All life matters

All life matters

Zolang we niet heel zijn in onszelf, zoeken we een vijand in de buitenwereld. Zolang we ons gelijk willen halen, zijn we niet vrij van eigen pijn. Een ander haten veroorzaakt innerlijk lijden en vervreemd ons van ons zelf…

Plotseling is racisme een hot item. Vanuit het niets vinden er overal ter wereld demonstraties plaats. Geen politie of ME die er zich er mee bemoeid. Het komt de machthebbers goed uit. Leidt de aandacht af van het werkelijke probleem. Zorg dat mensen elkaar haten en in de haren vliegen en je hebt het perfecte klimaat gecreëerd om de omstreden noodwet er door te drukken… 

Verdeel en heers

Waar zijn we in godsnaam mee bezig juist op het moment dat we in een wereldwijde crises verkeren die ons allen aangaat. Na jarenlange discussies over zwarte piet, wordt nu de moord op een zwarte man in USA aangegrepen om aan te tonen dat discriminatie nog steeds bestaat. We begrijpen niet dat verdeel en heers de methode is die leiders gebruiken om ons tegen elkaar op te zetten, zodat de aandacht wordt afgeleid van datgene wat er in het verborgene gebeurd.

Het is van belang dat we erkennen wat we uitgevreten hebben in het verleden. Daar hoeven we niet trots op te zijn. De Nederlanders niet, de Moren niet, de Amerikanen niet, de Afrikaners niet met hun stammenoorlogen, de Arabieren niet en noem maar op.
Op het moment dat we onszelf en de ander kunnen vergeven, hoeven we ons niet langer schuldig te voelen en kunnen we een streep trekken onder het verleden, zodat we in het heden hand in hand kunnen gaan staan voor datgene wat ons allen aangaat: onze democratie, onze met bloed bevochten vrijheid…

Uitdagingen polijsten de ziel

We worden geboren als grenzeloze vrije wezens op die speciale plek waar we de lessen kunnen leren die onze ziel gekozen heeft om een beter en oprechter mens te worden. De weg die we bewandelen is er een van vallen en opstaan: van uitdagingen en verlangens, van verdeeldheid en verbondenheid. Het doel is niet meer en niet minder dan ons ego te overstijgen en ons in alle opzichten een te voelen met AL wat Leeft. We zijn allen broeders en zusters. Uiteindelijk kunnen we niet meer spreken over ik en jij maar uitsluitend over wij.

Het maakt niet uit waar we geboren worden. Onschuld, vrijheid en heelheid zijn het geboorterecht van ieder mens. In plaats dat we onze kinderen eren om hun heelheid, nemen we hen stukje bij beetje alles af wat hen aan de hemel, aan totaliteit en aan perfectie herinnert. Langzaam maar zeker worden we inkadert in een dualistische wereld van goed en kwaad. Afhankelijk van waar we geboren zijn, wordt onze kleur of onze afkomst superieur…

Discriminatie is van alle tijden

Er zijn ook blanken als slaven verhandeld en ik zou zeggen dat de situatie waarin mijn vader belandde niet meer en niet minder was dan slavernij. Ik heb na de vroegtijdige dood van mijn ouders enorm met mijn gezondheid en mijn verleden geworsteld. Ik kwam boven en leerde de kracht van vergeving. En zie, ik leerde mijzelf te omarmen en ontdekte de kracht van dankbaarheid. Het resultaat was dat ik alles en iedereen ging omarmen. Elke ziel op aarde verlangt ernaar om erkend en gekend worden.

Dacht je dat het toeval is dat je in een zwart, blank of blauw lijf bent geboren? Dacht je dat het toeval is dat je de dochter van een koning bent of de zoon van een drugsdealer? Natuurlijk niet. Je ziel koos ervoor om jeZelf in alle diepte te leren kennen. Als kind heb je geen weet van discriminatie. Je leert het tijdens je opvoeding. En dat heeft weinig of niets te maken met blank of zwart.

Erkenning bevrijdt ons

Het is de hoogste tijd dat blanken erkennen dat ze lang genoeg de wereld hebben gedomineerd. Maar denk nu niet dat het beter wordt als Afrika die rol over gaat nemen. Wanneer mensen macht krijgen en daar innerlijk niet klaar voor zijn, (en wie is dit wel) gaat zelfs de meest integere ziel voor de bijl…

Ieder wezen discrimineert

Ik zette me af tegen rijke mensen, zij hadden het in mijn ogen verdraaid gemakkelijk. Tot ik in India echte armoede zag en me realiseerde dat ik mijn verleden koesterde. Kon ik me lekker afzetten tegen de buitenwereld en hoefde ik niet de verantwoordelijkheid te nemen voor mijn binnenwereld. Dit inzicht gaf mij de mogelijkheid om eeuwig slachtoffer te blijven of heer en meester(es) te worden over mijn eigen leven. Ik koos voor het laatste…

Ik correspondeerde met een zwarte man op deathrow in Texas. Toen hij ter dood werd gebracht stierf er een stukje in mijzelf. Ik hield onvoorwaardelijk van hem en had geen oordeel over hetgeen hij gedaan had. Later bezocht ik Aaron, een andere prachtige ziel, op deathrow in USA. Een week was ik elke dag bij hem – achter glas. Ik hield van hem en hij van mij. Maar ik wilde niet met hem trouwen…

Het is een uitdaging om in de wereld te zijn en je verworvenheden te delen met anderen, maar niet langer van de wereld te zijn…

De kunst van leven

We zijn niet op aarde gekomen om de aardse realiteit te ontvluchten. We hoeven evenmin gehecht te zijn aan lijden om het walhalla te verdienen. We zijn op aarde om ons zelf in alle opzichten te vervolmaken. Sinds ik wakker ben kan ik iedere ervaring omarmen. Er zijn geen goede en geen slechte ervaringen. Iedere ervaring is voedsel voor de ziel. Ik vind het leven een godsgeschenk.

