Het uur van de waarheid

Het uur van de waarheid

Leven is het meervoud van Lef. Leven betekent risico’s nemen en gebaande paden verlaten om nieuwe werelden te ontdekken.

Sinds we de verbinding met God, de Bron van alle Liefde kwijt zijn, zijn we de verbinding met onze goddelijke natuur kwijtgeraakt. We voelen niet langer de samenhang der dingen. Niet alleen is alles en iedereen in het universum met elkaar verbonden, elke daad, elke gedachte heeft haar weerslag op de totale zichtbare schepping.

Een bewust mens realiseert zich dat wij in het rijke westen voornamelijk bezig waren met ikke, ikke en de rest kan stikken. Er leek geen grens aan datgene wat we materieel konden verwezenlijken. Bracht ons dat gelukzaligheid? Nou nee, niet echt. Daarvoor gingen we de wereld in, naar India, de arme negerkindjes of de vluchtelingen. Zij hebben blijkbaar iets wat wij vergeten zijn. Ik noem het levenskunst.

Tijdelijk behuizing

Het lijden wat zich op dit moment manifesteert komt voort uit het feit dat we onszelf steeds meer identificeren met onze uiterlijke verschijningsvorm en niet met datgene wat onze tijdelijke vorm in stand houdt: ons innerlijke lichaam, het levenslicht ofwel onze ziel. Op de weg die wij bewandelen zijn we volledig vergeten wie we zijn en vertrouwen we kritiekloos de berichtgeving die niets anders beoogt dan ons volkomen in de ban van de angst te houden, zodat we ons gewillig in zullen lijven in het grotere plan.

Alles gaat voorbij

De peilloze leegte die we voelen is op geen enkele manier met materie te vullen. Onbewust hebben we onze huidige situatie gecreëerd om wakker te worden, zodat we de weg naar huis terug konden vinden. De weg naar binnen, waar het koninkrijk Gods al die tijd geduldig ligt te wachten totdat wij onszelf waardig genoeg vinden om haar te betreden.

Zie mij

We zijn voortdurend bezig om erkenning te zoeken in de buitenwereld. Ondanks onze uiterlijke weelde is het gat in ons binnenste een bodemloze put die we proberen te vullen met goederen, vermaak, de schijn van onwaarachtig leven en valse spiritualiteit. We blijven de rol spelen die onze ouders, opvoeders en maatschappij van ons verlangden: ‘Zorg dat je iets bereikt, want op jezelf ben je niets’. Het intense lijden wat dit met zich meebrengt was slechts één ademhaling verwijderd van de situatie waarin we nu zijn beland.

Ontsmetten, afstand houden, mondmaskers, testen, registratie, vaccinatie. Allemaal vormen van onreinheid, van imperfectie, welke naadloos aansluiten bij het zondige en onwaardige zelfbeeld wat de meesten van ons hebben gecreëerd. De onderliggende emotie is: ‘Ik ben niet goed genoeg. Ik kan niet voldoen aan wat jullie van mij verwachten. Ik ben zelfs niet in staat een normale griep te overleven. Het leven is te pijnlijk. Geef me medicatie en drugs zodat ik niet hoef te voelen hoe mislukt ik ben’.

Apartheid

In het afgelopen jaar zijn we zo gewend geraakt aan deze regels, dat velen er heilig in geloven. En zo hebben we twee nieuwe kerken gebouwd. De kerk van de kreupelen en de kerk van de volmaakten. De volmaakten zijn zij die het oude normaal niet los kunnen laten en zich keurig naar de regels voegen. Zij krijgen bonuspunten in de vorm van zoethoudertjes.
Ben je wakker genoeg dat je jezelf indien mogelijk aan de maatregelen onttrekt, je niet vrijwillig laat testen, laat staan vaccineren, dan behoor je tot de kreupelen, ofwel de outcast. Dan is het jouw schuld dat gezonde en kwetsbare mensen ziek worden. Hoe ongelofelijk dat moge klinken, de meeste mensen geloven daar inmiddels heilig in. En probeer daar maar eens mee te leven.

