Om onszelf een identiteit te geven in deze materiële wereld moeten we eerst ten volle vergeten wie we zijn…

Onder ogen zien

We proberen ons te onderscheiden door boven anderen uit te stijgen. Dat kan materieel: een betere positie, een groter huis, of we vinden onszelf ‘beter’ ontwikkeld, spiritueler of wat dan ook.

Allemaal redenen die we bedenken om onszelf boven anderen te verheffen die in onze ogen ‘minder’ zijn. Dit kunnen de ‘rijken’ zijn, de ‘terroristen’, de ‘onzedelijke priesters’, de ‘zwarte pieten’, kortom alles wat we op de buitenwereld projecteren omdat we het in onszelf niet onder ogen durven te zien…

Identificatie met en gehechtheid aan de materie is de oorzaak van alle lijden…

Op zekere dag gaan onze innerlijke ogen open en realiseren we onszelf dat er niemand beter of minder is dan wij Zelf. Onze innerlijke reis is begonnen. We zijn op weg naar ware vrede, vrijheid en authenticiteit. We omarmen onze pijn zowel als onze vreugde. We hechten ons aan geen van beiden en oordelen minder. We worden ons bewust van onze innerlijke ruimte, van eenheid. Ons ikje verdwijnt en maakt plaats voor wij

Ik laat los – Ik laat God, zei ik na het grote loslaten…

Rots in de branding

YasminNa mijn scheiding en een lange periode van ernstig ziek zijn en oude patronen loslaten, ging ik, zeer tegen de wil van mijn behandelaars, naar India en Nepal. Een inwijdingsreis van zeven maanden. Eenvoud, weerspiegeld in de persoon van Father Bedegriffiths werd mijn leermeester en ik deed mijn eerste 10-daagse Vipassana in Bodhnath. Ik voelde me als een vis in het water en stond als een rots in de branding. Ik overleefde en kwam tot leven…

Elke keer wanneer we onze grenzen verleggen worden we in alle dimensies meer heel….

Het land van de levenden

Lang geleden kwamen Giri en ik terug van onze wereldreis. Ik was wederom ernstig ziek en onderging diverse operaties. Als klap op de vuurpijl kreeg ik de ziekte van Lyme. Ik was niet meer en niet minder dan een fysiek wrak. In die tijd vloog ik alleen naar Egypte, stapte voor 14 dagen in een vier dimensionaal bewustzijn en beklom moeiteloos de Piramides terwijl ik nauwelijks kon lopen…

Datzelfde jaar deed ik zonder begeleiding het Living on Light proces. Het bracht me terug naar het land van de levenden en naar een heelheid en een lichtheid die niemand voor mogelijk had gehouden…

Hoe dan ook, het gaat niet om eten of niet eten. Het zijn onze gedachten en datgene wat we de wereld inbrengen via onze acties, via onze woorden, via sociaal media en ons handelen…

Tijdens mijn lange ziekteperiodes werd de natuur mijn belangrijkste leermeester. Samen met de stilte werd het een Bron van innerlijke wijsheid, een thuiskomen in mijZelf, een poort die naar de hemel wees…

Opnieuw op reis

Na vele malen op de Antillen geweest te zijn, waar ik prachtige mensen mocht ontmoeten en inwijden, ging ik opnieuw op wereldreis. Dit keer wilde Giri wel mee. We hingen al onze zekerheden aan de wilgen en vertrokken met lege handen. Het werd een reis van ongekende mogelijkheden. Ongepland verdienden we niet alleen voldoende om van te leven, we konden zelfs projecten ondersteunen.

Vanaf het moment dat ik mijn controle losliet en me liet leiden door de wind werd het leven één groot wonder…

Retraite

En nu sluit ik mezelf weer eens op in mijn huisje en vier ik Pasen door stil te zijn en te vasten. Ik loop op blote voeten en laat de zon mijn naakte huid verwarmen. Naarmate de dagen zich aaneenrijgen word ik vanbinnen steeds stiller en verdwijnen alle fysieke pijnen. Ik zie en voel mijZelf weerspiegelt in alles wat groeit en bloeit in mijn tuintje…

De waarheid ligt altijd in het midden. Om die te vinden moet je het zoeken volledig loslaten…

Terugblik

‘Ik was me niet bewust. Ik zat in mij kleine afzonderlijke ‘ikje’ en realiseerde me niet dat alle pijn, alle lijden, alle eenzaamheid niets meer en niets minder was dan een zegening van het Allerhoogste om me te polijsten en terug te brengen naar mijn Ware Natuur. Zodat ik me over kon geven aan de stroom van waarachtig Leven om dienstbaar te kunnen zijn aan de mensheid…