Jammer dat we rijkdom koppelen aan geld, status en macht

Door mezelf te omarmen, leerde ik anderen in hun ware essentie te zien en te omarmen. Ik houd van mensen. Mijn vrienden hebben alle kleuren van de regenboog. Ik doe mijn afkomst eer aan en voel me thuis bij het uitschot in onze maatschappij: de zwerver, de beachboy, de vluchteling, de kerels in de bajes en noem maar op. Wanneer we niets te verliezen hebben, wanneer er geen verleden en geen toekomst is, staan we dicht bij de Bron en leren we de kunst van Leven…

Alles wat we bestrijden groeit

Door te vechten tegen ziekte, creëren we meer en meer een ziek lijf en een zieke maatschappij. Door te vechten tegen discriminatie, creëren we meer en meer verdeeldheid. Door een ziekte te doorleven eren we niet alleen ons immuunsysteem, we worden groot en sterk. We zouden zwakkeren niet moeten beschermen, maar hen uitdagen om in hun ware kracht te gaan staan. We zouden niet moeten demonstreren tegen discriminatie, we zouden moeten demonstreren voor vrijheid in verbondenheid. Dat verdeeld ons niet maar verbindt ons en dat is ware Liefde…

Weerspiegeling

Door ons op te laten jutten door de regering en de aan haar verbonden media, zijn we sinds 11 september 2001 systematisch elkaar gaan haten en wantrouwen. En niet alleen in het rijke westen. christenen haten moslims, zwarten haten blanken, rijken haten armen en visa versa. Natuurlijk komt dat onze machthebbers goed uit.
De regering is een weerspiegeling van onszelf. Het heeft dus weinig zin om met de vinger te wijzen. De eerlijkheid gebiedt ons om naar binnen te kijken en te accepteren dat wij onze verantwoordelijkheid volledig uit handen hebben gegeven. Uit gemakzucht lieten we ons leven bepalen door de farmaceutische industrie, de regering, de media, enzovoort.
Als dat geen slavernij is. Als het werk aan lopende banden op tijdklokken geen slavernij is…

Makke schapen

Het is tijd dat we ophouden met polariseren. Daarmee verzwakken we onze positie en spelen we de machthebbers in de kaart. Door ons systematisch een beetje meer vrijheid te geven, laten we ons verblinden en als makke schapen naar de slachtbank leiden. Tot we murw genoeg zijn om die noodmaatregel en zelfs de verplichte vaccinatie te accepteren. We zien voor het gemak maar even over het hoofd dat dit niet alleen het einde is van onze vrijheid, maar ook van onze democratie.

De kunst van het niet weten

Voor alle duidelijkheid, we kunnen niet terug naar het verleden. Het is hoog tijd dat we onder ogen zien dat we niet alleen elkaar, maar vooral onze aarde hebben uitgebuit. Hoog tijd voor een nieuwe wereldorde, een nieuw moraal wat niets te maken heeft met het nieuwe normaal.
Natuurlijk weten we nog niet hoe we dit in gaan kleuren. We mogen leren de kunst van het niet weten te omarmen. Maar als het verlangen groot genoeg is en we actief blijven dromen, kunnen we deze tijd tegemoet treden als het grootste avontuur ooit, waarin we de Liefde die we in wezen zijn samen bundelen om dit met vallen en opstaan vorm te geven.

In mijn kinderlijke onschuld vraag ik regelmatig naar ‘roots’. Dat valt niet altijd in goede aarde. Dit keer voelde ik zijn pijn, maar erkende ook de mijne. Ik deelde mijn gevoel, heelde daarmee dit deel in mezelf en gaf hem de kans om zijn verleden te erkennen en te helen.  

Eenheid in verscheidenheid

Een zwarte zal nooit een blanke worden en op tijd komen is voor velen een probleem. Betekent dat wij iets van hen kunnen leren en zij iets van ons. We zijn geen van allen een haar beter. Net zomin als ik de 1,5 meter en het ziekmakende mondkapje accepteer, zal ik deze onzin accepteren. Als je niet betaalt in de bus ben je een zwartrijder en zwarte piet mag blijven. Iedereen mag voor zichzelf bepalen of je je daaraan wilt ergeren.

Slachtoffer zijn is een keuze

Stoppen met anderen te beschuldigen is het moeilijkste wat er is. Je geeft je slachtofferrol op, je valse gevoel van veiligheid. Dat is ware spiritualiteit. In alle opzichten verantwoordelijkheid nemen voor het resultaat van jouw zijn. En dan bedoel ik niet alleen ons gedrag naar elkaar, maar naar alles wat leeft. Ons verloren respect voor het vrouwelijke aspect in ieder mens en in de samenleving en voor onze geliefde aardmoeder. Het betekent dat we mogen accepteren dat vrede, veiligheid, gelijkheid en noem maar op, op het materiële niveau niet bestaan.

We worden naakt geboren

In essentie worden we allen naakt geboren en zijn we een en dezelfde. Als je dit in alle diepte durft te voelen, heb je geen enkele behoefte om met je vinger naar wie dan ook te wijzen. Niemand kent de blauwdruk van de ander. De buitenkant kan er nog zo mooi uitzien maar zegt niets over de binnenkant.

Wanneer we ophouden met het verleden op te rakelen, kunnen we onze handen ineenslaan en onze harten in Liefde verbinden, zodat we samen kunnen gaan staan voor het meest waardevolle wat we hier op aarde kunnen verwerven: Broeder- en zusterschap. Het ware Leven kan zich uitsluitend ontvouwen in Vrijheid. Liefde is eenheid in verscheidenheid en kleurt de wereld een beetje mooier…

Om Shanti – Laat ons samen in Vrede zijn
Yasmin

7 juli 2020

Fietsen voor vrijheid

Fietsen voor vrijheid

Ik geloof in Liefde. Ik geloof dat het enige virus dat we los mogen laten het angstvirus is. Deze tijd daagt ons uit om wakker te worden. Om niet te denken in tegenstellingen maar in datgene wat ons verbindt, ons Mens-zijn. Alleen vanuit saamhorigheid kunnen we onze handen en harten verbinden en samen gaan staan voor datgene wat we dreigen te verliezen. Zoals Gandhi ons geweldloos voor leefde: Zonder Vrijheid  is er geen Leven en is Liefde onmogelijk…

Op de 19e dag van onze fietstocht voor vrijheid laten we onze verrukkelijke halteplaats Berg en Dal achter ons en beginnen we onze laatste etappe naar Schijndel waarmee we 1000 kilometer vol maken.

Nederland wat ben je mooi. Je rivieren, bomen, bloemen, je dieren, ooievaars, zwanen, rotganzen en meerkoetjes. Het orkest van zangvogels en het nieuwe leven. De wilde zwijnen met hun jongen op onze eerste dag in Otterlo. De betoverende luchten en de frisheid vanaf het moment dat we Brabant achter ons laten…

Spontane ontmoetingen met mensen uit het verleden, zoals Joop in Vierhouten waar ik ooit een lezing gaf. Vrienden die we lang niet zagen, zoals mijn eerste Reikimeisje Myrthe en haar kids en mijn nichtje Monique met wie ik het begin van het Pieterpad liep.

Christien. In haar centrum in Friesland werd mijn boek Oorspronkelijk gedoopt. Sinds die tijd is zij een stukje van mijn ziel, evenals David. Drie dagen dompelen zij ons onder in Liefde…

We worden af en toe geconfronteerd met extreme angsten en vergaande protocollen. Tegelijkertijd zijn er velen individuen en ook restaurants die de opgelegde regels loslaten.