De ware weg

De enige weg die we kunnen bewandelen is de weg naar binnen om te voelen wat onze waarheid is. Jouw voertuig is een prachtig instrument dat feilloos reageert op datgene wat jij erin stopt. Ik heb het niet alleen over datgene wat je eet, maar veel meer over dat wat jij denkt. Velen van ons begrijpen niet dat gedachten krachten zijn die zich ter plekke manifesteren. Ik heb her hier niet over dwangmatige positief moeten denken, integendeel. Wanneer je de waarheid durft te zien en jouw denkbeeldige vijand in de ogen durft te kijken, kom je erachter dat je al die tijd jouw eigen vijand was.

Liefde is Al wat Is

Zij die van de daken schreeuwde dat ze nooit een prik wilde, zit tegenover mij. Ze werkt in de psychiatrie en verloor het contact met man en kind. Zij stonden lijnrecht tegenover elkaar. Ze voelde zich afgewezen en veroordeeld door collega’s. Langzaam maar zeker voelde ze zich verdwijnen in een diepzwart gat en ze dacht: ‘Als ik dan toch dood moet gaan, dan liever met mijn geliefden om me heen.
Ik luister met een open hart. Al mijn vooroordelen smelten als sneeuw voor de zon. Ik voel mededogen en sla mijn armen om haar heen. Ik zie haar ontspannen en volledig transformeren. Het gaat er niet of we wel of niet geprikt zijn. Het gaat erom dat we in liefde met elkaar kunnen zijn. We hoeven het niet altijd met elkaar eens te zijn, maar op zijn minst kunnen we leren naar elkaar te luisteren en elkaar respecteren. De eerste vraag die we zouden moeten stellen is niet: ‘Ben jij wel of niet geprikt’, maar ‘Wat heb jij nodig’.
Ware liefde, ware vrijheid is het hart dat klopt in ieder van ons en dat ons onlosmakelijk met elkaar verbindt.

Het uur van de waarheid

En dan word je wakker. De tijd dat jij nog in sprookjes geloofde die anderen je vertelden is voorbij. Jij wandelt vol vertrouwen jouw unieke pad. Dat pad heeft niets te maken met iets te willen bereiken maar veeleer met dat te zijn wat jij altijd al was: Goddelijk en grenzeloos en in alle opzichten uniek. Er is geen tweede zoals jij.

Trouw blijven aan jezelf opent de poort naar de hemel. Niet na je dood, maar op dit moment. Zodra je je beperkingen accepteert, ontvouwt zich ruimte binnen die beperkingen en kun je beginnen om jouw hemel op aarde te vestigen.

Een kleine achtertuin wordt een paradijs van oneindigheid wanneer jij het centrum durft te zijn, in plaats van de begrenzing te vormen.

De tijd is nu

Onderzoek en doorvoel jouw angst. Word heer en meester over jouw leven. Wees dankbaar voor Al wat Is. Maak van jouw lichaam jouw tempel. Binnenin jou ligt de wijsheid van eeuwen verborgen: de kracht van jouw ziel, jouw ware zijn. Open je hart als een lotusbloem en jouw innerlijke kracht zal de wereld transformeren.

Vluchteling in Pireaus

Vluchteling in Pireaus

Op het moment dat je mensen recht in hun ogen kijkt en hun Wezen ontmoet, houden vreemdelingen op te bestaan.

Syriërs, Afghanen, Koerden, Irakezen, Iraniërs, Kasjmieren, Tunesiërs. Giri en ik ontmoeten ze allemaal hier in de haven van Piraeus waar zij 5 maanden geleden zijn gestrand toen de grenzen werden gesloten en die nu in handen is van de Chinezen…

En hoewel er een verschil is in status, zijn hun verhalen haast identiek. Velen zijn gevlucht voor de oorlog en verloren familieleden, anderen omdat ze een beter bestaan wilden opbouwen in het ‘beloofde land’ van hun verbeelding. Zij zaten gevangen in Turkije, vluchten ín de nacht de grens over en stonden doodsangsten uit om opgepakt te worden of te verdrinken op de boot. Sommigen lieten hele families achter, anderen hebben een familielid ergens in Europa.