Ieder mens moet zijn eigen plicht vervullen en zijn eigen pad bewandelen. Té veel zorg maakt dat je de ander afhoudt van het vinden van zijn eigen unieke weg…

Wie ben ik

Ik laat me steeds minder verleiden tot antwoorden op vragen waarvan ik het antwoord – voor jou – niet weet. Antwoorden blokkeren de onderzoekende geest. Vragen houden ons levendig en openen innerlijke deuren voorbij grenzen. Het onschuldige kind is niet bezig met gisteren of morgen. Hoe mooi zou het zijn als we allemaal, inclusief de wetenschap en politici, kwetsbaar, oprecht en zonder angst om ons gezicht te verliezen durfden te zeggen: ‘Ik weet het niet’. Het universum zou zich onmiddellijk openen tot een nimmer aflatende stroom van creatieve mogelijkheden…

En mijn weten, mijn wijsheid stroomt in een heldere, niet aflatende stroom en voedt eenieder die dorst heeft…

Ontwaken

Er is geen veiligheid te vinden in materiele zekerheid, in religie, kaste, traditie of waar dan ook. Iedere weg, iedere methode is een steppingstone, maar niet het ware ding. Geniet van al wat is en weet dat
er niets bereikt hoeft te worden. Iedere bloem, ieder dier, ieder mens komt tot volle bloei op het juiste moment…

Onze opdracht

We zijn op aarde gekomen om onsZelf te vervolmaken zodat we anderen kunnen dienen. Ieder heeft zijn eigen opdracht in het leven die zich openbaart naarmate we niet bezig zijn met het doel maar met de weg.
Mijn rode draad was en is de mens aan de zijlijn, de zieke, de gevangene, de ter dood veroordeelde, de beachboys en last but not least de vluchteling…

Vraag me niet waarom. Ik heb daar geen antwoord op. Ik ben slechts getuige van mij acties. Door steeds opnieuw met lege handen te staan zonder vooropgezet doel werd mijn missie min of meer duidelijk. Ik mocht bewustzijn brengen daar waar mensen er open voor zijn en de vluchteling een gezicht geven, letterlijk tegen alle verdrukking in.

Voor de vluchteling die ontwaakt is zijn reis evenzeer een inwijdingsreis als de mijne…

Mijn medemens

Door in verbinding te gaan, zoals in Samos waar we samenleefden met onze regenboogkinderen met hun heftige achtergronden, verschillende religies, nationaliteiten en culturen, is er niet alleen in mij iets gebeurd, maar werd ook hun innerlijke horizon verbreed. De kracht en het licht dat zij uitstralen heeft effect op hun omgeving en zo wordt elke druppel een oceaan…

‘Ik heb een engel ontmoet. Zij heeft mij geleerd wie Ik Ben…’

En zo bouwen wij een nieuwe wereld waarin uiteindelijk iedere parel haar eigen plek zal hebben. En natuurlijk geven we ze eten, drinken, een warme douche en al die andere materiële dingen die nodig zijn op dat moment; een voetbal, nieuwe schoenen, een telefoon, geld voor het ‘uitzendbureau’ zodat ze kunnen werken op de eilanden. We betalen zelfs schoolgeld voor hun kinderen in hun thuisland…

Door de vluchteling als slachtoffer te zien maken we ze, met de beste bedoelingen, afhankelijk en hebberig. Waar ze werkelijk om vragen is waar ieder mens om vraagt: Gezien en ten diepste erkend te worden als medemens.

Ramadan

Net voor de Ramadan bezochten we drie van onze eerste vluchtelingen-families die na jaren een nieuw leven op mogen bouwen in Duitsland. Zij gingen door diepe processen van pijn en lijden. Het oude is niet meer, het nieuwe leven
begint zich te ontvouwen…

Zouden zij weten hoe bevoorrecht ze zijn terwijl duizenden vluchtelingen nooit de kans krijgen een nieuw leven op te bouwen omdat ze niet uit Syrië of Eritrea komen en dus nergens in Europa welkom zijn…


Poort naar de hemel

Jij bent een vernieuwer en mensen houden nu eenmaal niet van vernieuwing…

Mijn ‘zijn’ in Kenia diende geen ander doel dan mijn ‘zijn’ met de vluchteling of met jullie. Ieder ontmoeting en iedere actie vanuit het hart opent een poort naar de hemel.

