Overgave in vertrouwen

‘Vertrouw op Allah, maar bind wel je kameel vast…’ 

Gouden Kalf

We hebben ons vertrouwen veelal gesteld op een denkbeeldige werkelijkheid. We geloven in een God die de onzichtbare wereld draaiende houdt en we hebben ons geld verheven tot een zichtbare God en daar een bepaalde waarde aan toegekend. En zie, het gouden kalf wat we al die tijd aanbaden, blijkt een namaakkalf te zijn. En in plaats dat we ons afvragen waarom we zo nodig dat kalf moesten aanbidden en niet durfden te vertrouwen op onze innerlijke Bron, proberen we een schuldige te zoeken. God lukt in dit geval niet, dus nemen we de banken, de regering, etc. We zijn doorgaans nog steeds niet bereid om onszelf en onze alles verslindende hebzucht ter discussie te stellen.

God’s Wil

Ik zag laatst een koppel op TV, zij waren aangesloten bij een sekte. Ze kregen elk jaar een kind want dat was Gods wil. In plaats van gewoon een betaalde baan te nemen, vestigde de man zijn hoop op God die hem en zijn gezin wel zou redden. Slechts hopen dat het straks wel beter zal gaan, zonder enige actie te ondernemen, bleek ook in dit geval hopeloos! Het had tot resultaat dat het gezin was afgesloten van gas, elektra en water en de kindjes nauwelijks iets in hun hongerige buikjes hadden…

Verlossing

We maken een cliché van God en verheffen dat tot werkelijkheid. Voorheen beloofden de kerken ons verlossing uit de hel als we ons bij hen aansloten en dat werkte fantastisch. De kerken zaten vol want niemand wilde naar de hel. Nu deze God –godzijdank- zijn macht over ons schijnt te verliezen, hebben we blijkbaar een andere macht nodig om ons niet in de hel te laten belanden. Hoe dan ook, ook deze macht is niet onfeilbaar, de credit-crisis vertegenwoordigt voor velen de hel.

Wankel fundament

Allerlei zorgvuldig weggestopte angsten steken nu de kop op. We hebben ze tot nu toe overschreeuwt, wilden of durfden ze niet te voelen, maar dat lukt niet meer. Afijn, we kunnen niet langer ontkennen dat we onze werkelijkheid op een wankel fundament hebben gebouwd.

Werkelijkheid

In wezen bestaat onze werkelijkheid uit beelden die we eerst creëren in ons hoofd en waar we een bepaalde waarde aan toekennen. Als dat beeld niet meer blijkt te kloppen stort onze hele –denkbeeldige- wereld in elkaar. De meesten van ons zijn nog niet zover om in te kunnen zien dat die beelden niets met de werkelijkheid van doen hebben. De werkelijkheid is voor ieder mens weer anders. Het is datgene wat wij waarnemen –ons beeld– onze eigen creatie.
Als we onze hoop gevestigd hebben op de wereld buiten onszelf, dan bevinden we ons naar alle waarschijnlijkheid nu zelf in een crisis. Wanneer we onszelf niet langer gek laten maken door de media en richting durven te geven aan ons eigen leven, dan zullen we niet daadwerkelijk wakker liggen van datgene wat er nu gebeurd. Dan doen we dingen waar we meenden recht op te hebben gewoon wat minder vaak en zijn we dankbaar voor datgene wat er is, ook al is dat anders dan wat we dachten dat er zou moeten zijn.

Kinderlijke verwondering

We kunnen de wereld niet veranderen, we kunnen wel onze ideeën over de werkelijkheid veranderen. Wanneer we niet langer verwachten dat de ander het maar moet doen, stappen we uit wereld van onmogelijkheden in een wereld vol nieuwe mogelijkheden. Een wereld van kinderlijke verwondering, een wereld van goddelijkheid en creatie, een wereld van ZIJN.
Het is een goed idee dat we het beeld van God zoals we dat gecreëerd hebben de deur uit doen. Het is prima dat we de macht die we uit handen gegeven hebben aan derden, in eigen hand gaan nemen. Het is de hoogste tijd! Hoe schokkend om een vader die 17 jaar de wil van zijn comateuze dochter probeert te vervullen, beschuldigd te zien worden als ware hij een moordenaar. Het is zo eenvoudig om voor rechter te spelen! Oordelen komt voort uit afgescheidenheid; je vindt dat jij het beter weet. Is reuze gemakkelijk wanneer je niet in die situatie verkeerd! Ja, we weten het doorgaans maar al te goed voor anderen.

Liefde

God is Liefde en omvat alles in Zijn Liefde. Aangezien er niets buiten God bestaat zijn wij allen tezamen één en dezelfde God. En als we dat waarachtig beseffen dat weten we ook dat er geen enkele kracht buiten ons is die het Leven schept. Dan doen we allen tezamen van moment tot moment. We kunnen vanaf NU besluiten om een andere werkelijkheid te creëren. Geluk wat afhankelijk is van geld is kortstondig. Innerlijk vrede is een verworvenheid die alle tekorten doet vervagen. Er is zoveel om dankbaar voor te zijn. Dat woord is trouwens een beetje uit de mode geraakt; dankbaarheid…

Passie

Het was een waar geschenk dat ik even deel mocht uitmaken van het slotakkoord van een prachtige jonge vrouw die haar passie in alle opzichten heeft geleefd. Toen zij haar doodsvonnis hoorde stond ze natuurlijk niet te juichen. Ze deelde haar twijfel en haar vreugde en was een lichtje voor iedereen om haar heen. Haar leven maakte dat ene verschil. In volle pracht lag ze opgebaard, tussen een zee van witte bloemen, naakt zonder namaak. Geen creditcrisis kon de goddelijkheid van dat moment bezoedelen. Iedere aanwezige werd in haar essentie aangeraakt. Heel de omgeving vibreerde op haar Liefde. Alle uiterlijke verschillen hielden op te bestaan. Oost en West werden voorgoed verbonden. Alleen dat wat ECHT was bleef…

Menselijk

Het is natuurlijk te gek dat we eerst dood moeten gaan om kwetsbaar te mogen zijn. We kunnen er beter maar meteen mee beginnen. Gewoon onze plek innemen en ons niet laten meeslepen door de massahysterie. Ons niet laten leiden door angst, maar door Liefde. Met een glimlach de wereld gadeslaan, luisteren naar datgene wat het kabinet en anderen te zeggen hebben, om vervolgens ons eigen plan te trekken.