Het was Liefde die Liefde ontmoet. Linda, trouwambtenaar in Elburg en ik kijken elkaar in de ogen en omhelzen elkaar op straat. We delen niet alleen haar heerlijke soep en koffie, maar ook onze harten en onze geheimen. Beiden beginnen en eindigen wij onze dag met Dankbaarheid…

We worden bediend door een prachtige donkere jongen. Ik vraag spontaan naar zijn wortels. Dat is helemaal fout. Ik blijf achter met een dolk in mijn hart. Dit keer laat ik het er niet bij zitten. Ik ga terug, ik deel, heel en word geheeld. Geef hem een kaart van ‘Volk van mijn VOLK’ en adviseer hem om het verhaal van zijn broer uit Sri Lanka te lezen…

In Kampen, waar mijn eerste liefde vandaan komt, voel ik me onwijs thuis. Prachtige ontmoetingen, zoals met Auke. Geboren in USA maar trots op zijn Friese wortels. Hij verloor zijn superbaan en realiseert zich dat het tijd is voor een transitie. Niet naar het  nieuwe normaal, maar naar een nieuwe wereld waarin materie niet de enige God is en waar overvloed is voor iedereen…

Bij een stop onderweg kijk ik bioloog Bennie, met zijn Liefde voor watervlooien en moeder Aarde, in de ogen. Ik stop een kaart onder zijn ruitenwisser en krijg een ontroerende reactie via email…

21 juni zijn we niet op het Malieveld maar leggen we bloemen bij het Gemeentehuis in Steenwijk.

We komen ontelbare mooie mensen tegen. We raken aan en laten ons raken. We worden grenzeloos verwend in Rijssen door Gerrie en Willem. Een diep geraakte Betsy in Zelhem verzorgt een ontbijt compleet met rozen.

We hebben alle soorten weer. Van zeiknat in Zutphen naar keiharde tegenwind. Maar vooral veel zonneschijn…

Nee, het ging niet allemaal van een leien dakje. Zo zit het leven nu eenmaal niet in elkaar. Ik kwam bijna onder een vrachtwagen. Ontweek op het nippertje een paaltje, maar werd liefdevol opgevangen in de zachte bosjes.
Na een overnachting in het Hans en Grietje huisje in Heerde, ga ik door mijn rug. Het enige wat daarna niet echt een probleem is, is fietsen.
Giri rijdt zijn oude fiets in de prak. Deze laatste dag vliegt hij uit de bocht. De fietsenmaker in Molenhoek is dicht maar Eri uit Bosnië met zijn warme uitstraling helpt ons spontaan uit de brand.

En dan is er zomaar op maandag een prachtige plek open waar we koffie drinken, zijn al onze kaarten uitgedeeld en wordt ons pad gekruist door een reekalf. Als dat geen knipoog van het Universum.

Onze wereld is een manifestatie van ons denken. Datgene wat we zaaien zullen we oogsten. Als het resultaat van onze handelingen ons niet bevalt, kunnen we niemand de schuld geven, maar wordt het tijd om opnieuw te zaaien.
Laat je niet in slaap sussen door de media. Durf de kudde te verlaten en vind jouw eigen waarheid. Wanneer je leeft en beweegt vanuit je Hart, voel je niet langer behoefte om te oordelen en zal alles wat ogenschijnlijk tegen je werkt voor je gaan werken… ❤️

Om Shanti,
Yasmin

De grootste leugen ooit

De grootste leugen ooit

Toen ik vanmorgen wakker werd wist ik dat het tijd was voor een volgende stap. Ik kan niet leven met de grootste leugen ooit. Ik kan niet doen alsof ik het beleid van 1,5 meter ondersteun als zijnde normaal, laat staan dat ik het kan accepteren als het nieuwe normaal. Mijn brief aan onze minister-president is door velen positief ontvangen maar werd niet beantwoord door Mark Rutte zelf.

Ik voel mededogen. Ik heb mededogen met alle mensen aan de top. Zolang wij onze kracht weggeven, gedragen wij ons als makke schapen en kunnen zij ons gemakkelijk bespelen.
Zij hebben het goed voorbereid. Toen ik hoorde over het corona-virus was ik in Griekenland. De situatie met de vluchtelingen was onmenselijker dan ooit. Ik wist onmiddellijk dat ze nu een perfect excuus hadden om datgene te verbergen wat wij niet dienen te weten. En dat geldt niet alleen voor de schandelijke manier waarop we met onze vluchtelingen omgaan.

Vanaf 11 september 2001 is er systematisch wereldwijd angst geïnjecteerd

Sinds we geld hebben verheven tot onze nieuwe God, zijn we meer en meer losgeraakt van het wonder dat we God, Liefde of Universum noemen. We voelen ons afgescheiden, vergaten de Eenheid en begonnen elkaar te haten.

We waren klaar om op een veel grotere schaal gehersenspoeld te worden. Jarenlang werd dit voorbereid. In een paar weken tijd namen ze wereldwijd de controle over. Het begin van een nieuwe oorlog…
De zaden waren reeds geplant. Nu begonnen ze leugens te verspreiden rond een virus dat miljoenen mensen zou doden. We worden 24 uur per dag gehersenspoeld door de media. Zonder protest accepteerden we de regels en lieten we onszelf tot slaven maken in ruil voor zogenaamde bescherming.

Mijn lichaam is mijn verantwoordelijkheid. Het is de tempel van mijn ziel. Ik mag het met liefde omarmen en voeden met heilzaam voedsel en positieve gedachten.
We hebben onze verantwoordelijkheid en onze vrijheid weggegeven voor de illusie van veiligheid.
We vertrouwen erop dat artsen ons lichaam zullen repareren en dat de regering ons voor rampen zal behoeden.

We zijn zo bang om te sterven dat we niet weten wat het is om volledig te Leven. Waarachtig Leven is elk moment bereid zijn risico’s te nemen. Leven, volledig Leven, is jezelf overgeven aan de stroom zonder te willen beheersen of te controleren. Niet mijn wil geschiede, maar de Uwe…

De farmaceutische industrie heeft miljoenen jonge mensen in Afrika en India de dood ingejaagd door hen te gebruiken als proefkonijn voor medicijnen en vaccins. Nu sleuren we hen opnieuw mee in het drama dat wij hebben gecreëerd. Miljoenen mensen in Afrika zitten in een strikte lock-down. Mijn Keniaanse vrienden kunnen geen voedsel verzamelen en lijden honger. Velen zullen sterven als wij hun niets te eten sturen. De golf van armoede die we daar ontketenen is ongekend…

De echte ramp is niet dat we sterven aan corona of een hartinfarct, de echte ramp is dat we de dood niet in de ogen durven te kijken. We denken dat het leven eeuwig kunnen manipuleren en zijn vergeten dat we meer zijn dan een fysiek lichaam. Geboren worden betekent automatisch dat we zullen sterven. Hoe we de tijd daartussen inkleuren is aan ons.

