzichtloos, zegt hij…

Amerika en Rusland zijn de boosdoeners, volgens Sham. Zij creëren vluchtelingen en zadelen daar vervolgens Europa mee op.

Hoe dan ook, er vindt een enorme volksverhuizing plaats. Goedschiks of kwaadschiks, we zullen elkaar moeten leren respecteren en verdragen. De enige weg daar naar toe ben ik ZELF…

Elke dag opnieuw aangeraakt tot in mijn Ziel,

Salwa uit Syrie en ik houden van elkaar

Om Shanti – Yasmin
 

 

 

 

Agenda
Boeken
– gratis dowloaden E-boeken Yasmin Nederlands/Engels
– OF bij: Bol.com
   Video Yasmin Non-dualiteit – ‘Zonder wrijving geen glans…’

 

 

 

Share

22 comments to Deel 1. De schande van Europa: Vluchteling als business…

  • Ruerd Visser

    Lieve Yasmin, jij zoekt ze op. Jij gaat dat aan. Waarvoor veel mensen je dankbaar zijn. Ik maak ze hier mee, en heb zo nieuwe vrienden leren kennen. Maar ook de teneur van veel mensen hier ontgaat me niet. Daarom schreef ik het gedicht te echt voor woorden:

    We hebben het vaak wel bekeken op de tv,
    en we denken er het onze van.
    En dan opeens komen er die vluchtelingen,
    uit al die verre landen ook hier.

    Echt levensecht in beeld,
    en opeens is er geen afstandsbediening,
    om effe snel te zappen.
    Opeens is er geen uit knop meer.

    Want hier zijn ze levensecht,
    echte mensen, met echte verhalen,
    en echte trauma’s.
    Zo verdomde echt,
    dat menigeen er bang van wordt.

    En nee nu is er geen afstandsbediening meer,
    en nee er is opeens geen uit knop meer.
    En nee we kunnen niet zomaar meer effe zappen.
    En nee we kunnen er niet meer omheen.

    Want ze zij hier echt, levensecht in beeld.
    Hier op straat, terwijl menigeen over `die asielzoekers` praat.
    Want ze zijn echt hier,
    als echte mensen van vlees en bloed.

    Ze zijn niet meer iets wat van de beeldbuis spat,
    en wat je met de druk van een miezerig knopje
    kunt laten verdwijnen.
    Nee ze zijn hier echt, zo verdomde levensecht in beeld,
    op straat en waar ze verder ook maar mogen zijn.

    Echt, echter als woorden kunnen uitdrukken,
    zijn zij hier aanwezig.
    En daarom zijn wij bang,
    want ze hebben ons in de tang.

    Door hun echtheid,
    staan wij voor een keuze….

    Boomkoning Ruerd

    • Yasmin Verschure

      Lieve Ruerd.
      Zo mooi en zo waar. Als we onze angst onder ogen durven tezien en ons hart openen is elke ontmoeting a doorway to heaven.
      3

  • Yvonne

    Lieve Yasmin en Giri

    Moed kracht en schoonheid ontmoeten elkaars goddelijke bronnen. Alleen in overgave ontluiken menselijke eenheidskrachten die diep in ons geworteld zijn. Je beschrijft dit weer zo wonderbaarlijk. Diepe intense ervaringen, zonder je door medelijden en machteloosheid te laten pakken. Jullie zijn is zo menswaardig, zo puur en liefdevol.
    Namaste namaste with a lot of love ❤️
    Yv☀️nne

    • Ja lieve Yvonne, het is maar al te waar. Een mens groeit tegen de verdrukking in. Evenals alles in de natuur. Na maanden droogte bloeit hier de boukanville uitbundiger dan ooit. En als ik naar mensen kijk zoals Sham, dan zie ik dat hij zich door pijn en lijden heeft gerealiseerd tot een schijnende persoonlijkheid en een voorbeeld voor allen… Love you <3

  • Marleen

    Dag Yasmin,
    Wat ontzettend goed dat jij daar naar toe bent gegaan. Om een beetje menselijkheid terug te brengen. Ik heb er ontzettend veel respect voor.
    Denk zelf ook vaak aan hoe ik mijn steentje kan bij dragen maar het paralyseert me, het lijkt ondoenlijk – ondoenlijk…