Wegwijzers

Kurdistan-SyriaHet leger en de kerk zorgen voor voedsel. Er zijn tenten en dekens beschikbaar gesteld door de VN, er is een Rode Kruis post, bus en metro zijn gratis en er komen veelal jonge mensen via organisaties om te ondersteunen bij de voedsel- en kledingdistributie, Engelse les te geven aan- of te spelen met de kinderen. Sommige mensen hangen apathisch rond, andere families zoals Fathyia en haar gezin hebben een waarachter thuis gemaakt waar iedereen, vluchteling zowel als vrijwilliger zich op kan laden. Je krijgt overal iets aangeboden: thee, koffie, vruchtensap of vruchten. Mensen beginnen ons te kennen, kinderen stralen als ze ons zien en ik sla letterlijk en figuurlijk mijn armen om hen heen, groot en klein. Soms zijn we een wegwijzer voor nieuwe vrijwilligers…

Veilig

We doen niets – en vanuit dat niets stroomt de energie die Liefde heet vanzelf. Op het moment dat je mensen in je armen sluit, vallen alle oordelen weg. Nee, de Syriërs zijn niet arm, maar zij verloren hun huizen en familieleden in de oorlog, lieten alles achter en betaalden enorme bedragen om te vluchtten naar een veilige plek. En wij zouden ongetwijfeld hetzelfde doen. WhatsApp vormt de verbinding met het thuisfront of familieleden elders.

Ieder mens leeft zijn eigen blauwdruk. Situaties die in onze ogen onmenselijk lijken, leiden ontegenzeglijk vroeg of laat tot vervolmaking van het pad dat onze ziel heeft gekozen.

Mens-zijn

Ik ben hier niet omdat ik goed wil doen, of een engel wil zijn. Ik ben hier omdat ik me in alle opzichten wil verbinden met mens-zijn. Door te ervaren, met een open Hart aanwezig te zijn en mijn armen letterlijk en figuurlijk om de mensen heen te slaan, vallen alle oordelen weg en ontmoet ik allemaal deeltjes van mijZelf. En ontegenzeglijk worden wij er allen rijker van…

Hartverwarmend

Fatima en Modisa AfganistanJafar uit Afghanistan is hier omdat er voor hem en zijn broer geen toekomst is in zijn land. Hij zorgt voor een grote groep Afghaanse jongeren en treedt samen met deze jongens op als beschermer voor Fatima en haar dochter Modisa. Hartverwarmend! Hij wil illegaal het land uit, onder een vrachtwagen, ook al riskeert hij daarmee zijn leven. Maar eerst wil hij een veilige plek vinden voor moeder en dochter. Wij helpen hem daarbij. Er is geen weg terug. In mijn hart reis ik met hem mee…

‘De Koran is een prachtige leidraad op ons pad’, zegt Jafar. ‘Helaas zijn er nog weinigen die dat leven…’

Maar lieve Jafar, jij leeft het. En velen die ik deze dagen heb moge ontmoeten.

Kraakpand

Een koppel uit Wales kraakt samen met een groep Syriërs een oud ziekenhuis. Wij betalen de taxi voor vader Samir en hun huisraad en begeleiden Salwa en hun drie kids in de metro naar hun nieuwe kamer. Het is een onvoorstelbare bende, maar ze zijn er reuze blij mee. We helpen Salwa de grootste troep op te ruimen. Als we 2 dagen later terugkomen is hun ruimte brandschoon, al is er nog geen toilet en elektra. Salwa heeft voor ons gekookt en honger of geen honger, eten zullen we. We kennen dat wereldwijd! ‘I love you’, zegt ze terwijl ze me vol liefde aankijkt. ‘Ik houd ook van jou’, zeg ik oprecht.

Ontruiming

Syria - Fatia en Zubaida en YasminZal het dan eindelijk gebeuren? De politie heeft de ronde gedaan en maandag moet de haven ontruimd worden. Er zijn deze week al veel gezinnen naar elders gebracht. Er is een kamp aangewezen voor Syriërs, daar krijgen Fathyia en haar familieleden een caravan. Er is een tentenkamp voor de Afghanen. Maar wat ze gaan doen met alle anderen – dat is tot nu toe een raadsel…

 

Om Shanti,
Yasmin