Anders dan voorheen hersenspoelen we onszelf door dag en nacht de reguliere media te volgen en te geloven dat dit waarheid is. Ik daag je uit om op onderzoek uit te gaan en je eigen waarheid te ontdekken. Dat kan schokkend zijn. Als je echter weet waar je werkelijk bang voor moet zijn, is er niets meer om bang voor te zijn. Je begint compassie te voelen voor iedereen. Je begint te beseffen dat ook daders slachtoffers zijn.

De enige reden dat we hier een tijdje rondlopen is om onze ware natuur te leren kennen en onszelf te polijsten door het leven ten volle te ervaren.

We staan aan de vooravond van een nieuwe tijd. We kunnen kiezen om te blijven slapen, of wakker te worden in onze onmetelijke kracht. In het laatste geval voelen we ons verbonden met Al wat Is. Er is geen verschil tussen jouw wezen en het mijne. We zijn allen broeders en zusters.

De echte misdaad is datgene wat verborgen is. De echte misdaad is het nieuwe normaal. De afstand van 1,5 meter, de maskers en alle leugens die we voor waarheid aannemen omdat we te laf zijn om in opstand te komen.

De echte misdaad is dat we onszelf opsluiten, onze ouderen isoleren en onze kinderen scheiden van hun vriendjes. Dat we alles wegnemen wat het leven kleur en blijheid geeft en ons waarachtig tot mens maakt. De echte misdaad is polarisatie, onze verlammende angst waardoor we haat begonnen te zaaien in plaats van liefde.

Masuru Emoto uit Japan ontdekte dat zelfs water reageert op onze gedachten van liefde of haat. Wanneer we liefde de wereld in sturen, zullen we de kracht van de natuur nimmer misbruiken en zal alles en iedereen in overvloed groeien en bloeien. Als we angst en haat de wereld in sturen, gaat alles dood en creëren we tekorten.

Je kunt me niet vertellen dat je blij bent met deze situatie. Je kunt me niet vertellen dat je er trots op bent om deze wereld – dit nieuwe normaal – achter te laten voor volgende generaties.

Het enige dat we hoeven te veranderen is ons denken. Op het moment dat wij onze taak hier op aarde aanvaarden, ervaren we het leven als een wonder. We genieten van Al wat Is en voelen ons dankbaar voor elk moment.

Leven in angst is dodelijk en vergiftigt alles wat we tot ons nemen. Leven met een liefdevol en open hart betekent dat we zorgen voor moeder aarde en haar bewoners. We denken niet langer in beperking. Er is overvloed voor iedereen.

Als we onze verantwoordelijkheid terugnemen worden we wakker en zijn we innerlijk vrij. Het zal het einde zijn van onze onderdrukking. Het begin van een nieuwe wereld. Geen wereld waar het nieuwe normaal hoogtij viert, maar een wereld om onszelf in alle opzichten te vergoddelijken. Een wereld om het Leven te vieren, te groeien, lief te hebben, aan te raken, te creëren, bidden, mediteren, dansen en te lachen…

Het is aan jou. Kies je ervoor om een lafaard te zijn en met je vinger naar anderen te wijzen, of ben je trots genoeg om op te staan in jouw volle glorie. De tijd is nu rijper dan ooit. Door dit te doen ondersteun je niet alleen jouw Zelf, maar stimuleer je anderen om hetzelfde te doen…
Om Shanti,
Yasmin

Het nieuwe normaal

Het nieuwe normaal

Goedemorgen Mark Rutte,

Angst is het ingrediënt dat we gebruiken om verdeeldheid te zaaien, opdat we dingen door kunnen drukken die een gezond mens nooit zal accepteren. Sinds 11 september 2001 dompelen we mensen onder in angst, zodat we ze kunnen sturen, slaven van ze kunnen maken en zonder dat ze daar erg in hebben volledig kunnen beroven van hun vrijheid…

Voor alle duidelijkheid. Mensen gaan dood. Ik ga dood. Jij gaat dood. Uiteindelijk gaan we allemaal dood. Daar verandert het Corona-virus niets aan. Heb vanaf het begin geweten dat we nu een machtig excuus hebben om zaken die het daglicht niet kunnen verdragen te maskeren. Ik noem maar wat: de vluchtelingen op de Griekse eilanden. Ben ik zeer nauw bij betrokken. Vooral de mannen, het potentieel dat wij zo hard nodig hebben. Zij worden volledig ontkend en regelmatig als criminelen, verkrachters en terroristen bestempeld. Grappig, ik kom ze nooit tegen. Onze relatie is gebaseerd op wederzijds respect en Liefde. Ik hou van ze, ik geloof in ze, ik leer van hen en zij ontegenzeglijk van mij. Ik ga er nooit vanuit dat ze mij belazeren en dat doen ze dus ook niet. Heel simpel, wat je wilt zien zul je creëren.

We hebben sinds die bewuste 11 september een maatschappij gecreëerd op basis van geld, macht, verdeel en heers. Zet mensen tegen elkaar op. moslims tegenover christenen. Geef ze een zwarte Piet en verdeel ze systematisch in twee kampen. En ja hoor, het werkt. Onze deuren zijn op slot. Onze huizen beveiligd. We vertrouwen niemand meer, zelfs onze buurman niet. Kortom, we hebben ons hart gesloten en dit hebben we inmiddels geïnitieerd over de hele wereld, tot in Afrika toe. En jeetje, wat hebben we het toch goed voor elkaar. Of toch niet?

Geef ze brood en spelen en hou het volk dom. We lieten het ons welgevallen. Jullie schreven ons voor wat we moesten denken, wat we moesten slikken. Letterlijk en figuurlijk. Alles wat de natuur ons biedt, werd verboden. Homeopathie, kruiden, kortom alles wat is zonder iets terug te vragen.
De Liefde. Raak elkaar vooral niet aan. Blijf binnen. Zo kunnen we elkaar niet meer liefhebben, omarmen, voelen. We kunnen niet meer protesteren, geen plannen maken. Het is maar een stapje verder om elkaar te haten, elkaar pijn te doen. En tot mijn stomme verbazing slikken we dit ogenschijnlijk als zoete koek.

Alles draait inmiddels om geld en prestatie. Ieder mens is uniek en goed genoeg. Stel je voor dat we 17 miljoen wetenschappers hadden of 17 miljoen voetballers. Hoe saai zou de wereld er uitzien.
Hoe zou het zijn als we het kwade niet langer straffen maar het goede belonen.

