Het leven is niet maakbaar

RivierWanneer we een rivier haar natuurlijke stroom ontnemen zullen we naar verloop van tijd inzien dat we de rivier haar vruchtbaarheid hebben ontnomen. We kunnen niets anders doen dan de rivier haar natuurlijke stroom teruggeven…

Het afgelopen jaar is een bewogen jaar geweest. De vraag van derden om een boek te formeren van de verhalen welke ik publiceerde op Facebook, heeft in alle opzichten het uiterste van mij gevraagd. Er is een reden dat ik ja zei en dat het boek uiteindelijk in alle zuiverheid opnieuw geboren kon worden…

Het leven is niet maakbaar

Al is mijn lijf nog steeds herstellende, mijn spirit is ruimer dan ooit. Vanaf het moment dat ik zei: ‘Ik laat los – ik laat God’ volg ik mijn innerlijke impulsen, ook al voelen die niet altijd logisch. Vreugde en innerlijke vrijheid worden verworven bij de gratie van pijn en lijden. We zijn op aarde om onze eigen waarheid te vinden, los van opvoeding, cultuur en religie. Kortom, we zijn op aarde om inzicht te krijgen in het mysterie dat Leven heet.

Ik loop altijd hand in hand met de dood. Als we haar niet kunnen omarmen, zullen we nooit begrijpen wat Leven is, wat waarachtige Vrede is.

De vluchteling confronteert ons met de dood. Die moet je dus hardgrondig bestrijden. Dat hebben we gedaan.  We hebben grenzen gesloten en muren opgetrokken. We sluiten onschuldige mensen op alsof zij misdadigers zijn. We dwingen hen om nog gevaarlijkere routes te nemen, waardoor er nog meer sneuvelen. We zien hen als slachtoffers en maken hen afhankelijk. We zijn bang! Bang voor het leven, bang voor de dood. We zijn bang de controle te verliezen en willen dat het leven duurzaam is.

Diep vanbinnen weten we dat we onszelf voor de gek houden. We vluchten in vergetelheid. Alles lijkt beter dan te durven zijn in het moment, te voelen en te omarmen…

Helaas, we kunnen de loop van ons leven niet keren. We worden ziek, we worden uitgekotst, aan de kant gezet, kortom we verliezen onze controle. Blijkbaar de enige manier om tot overgave te komen…

Het boek ‘Volk van mijn VOLK’ – ‘One Love – One Tribe’…

Raakt diep vanbinnen en roept tegelijkertijd heftige weerstanden op. Mensen die het lezen zijn verbaasd: ‘Wow geen enkel oordeel, geen greintje medelijden. Dit boek zou iedereen moeten lezen. Het is een masterpiece, de belichaming van al je vorige werk…’

Ik begrijp

Dat jij genoeg hebt van alle ellende in de wereld. Je hebt al genoeg aan je hoofd en kunt niet iedereen redden. Maar uiteindelijk gaat het niet om de vluchteling. Het proces gaat over macht en controle. Over inzicht en mens zijn. Over de voortgang van deze planeet. Over grenzen die niet getrokken mogen worden omdat er in wezen geen grenzen bestaan…

Iedereen is deel van het AL. In het grassprietje is dezelfde goddelijke essentie aanwezig dan in jou en mij. Hier op aarde maken we deel uit van het spel der illusies. Het spel van licht en donker. Op het moment dat ik iemand in de ogen kijk en me werkelijk verbind, verdwijnt mijn angst als sneeuw voor de zon. Er is niet langer een ander. Alle oordelen en alle machtspelletjes houden op te bestaan…

We zijn allemaal op de vlucht. Sommigen omdat er geen andere keus is. Anderen omdat zij niet willen voelen. Waarachtig leven vraagt om stil te zijn. Om te doorvoelen en te omarmen. En plotseling blijkt er niet langer iets om bang voor te zijn. Zelfs de dood is overwonnen op het moment dat we innerlijk vrij zijn…

Of het boek nu gaat stromen of niet, het hele proces heeft me ongetwijfeld weer een stapje dichter bij God gebracht…

Ik omarm alle meesters op mijn pad in dankbaarheid,
Yasmin

 

Filmpje van onze laatste reis

 

 

Share

6 comments to Het leven is niet maakbaar

Leave a Reply

  

  

  

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.