Ik voel geen medelijden maar mededogen. Niet alleen voor de vluchteling maar voor allen die deze stroom de wereld in brengen door wapens te leveren, mensen te verhandelen, muren te bouwen en grenzen te sluiten. Zij zijn in mijn ogen de ware vluchtelingen, de ware slachtoffers…

Kippen zonder kop

De vluchteling verstoord onze illusie van een maakbare samenleving en staat naar mijn gevoel symbool voor het proces van totale omwenteling waar de gehele mensheid zich in bevindt. Dit haalt verborgen angsten omhoog. Angsten die dankbaar worden gevoed door de media…

Hemel en Hel bestaan uitsluitend in de verbeelding en de wereld is daar een volmaakte projectie van…

Mijn boek ‘Volk van mijn VOLK’ is een stille getuigenis van Liefde en Heelheid en niet meer en niet minder dan een stukje gereedschap waarmee ik mensen mag raken. Mijn ‘zijn’ opent innerlijke deuren voorbij pijn en lijden, voorbij
angst voor het onbekende…

‘Jeetje
wat ben jij een voorbeeld voor ieder van ons. Jij laat ons zien hoe we op een andere manier naar vluchtelingen kunnen kijken…’

Zonder verbinding met de Bron handelen we als kippen zonder kop. We missen het goddelijk vonkje vanbinnen dat ons laat scheppen en leven als goden in harmonie en verbinding met de natuur.
Deze tijd vraagt niet alleen om een omwenteling, zij geeft ons meer dan ooit de kans op ongekende transities. En dat laatste daar kies ik voor…

Tegenspoed en uitdagingen polijsten ons om de weg te vinden naar onze Ware Natuur…

De voedende moeder

Elke vorm in de schepping is gericht op dienstbaarheid en weet instinctief dat hij zijn leven moet geven om een ander in stand te houden…

Alles wat ons leven geeft komt van Moeder Aarde. En hoewel zij onvoorwaardelijk geeft van haar overvloed, zijn wij in onze onwetendheid/hebzucht vergeten wie wij in wezen zijn en wie zij is.

Door me volledig met haar te verbinden hoef ik mijn donkere kant niet langer te verbergen of op anderen te projecteren. Dit is mijn kracht. Ik voel me in geen enkel opzicht beter dan wie dan ook. Ik ben in geen
enkel opzicht minder dan wie dan ook.

Het arbeidersmeisje is een Princes geworden. Zij werd wakker gekust door de Prins die Liefde heet en zij straalt als de zon…

Verbinding

Bewustzijn is de basis. Alles is energie en staat in verbinding met alles. Ieder mens die zich dat bewust is kan zichzelf niet meer los zien van anderen en draagt automatisch zorg voor zichzelf en de omgeving.

Fanatisme en het verspreiden van onze mening en emoties via sociale media is het ware vergif en de vloek van deze tijd…

Van slachtoffer naar schepper

Ieder mens is zelf verantwoordelijk voor haar eigen welzijn. De omstandigheden kunnen we niet veranderen, maar jij bepaalt hoe je met die omstandigheden om wenst te gaan…

Min of meer gedwongen door de omstandigheden, bewandel ik mijn eigenwijze weg. Wanneer ik geluisterd had naar mijn behandelaars van weleer was ik zeker niet naar India gegaan en had mijn leven een totale andere wending genomen.

Door mijn grenzen te verleggen en meerdere malen de grenzen tussen leven en dood te overschrijden, ben ik in alle opzichten meer heel geworden. Ik leef met de nodige beperkingen zonder me erdoor te laten beperken en zonder er nog een woord aan vuil te maken…

Ik durf met recht te zeggen dat we de scheppers zijn van onze eigen werkelijkheid…

Om Shanti,
enYasmin

Wat is jouw droom

Werd mij maanden geleden gevraagd door Fanny van der Horst. En zie, uitgerekend op dit moment verschijnt een artikel van grote schoonheid: Klik hier

Mijn werk

Volk van mijn VOLKMijn eerste zeven boeken zijn nog steeds beschikbaar als E-book of tweedehands. Mijn laatste boek ‘Volk van mijn VOLK’ is een getuigenis van waarachtig leven waarin lijden en liefde onontkoombare ingrediënten zijn om onszelf te polijsten naar heelheid: Boeken

Ondersteunen

Je kunt ons ondersteunen door boeken te kopen en cadeau te geven of een huiskamer/lezing of een ander platform te organiseren: contact