Jeetje Mark, misschien geloof jij ook niet alles maar kon je niet achterblijven. Eerlijk is eerlijk, je hebt het niet slecht gedaan. Dank je dat je ons wat ruimte liet. Ongetwijfeld begin ook jij inmiddels te zien dat de lock-down ons meer schade toebrengt dan welk virus dan ook. Dat het sterven van mensen normaal is maar het opsluiten ronduit crimineel. Dat niemand zit te springen om een maatschappij die draait op grootschaligheid en multinationals. Dat we een enorme potentie aan talenten verkwanselen en weer terug mogen keren naar een wereld van respect voor het leven en gezonde voeding op allerlei gebied. Biologisch dynamisch eten, werk dat je met hart en ziel kunt doen, enzovoorts.

Als we zo bezorgd zijn, laten we dan beginnen mensen erop te wijzen dat zij verantwoordelijk zijn voor hun eigen welbevinden. Ga de natuur in, dans, zing, beweeg, heb lief en neem zo nodig extra vitamine C. Laten we de haard in Brabant aanpakken, de varkensindustrie. Het is te walgelijk voor woorden hoe we inmiddels met dieren om gaan. De volgende stap is de mens. Robotten, een App in de telefoon en chips in het oor.

Onze hebzucht en ons egoïsme kent geen grenzen. Als ik het maar goed heb. Dat onze broeders en zusters vluchtelingen verdrinken, langzaam maar zeker uit het zicht of in gesloten kampen verdwijnen, in de slavenhandel of erger terechtkomen, kan ons niet langer raken. We hebben onze aarde, de moederenergie welke ons draagt en ons in alles voorziet, eenzijdig geëxploreerd en uitgebuit zonder ons ook maar enigszins te bekommeren over hen die na ons komen.

Hoewel de oorzaak van alle ellende bij het rijke westen ligt, slepen we opnieuw Afrika en andere continenten mee in onze hebzucht door een idioot strenge lock-down waardoor ze geen voedsel kunnen vergaren. Ongetwijfeld zullen daar en elders miljoenen mensen gaan sterven. Maar ach, het is zo ver van ons bed.
Dat is het niet lieve Mark Rutte. Afrika, waarvan we de vluchtelingen niet willen, hebben wij naar de rand van de afgrond gebracht. Het is het rijkste en meest vitale continent. Maar we hebben ze bestolen en gezorgd dat ze zo dik in de schulden zitten dat ze dat nimmer kunnen aflossen. Hun corrupte regeringen houden wij in het zadel. Het zijn immers maar zwarten en niet al te slim. In dat laatste kon je je weleens vergissen, lieve Mark.

Ik ben niet bang voor het Coronavirus. Ik zeg niet dat het niet bestaat. Het pandemie dat we eromheen geweven hebben confronteert ons met eindigheid, onze sterfelijkheid. En dat is het laatste wat we in onze maakbare westerse maatschappij onder ogen willen zien. De cult die er rondom het virus is ontstaan, laat ons letterlijk stikken van angst. Hoe schrijnend ook voor de degenen die het treffen, veruit de meeste mensen genezen. Zij die sterven zijn doorgaans op een gezegende leeftijd of waren al ziek.

Het virus is een perfecte dekmantel. Het is mij en anderen niet ontgaan dat zaken waar veel mensen moeite mee hebben er nu doorgedrukt worden. Zo werden in mijn bos vele oeroude knotwilgen gerooid en razendsnel afgevoerd en werd in Nederland de eerste 5G uitgerold. Niet alleen hier, maar ook in Ierland en wereldwijd. Toeval?

Stop mij in de gevangenis tussen een stelletje zogenaamde criminelen en ik ben niet bang. Waar we bang voor zouden moeten zijn, is de macht die ogenschijnlijk onzichtbaar is en die ons volledig in haar tang heeft, omdat we het niet kunnen geloven en niet willen zien. De weldoeners in deze wereld. Die ons laten geloven dat ons lichaam niet sterk genoeg is om een virus te overwinnen. Die ons willen verplichten ons massaal te laten vaccineren. Ons voedsel laten eten wat vergiftigd is, enzovoort. En wij makke schapen blijven gewoon in ons hok. We kankeren als een ziekte, maar veranderen de basis niet. En die basis zijn we Zelf…

Is het niet van de zotte dat we elkaar niet meer mogen aanraken en knuffelen. Wordt het ons nieuwe normaal dat we ons datgene wat ons tot Mens maakt, datgene wat ons ware Wezen is, Liefde die wil geven zonder te ontvangen, af laten pakken. Ik praat hier niet over kinderporno en erger. Dat zijn gruwelijke uitwassen van een verziekte maatschappij en heeft dan ook niets met Liefde te maken.

Oké, ik ben even afgedwaald…

 

Het is tijd voor het nieuwe normaal. Ben ik het helemaal mee eens.

  • Wij zijn allemaal tot in ons bot gelijk. Het feit dat we andere posities bekleden maakt niet dat we meer of minder zijn. Integendeel, zonder personeel is de baas niets waard.
  • Banken zijn van de staat en mogen geen rente berekenen. Ontsla Afrika van haar schulden en zij kunnen op eigen benen gaan staan.
  • Medicijnonderzoek moet onafhankelijk gebeuren. De farmaceutische industrie moet volledig gescheiden zijn van het onderricht.
  • Vrijheid is het hoogste goed. Ieder mens heeft de vrijheid om te leven zoals hij wil, te slikken wat hij wil en te zeggen wat hij wil, mits zijn daden en uitspraken niet kwetsend maar opbouwend zijn, hij zijn eigen rotzooi opruimt en andere mensen niet beschadigt…
  • Mensen die polariseren weten niet wat Liefde is. Mensen die opgevoed zijn in een liefdevolle omgeving worden krachtige en liefhebbende mensen met begrip en respect voor anderen.
  • Subsidies en uitkeringen en de daarbij behorende controlesystemen schaffen we af. Daarvoor in de plaats komt er een basisinkomen voor iedereen.
  • Discussiëren gaat er uitsluitend over om gelijk te willen hebben. Willen we naar een maatschappij waarin we samen werken aan een leefbaar klimaat voor iedereen, zullen we elke discussie in de kiem moeten smoren. We luisteren met respect naar elkaar, leggen alle meningen naast elkaar, en kiezen dus samen waar we voor moeten gaan. Fouten maken is heel normaal. Maar we ontkennen ze niet.

Oké, het is een beginnetje. De macht ligt niet bij de regering. Wij mensen hebben het voor het vertellen. Uit gemakzucht zijn we dat vergeten. Maar zo zou het moeten zijn. En of je het nu wilt zien of niet, er worden steeds meer schapen wakker. En dat is de hoogte tijd…

We hoeven ons niet te richten op klimaatverandering of welk probleem dan ook. Dat is uitsluitend een gevolg van wanbeleid. Wanneer het volk in haar kracht gaat staan, werkt zij als vanzelfsprekend samen met moeder natuur ten dienste van al haar bewoners: planten, dieren zowel als mensen. Liefde is het ingrediënt wat alle verschillen overbrugt en alles en iedereen verbindt.