  • Ha lieve Yasmin, juist door wat men mee maakt, kan de moed en kracht zich optimaal ontwikkelen ja. Verdriet en pijn ligt naast de liefde om deze in onszelf te ontwikkelen..
    dat weten we.
    Toch zijn de wegen die velen moeten gaan behoorlijk heftig .
    Fijn dat jullie die liefde brengen om vol te houden, bedankt en veel liefs

  • Sjonnie

    Lieve Yasmam & Giri…
    ik weet niet wat te zeggen wanneer ik dit lees, maar wil graag laten horen dat ik het lees. Denk veel aan jullie…

  • Elisabeth Van den Bedem

    Lieve Yasmin,

    Het enige wat ik kan zeggen is;
    Respect..diep respect!

    Veel liefs en een knuffel aan jullie allen,
    Elisabeth

  • Lieve Yasmin ,
    Met Groot Respect voor wat jij & je partner Giri allemaal doen daar op de Griekse eilanden, maar ik ben de ellende, de angst en de twijfel werkelijk voorbij en luister alleen nog maar naar dit soort schitterende berichten en deel ze Wereldwijd,ter Info, Hoop ende Verwachte Grote Veranderingen van de Dingen die gaan komen. Samen maken we deze wereld een heel stuk Mooier, ieder op zijn/haar eigen unieke manier !
    In Liefde en de Vrede van het Hart met
    Warme knuffels voor jou en alle vluchtelingen
    van Anne Westenbrink.
    Tip ga eens naar http://www.paoweb.com en http://www.whoneedslight.org/current-messages-english-2/

  • Muna

    In Liefde en Respect voor alles wat jullie daar voor andere mogen betekenen en zij voor jullie. Liefs, Muna

  • Yvonne

    Lieve yasmin.
    Wat een puurheid spreekt uit jouw woorden.
    “De oorlog in jezelf overwinnen !
    1En dat je ook daar de schoonheid in mensen ziet.”
    Dat van de oorlog lijkt mij een pittige klus…..
    Als ik bij mezelf naar binnenga kom ik daar ook stukken van tegen.
    Maar de schoonheid van mensen kwam ik ook in de meezt erbarmelijke situaties in India tegen. Dat is de kracht van de mens! Zeker van kinderen.

    Mooi dat je dit weer zo zichtbaar maakt en gewoon BENT.
    Xxxxx yvonne

  • Eva van Meegen

    Lieve Yasmin en Giri,

    Wat ben ik dankbaar dat jullie daar zijn de MOED, Kracht en de SCHOONHEID zien in vele mensen en ik hoop dat er op de een of andere manier de ogen geopend worden in zoveel blindheid.
    Ik buig diep voor jullie en de mensen die daar zijn wat een grootsheid en respectvol naar jullie zelf, en wens jullie KRACHT om alle omstandigheden liefdevol te blijven omarmen. Dikke knuffels Eva.

  • Johannes Bikker

    Al die mensen, die met elkaar in conflict zijn, allemaal kinderen van God. Wat heb je dat goed door. Ik sta verbaasd en ook weer niet over de rust waarmee je de ontmoetingen aangaat. Wel je vult je ambassadeurschap van God met verve!
    Liefs, Johannes

  • Joke

    Als alle miljarden boetes die de pharmacy betaald (!)om hun chemische rommel op de wereld te kunnen zetten nu eens besteedt zou worden voor dit soort projecten of , nog beter, de oorlog te stoppen….
    Ik blijf hopen.

    Lieve groet en kracht voor jullie,
    Joke

    • Lieve Joke,
      Al het geld van de wereld zal de oorlog niet stoppen. Er is slechts EEN manier om de oorlog buiten ons te stoppen en dat is om de oorlog IN onszelf op te lossen…
      Lieve groet,
      Yasmin

  • Heb het op Facebook gehad je bericht Yasmin, met toelichting. Geweldig wat jij overal om je heen teweeg brengt, en zichtbaar maakt. Kostbaar. Een waar Licht overal waar je komt.

    lieve groet Kagib

  • Lieve Yasmin en Giri,
    jullie hebben een hoop verdriet en vertwijfeling gezien en ervaren. We kunnen alleen met z.n allen hopen dat alle vluchtelingen van welk land dan ook eens de rust zullen krijgen die ze verdienen.

Leave a Reply