Vertrouwen

Ongetwijfeld zal er een hoop onzin gaan verdwijnen. En daar waar dingen verdwijnen kunnen nieuwe bloemen verschijnen. Creaties waarvan we nog geen flauwe notie hebben. Het is de kunst om een nieuwe wereld te dromen en toch onszelf niet vast te klampen aan dat wat komen gaat, maar volledig in ieder moment aanwezig te zijn.

Angst

Als ik dit proces vertaal naar mijn eigen leven, dan was het nogal weer een stap om me voorlopig terug te trekken uit de schijnbare wereld van de activiteit. Dit keer niet te wachten tot mijn lijf me vloerde maar geheel vrijwillig die keuze te maken. Zeker nu ik alleen ben en me achter niemand kan verschuilen. En natuurlijk bracht dat angst omhoog. Angst die de meeste mensen al bij voorbaat zou weerhouden om te doen wat ze voelen dat ze doen moeten. Angst voor de leegte, angst voor het totale ALL-een zijn. Hoe dan ook die leegte is een noodzakelijk ingrediënt om nieuwe dingen geboren te laten worden. En zoals ik al vaker heb gezegd zijn angsten doorgaans denkbeeldig. Je gaat fantaseren over wat er zou kunnen gebeuren. En als het moment er dan is en je durft je angst te doorvoelen –nee niet wegstoppen alsjeblieft- dan blijkt die angst er niet meer te zijn en is er alleen ruimte, grenzeloze ruimte…

Ruimte

Door deze ruimte kom ik nog in diepere lagen van mezelf. Nee, geloof me, het leven is niet altijd gemakkelijk, integendeel, maar wel boeiend. Er zijn geen snelwegen naar God, er is hooguit de bereidheid om de weg te bewandelen, stukje bij beetje. Er is geen einddoel, hooguit steeds opnieuw een nieuw begin. Ik kan alleen maar zeggen dat ik voor dit moment de juiste beslissing heb genomen. Dat ik meZELF nog dieper veranker in mezelf, zodat ik klaar ben voor dat wat komen gaat, al weet ik niet wat. En te midden van dat alles is daar die eeuwige Bron van Vrede. En soms sta ik op en lijkt dat gevoel ineens weg te zijn. Maar ook al is die vrede er in wezen altijd, het is eveneens een illusie om te bedenken dat ik die vrede ieder moment zou moeten ervaren.

Onaantastbaar

Het leven is voortdurend verandering, zekerheid is stilstand en betekent de dood. Het maakt ons passief en berooft ons van onze goddelijkheid; onze drang om te scheppen. Als ik mijn werkelijkheid uit het verleden nog met me mee zou dragen, dan zou ik nog steeds zitten te wachten tot God en/of de maatschappij mij zou bevrijden, al weet ik inmiddels niet meer waarvan. Dan zou ik deel uitmaken van de massa en met een beschuldigde vinger naar anderen kunnen wijzen. Lekker gemakkelijk. Je verheft jezelf tot een vorm van onaantastbaarheid. IKIK en IKKE.
Helaas, zo zit mijn wereld niet meer in elkaar. Als ik mijn geld op de verkeerde bank heb gezet omdat ik meer rente wilde, nam ik vrijwillig een risico wat een ander voor mij niet op hoeft te lossen. Dat zijn de regels van het spel. Wie zijn gat verbrand moet op de blaren zitten, de enige manier om dingen waarachtig te ervaren en te leren, er is helaas geen andere.

Spelregels

De spelregels op aarde moeten af en toe wat aangepast worden. Als wij dat niet vrijwillig doen, helpt de natuur ons graag een handje. We hebben het spel tot nu toe vrij eenzijdig gespeeld. De andere helft van de wereld is nu aan zet. Dus trekken wij onze broekriem wat strakker aan, zodat die van hen wat losser kan. Nou dat lijkt me wel een eerlijke verdeling…

We krijgen weer ruimte om vreugde te beleven aan eenvoudige dingen. Niet de dure vakantie is nog onderwerp van gesprek, maar we nemen weer tijd voor elkaar, koken zelf onze maaltijden en doen samen de afwas. Dit blijkt plotseling geweldig inspirerend en minstens zo avontuurlijk te zijn als eten in een duur restaurant of een verblijf in een vijfsterrenhotel. We mogen gewoon weer nieuwe werkelijkheden gaan ontdekken en dat kan pas als we bereid zijn oude ideeën en overtuigingen los te laten.

Moedigen

Alleen de hele moedigen onder ons, de avonturiers, de rebellen, afijn mensen die durven te leven met de zekerheid van de onzekerheid zijn bereid deze weg te gaan. Want de massa wentelt zich in het stof en voelt zich slachtoffer van de omstandigheden die zij zelf hebben gecreëerd. En ook dat is goed. Ook dat is deel van het spel. We mogen -godzijdank- zelf bepalen aan welke kant van het toneel we wensen te staan in deze denkbeeldige, maar o zo mooie wereld!

Om Shanti
Yasmin
– Lente 2009

 

Share