Dank je wel voor het luisteren. Eerlijk is eerlijk. Ik ben verdomd blij dat ik niet in jou, in jullie schoenen sta. Want laten we even eerlijk wezen. Je kunt mij niet wijsmaken dat je een maatschappij als deze wilt nalaten aan je kinderen en kleinkinderen…

Om Shanti – Laat ons in vrede zijn,
Yasmin Verschure
– 21 april 2020
 

Ps. Wil je meehelpen dit te verspreiden – dat kan hieronder:..
Niet langer kan ik zwijgen – 2

Niet langer kan ik zwijgen – 2

We hebben onze buitenwereld opgedeeld in goed en kwaad. In rangen en standen. Gezond en ziek. Vluchteling en migrant. In mensen die niet het recht hebben om hun landsgrenzen te overschrijven en de vrije mens die mag gaan en staan waar hij wil. Althans dat was tot voor kort nog zo…

Elke schepping begint met een gedachte. Dan is er een plan. Er wordt een zaadje geplant in het hoofd van de mensheid. En plotseling zitten we unaniem gevangen in een cult die we als waarheid gaan beschouwen. Het is griezelig hoe gewillig we de regels volgen die de ‘regering’ ons oplegt. En ogenschijnlijk vraagt niemand zich af of dit terecht is, ja dan nee.

Hoewel ik altijd een vreemde eend ben geweest, voel ik me bevoorrecht dat ik in Nederland ben geboren. Dat ik het recht heb om grenzen te overschrijden. Het recht om zelf te beslissen wat goed is voor dit lichaam in tijden van ziekte en gezondheid. Dat ik mocht denken wat ik wilde zonder daarvoor gestraft te worden. Zo was het althans tot nu toe…

Mijn lijf is mijn verantwoordelijkheid. Ik heb nooit een aanbevolen vaccinatie genomen voor al mijn reizen. Ik kies voor homeopathie of een andere alternatieve geneeswijze, maar liet me opereren toen het niet anders kon. Ik bepaal wat ik eet en of ik eet. Ik heb lang genoeg zonder voedsel geleefd om te weten dat ik ook daar niet dood van ga.

Liefde is de basis

Alles staat in verbinding met alles. Ik kan de vluchtelingen niet los zien van wat er nu gebeurt. Angst maakt dat we onszelf ontkrachten en gewillig uitleveren. Liefde betekent in verbinding zijn. We hoeven er niets voor te doen. We zijn dat gewoon. We hoeven het alleen maar te delen om het te laten vermeerderen. Baby’s en kinderen die we knuffelen en onvoorwaardelijk liefhebben tijdens hun eerste zeven levensjaren, worden doorgaans mensen die een stootje kunnen verdragen. Wat zou de wereld er anders uitzien als we kinderen en volwassenen vertellen dat we van ze houden en in ze geloven…

Elke natuurlijk doorgemaakte griep etc. maakt ons fysiek sterker. Ook op emotioneel en geestelijk niveau. Ziektes die we platslaan met medicijnen of vaccinaties helpen ons niet ons immuunsysteem te versterken en ons karakter te vormen, integendeel. Ziektes bestrijden betekent vechten tegen. Elk gevecht is al bij voorbaat verloren. Waarachtige genezing begint bij de vraag: Wat wil je mij vertellen…

We menen dat het leven maakbaar is. Dat we alles kunnen kopen voor geld. Maar Liefde is niet te koop. Het is een teken van gezondheid dat je in alle opzichten het leven Leeft en uitstraalt. Dat je niet langer je leven opdeelt in goed of slecht, maar tevreden bent met dat wat is en dit volledig kunt omarmen. Geloof me, dit kom ik meer tegen in de vluchtelingenkampen dan hier in Nederland.

Om van de natuur te mogen genieten hebben we geen lock-down nodig. Daar zouden we vrijwillig voor mogen kiezen. Doodgaan doe je op de juiste tijd en is even natuurlijk als geboren worden. Je kunt er donder op zeggen dat op het moment dat je geboren wordt er een moment gaat komen dat jouw lichaam gaat sterven. Zonder angst is er geen Liefde. Ik maakte de dood tot mijn vriend. Daarom kan ik intens genieten van het Leven.

Wanneer mensen mij zien valt hun doorgaans iets op. Mijn levendigheid, mijn vitaliteit, mijn beweeglijkheid. Mijn sprankelende ogen, ook wel spiegels van de ziel genoemd. Naarmate we meer onszelf worden en omarmen dat wat is, begint ons innerlijk licht meer en meer naar buiten te stralen.

Ik durf te onderscheiden zonder te oordelen. Vraag me niet om mijn kop in het zand te steken en klakkeloos de kudde te volgen. Als ik dat gedaan had zou ik hier niet meer zijn. Ik beschuldig niemand. Hoewel ik in wezen niets bezit dan mezelf, ben ik niet jaloers en hoef ik met niemand te ruilen.

Ik ben niet bang om het virus te krijgen. Ik heb zoveel doorleefd wat vele malen ernstiger was en ben daar sterker en gezonder door geworden. En mocht het zo zijn, dan vertrouw ik erop dat ik met evenveel vreugde dit lichaam terug geef aan moeder aarde als waarmee ik het op dit moment bewoon…

Een waarachtig mens

We zijn niet op aarde om 90 of 100 of onsterfelijk te worden. We zijn op aarde om onszelf in alle opzichten te vervolmaken zodat we een levend voorbeeld kunnen zijn voor anderen. Een waarachtig mens laat zich niet weerhouden door denkbeeldige angsten en is niet bezig om zijn eigen huid te redden.
Ik denk terug aan ons zijn in de Aidskliniek in Boksburg in Zuid-Afrika. Kleine kinderen en jonge mensen stierven als ratten. Ik dacht niet aan bescherming. Ik vond het een voorrecht om naast hen te zitten, ze aan te raken en mee te reizen. Niemand die ziek of oud is zou alleen moeten zijn wanneer hij of zij dat niet wil. Er is geen grotere kracht op de wereld dan Liefde. Geen groter genezend vermogen dan die van de helende aanraking.

Het universum heeft ons niet geschapen om grenzen te trekken en voorrechten te ontlenen aan status, opleiding of wat dan ook. We kunnen ons de wereld niet toe-eigenen. Elke schakel is even belangrijk in de ketting. Ieder levend wezen verdient het om met liefde en respect behandelt te worden, ook moeder aarde die ons draagt.

Vrijheid ons hoogste goed

Het is van de zotte dat we zonder protest onszelf het meest kostbare dat we bezitten af laten pakken. Vrijheid van handelen, vrijheid van meningsuiting. Ik bedoel niet het schelden op elkaar of op de sociale media. Ik bedoel dat we respectvol naar elkaar kunnen luisteren, ook al heeft die ander een andere mening. Laten we weer nieuwsgierig worden als kinderen. Dan stromen we mee op de golven van de zee en blijven we eeuwige zoekers.
Het is te gek dat we elkaar het meest essentiële in dit leven ontzeggen: een liefdevolle aanraking. We ontnemen mensen hun basisveiligheid door ze te isoleren. De angst die dat oproept beneemt ze letterlijk de adem en laat ze stikken.

Het is te gek dat we klakkeloos geloven wat de media ons voorspiegelt. Dat we steeds sterker polariseren en elkaar ontkrachten. Juist in tijden als deze mogen we elkaar ondersteunen en liefhebben. Te gek dat we kinderen en jonge mensen hun speelsheid en hun broodnodige zuurstof afnemen door ze te verbieden op straat te spelen. Te gek dat we ons met open ogen naar de slachtbank laten leiden om te vaccineren: een app in je telefoon om te weten of je wel of niet besmet bent en of je nog mag vliegen. Is dit de wereld die we na willen laten aan onze kinderen en kleinkinderen…

Geloof me, wij leven nog steeds in het paradijs. We hebben te eten, te drinken en een dak boven ons hoofd. Dus kunnen we onbezorgd genieten van de bomen, de bloempjes, de bijtjes en de schonere luchten. Dat geldt niet voor onze vluchtelingen. Die lijden honger en worden systematisch opgeborgen in gesloten kampen. Opgesloten in hun hutjes kunnen mijn vrienden in Kenia geen voedsel verzamelen. Samenzijn, hun levenselixer, wordt hun afgepakt. Zij mogen twee keer per week de straat op. Met masker.

Door onze niet aflatende hebzucht hebben wij westerlingen moeder aarde uitgebuit. Logisch dat we daar een prijs voor betalen. Het is ten hemel schreiend dat we Afrika, het continent dat wij volledig hebben uitgebuit en waar we de vluchtelingen niet van willen, daarin meesleuren. Miljoenen mensen in Afrika, India en elders zullen van de honger sterven als we de lock-down niet opheffen. De stroom vluchtelingen die we creëren zal niet meer te stoppen zijn. Ik vind het schrijnent dat Bill Gates zijn vaccins zo goed als zeker in Afrika gaat uittesten of misschien wel op de vluchtelingen. Zie de waargebeurde film ‘The Constant Gardener’.

Laten wij wakker worden. Wees kritisch. Geloof de mediastream niet. Weet dat alles en iedereen die een relatie legt met Corona en 5G onmiddellijk van de sociale media en YouTube verdwijnt. Er is echter voldoende te vinden in de onderstroom om te onderzoeken. Neem niets aan van wie dan ook. Gebruik je intuïtie en trek je conclusies. Is de coronagekte waar of is het slechts een dekmantel en een vrijbrief voor de machthebbers om door te gaan met het spel wat zij nu vrijelijk kunnen spelen…

Bewustzijn

Achter de schermen groeit het bewustzijn. Ik vecht niet. Ik scheld niet. Ik sluit mijn ogen niet. Ik zie dat in alles de Liefde is. Ook daar waar ik het moeilijk kon zien. Hoewel ik geen enkele religie aanhang, doet het me deugd dat de meester Jezus geen watje was en dat liefde geen doekje is om het bloeden te verbergen. Hij was niet geïnteresseerd in de massa. Waarachtige verandering begint binnen in het individu, als een flits van inzicht.

Het pad van de Liefde is eerlijk, oprecht en confronterend. Liefde maakt zichtbaar al datgene wat verborgen is. Ook en vooral in jezelf. Liefde daagt je uit om alles op te ruimen wat er tussen jou en de waarheid staat.
Liefde maakt dat ik mijn lijf minimaal maar goed voed en onderhoud. Liefde maakt dat ik mijn immuunsysteem niet afbreek door rotzooi tot me te nemen wat niets met voeding te maken heeft.
Het is van groot belang dat we onze vibratie verhogen door te zingen, te dansen, te mediteren en lief te hebben. Dat is een goede boost voor ons immuunsysteem. Neem extra vitamine C enzovoort. Ons lichaam moet zich aan gaan passen aan een totaal andere frequentie.

We hebben onze verantwoordelijkheid weggegeven aan artsen, farmaceutische industrie, Wereld Gezondheid Organisatie, multinationals en noem maar op. Het is de hoogste tijd om wakker te worden. Tijd om op te staan voor datgene wat we werkelijk zijn: Liefde in actie, zuiver bewustzijn. Liefde omvat alles en iedereen. De moordenaar zowel als de heilige*.
Ik kies ervoor om me in Liefde te verbinden met Al wat Is. Ik kies ervoor om te staan voor wie ik in wezen Ben. Ik kies ervoor mijn kracht niet weg te geven aan machten die wij in stand houden omdat zij hun imperium uitsluitend kunnen bouwen op fundamenten van verdeeldheid en angst. Ik kies ervoor om niet langer te zwijgen…

Om Shanti,
Yasmin

*Mijn afscheidsbrief aan Edward op Deathrow in USA in mijn boek Oorspronkelijk.


De tijd is nu rijp om op te staan

De tijd is nu rijp om op te staan

‘Yasmin, jij bent een visionair. Jij brengt mensen in verbinding met hun ware kern en maakt ze niet afhankelijk. Jij laat zien dat niemand meer of minder is. Dat we de hemel niet hoeven te verdienen, maar haar in ieder moment kunnen beleven wanneer we onszelf in al onze grootsheid durven te omarmen: het licht zowel als het donker en ons over durven te geven aan de stroom die Leven heet. En geloof me, het lezen van jouw boeken is ondersteunend, maar niet direct vrijblijvend…’
– RvM

De geboorte van mijn nieuwe website heeft wat losgeweekt, ook in mij. Al is de inhoud nauwelijks veranderd, de verborgen schatten achter de homepagina worden letterlijk meer zichtbaar.

Gooi al die lezersreacties er maar uit, zei ik tegen Monique. Dat is verleden tijd. Ze stonden er toch in. Ik begon te lezen en werd diep geraakt…

Verleden wordt heden

Al houd ik er niet van om in het verleden te graven, het verleden wordt nu heden. Uitspraken van Freek Simon, Marijke van Moorsel en vele anderen worden nu waarheid. Het is tijd voor een nieuwe lichting om mijn boeken te lezen. Zij zijn nog even inspirerend als op het moment dat ze geschreven werden…

Jouw boeken zijn als de Bijbel en de Koran. Zij zijn als wegwijzers en bevatten vele lagen. Je kunt ze lezen als een roman, maar als je bewustzijn verder reikt ontvouwt zich een tijdloze wijsheid…

Parel van eigen bodem

Na de dood van mijn dierbare vriend Everhard, voltooide ik mijn eerste boek Weg naar het Licht. Giri stond voor ons boekenkastje in onze tijdelijke behuizing en zei: ‘We sturen het naar Ankh Hermes’. Zonder na te denken zei ik: ‘Die gaat het niet uitgeven’. En zo geschiedde. Ik stuurde het naar David Schors. Op het moment dat we het bakhuisje moesten verlaten, ging de telefoon: ‘Yasmin, sorry dat ik je boek heb laten liggen. Ik ben gisteren gaan lezen en vannacht niet naar bed geweest. Het kan niet waar zijn dat Ankh Hermes zo’n parel van eigen bodem laat lopen. Luister, ik ga het de wereld in laten stromen…’

Binnen een maand stond het boek in de top 5 en was het op de Amerikaanse en Duitse markt. De recensies en lezersreacties waren overweldigend. Ik raakte een laag aan die niet eerder was aangeraakt…

Rode loper

Om mijn derde boek te kunnen schrijven, moest ik weg bij mijn uitgever. Geen probleem, zei zijn agente: de uitgevers zullen de rode loper voor je uitleggen. Wederom wilde de nieuwe redacteur bij Ankh Hermes mijn boek Liefde is Al wat Is niet hebben. Niks nieuws, volgens haar. De boekwinkels en het lezerspubliek dachten er duidelijk anders over.

Hoe dan ook, we moesten zelf gaan uitgeven, vonden ze hierboven. En ondanks dat ik me met hand en tand verzette, klopte dat feilloos. Daardoor stonden wij op beurzen, gaf ik lezingen en raakten we vele harten aan.

Na zeven jaar was ook deze cirkel weer rond. Onze wegen gingen scheiden en ik bracht Giri naar het klooster. David Schors wilde maar al te graag mijn boeken terug in zijn assortiment. Hij maakte herdrukken en bracht de bundel Bakens van Licht uit. De tijd was er nog steeds niet rijp voor. Sterker nog, we keerden terug in de tijd. Kwaliteit maakte plaats voor kwantiteit. Speciale boekwinkels verdwenen en werden overgenomen door massamedia, zoals Bruna, Ako en anderen…

Het is zoals het is

Ik werd door mijn uitgever in Amerika uitgenodigd om op tour te gaan met mijn eerste boek. Ik kon niet, was te ziek. Het mooie van dit alles is dat ik in alle eenvoud kon blijven wie ik in wezen was. Ik schreef alleen als ik me geïnspireerd voelde. Mijn boeken zijn niet wetenschappelijk onderbouwd. Dat kan niet. Het mysterie zal immers altijd een mysterie blijven en valt niet te ontrafelen.

Ware wijsheid heeft niets te maken met kennis, het valt niet wetenschappelijk te bewijzen. Ware wijsheid komt voort uit de directe verbinding met onze bron, de schatkamer van het mysterie zelf…

Godzijdank zijn er achter de schermen velen, waaronder de bouwer van mijn vorige website, die zich bewust waren van de tijdloze wijsheid van mijn werk en die zich met hart en ziel hebben ingezet om mijn erfgoed te bewaren. Dank je lieve Kees van Amersfoort dat mijn boeken nu beschikbaar zijn in E-pub in Engels, Nederlands, enzovoort. Dank je lieve Giri dat jij dit proces voltooid hebt. Dankzij het 2e hands circuit zijn er nog steeds paperbacks.

Angst onder ogen zien

De geschiedenis herhaalt zich. Aan de top mocht ik er niet zijn. Maar de oprechte zoeker liet zich vanaf het begin aanraken. Het is de hoogste tijd dat het volk wakker wordt en zich realiseert dat wij vele malen machtiger zijn als die kleine toplaag. Dat betekent dat we onze angst onder ogen moeten zien. Dat betekent dat we opstaan, verantwoordelijkheid nemen voor al onze creaties en niet langer naar buiten wijzen. Dat laatste hebben we lang genoeg gedaan.

We zullen moeten wennen aan het feit dat we van hogerhand gehersenspoeld worden. Alles is voorgeprogrammeerd. Dat wat we lezen, dat wat we eten, dat wat we denken en dat wat we moeten denken. Het dwingt ons om zelf te leren kauwen of alles te blijven slikken als zoete koek.

Druppels

De vluchteling staat symbool voor alles wat er mis is in deze wereld. Mijn boek Volk van mijn VOLK staat haaks op ons beleid met vluchtelingen. Dus deel ik ze uit en dat heeft ontroerende en verstrekkende gevolgen. De tijd is nu rijp om elkaar te ondersteunen en samen te werken. Er komen oude en nieuwe mensen op mijn pad die begrijpen dat ik toevallig degenen was die dit boek moest vormgeven, maar dat het gedragen mag worden door velen. Het zijn druppels in een oceaan. Als we durven te vertrouwen worden deze druppels op zekere dag de oceaan zelf.

Vrijheid

Onze vrijheid bestaat uit de keuze om de kudde te blijven volgen of de kudde te verlaten en onze eigen waarheid te leven. Dat laatste roept niet alleen angst op, er is moed voor nodig. Geloof me, het is de enige weg. Je zult beschimpt, bespot en niet begrepen worden. Maar jij bewandelt jouw unieke inwijdingspad en het leven zal je polijsten. Vrijheid is immers niet te vinden in het uiterlijke leven, vrijheid is een innerlijke staat van zijn…

Lieve Yasmin

Ik durfde je boek Volk van mijn VOLK niet te lezen. Ik was bang voor de pijn. Ineens las ik je laatste blogs. Plotseling begreep ik dat de mensheid bewust in angst wordt gehouden door machthebbers die voelen dat hun machts-piramides in elkaar storten als de onderste lagen smelten uit liefde en compassie voor elkaar. Ik begrijp ineens de weerstand voor de inhoud van jouw boek.  Wanneer je je eigen essentie nog niet hebt gevonden en je houvast vindt in uiterlijke structuren, is het boek heel eng. Gelukkig heb ik die verbinding wel. Wanneer ik af en toe van mijn padje af raak gebeurt er wel iets waardoor ik ineens weer helder ben. Dat gebeurde deze week door het lezen van je blogs. Dank je dat je nog steeds zo’n inspirator voor me bent. Ik ga je boek lezen en uitdelen…
A.L.

Ik houd van mij – dus ik houd van jou
Yasmin